Çocukken kendi başımıza mutlu olurduk ve o mutluluğu bozmak için birilerin uğraşması lazımdı. Şimdi ise kendi başımıza mutsuzluk içindeyiz ve başkasının mutluluk sağlamasını bekliyoruz. Ne değişmiş olabilir de, doğamızda olan mutluluğu başkasına bağlar olmuşuz?