هممیهنانم،
امروز، سال خود را در میانهی نبردی میهنی با جمهوری اسلامی انیرانی، و با یاد همه فرزندان دلاور و جاویدنام ایران، نو میکنیم.
سالی که گذشت، سال سازماندهی برای اقدام نهایی بود؛
سال شکوه همبستگی ملی، شجاعتهای کمنظیر، و فداکاریهای بزرگ؛
سالی که ما را یک گام بلند به پیروزی نهایی نزدیکتر کرد؛
سالی که نشان داد عزم ملت ایران برای ساختن آیندهای آزاد و آباد، استوارتر از همیشه است.
در سالی که گذشت، ضحاک زمانه کشته شد و پاسدارانش هنوز نتوانستهاند او را در خاک کنند. در سالی که پیش روست، ما با هم این رژیم ضحاکی را برای همیشه در خاک خواهیم کرد.
ایران ما در سال گذشته، دهها هزار تن از بهترین فرزندانش را در نبرد با این رژیم ضحاکی از دست داد. به روان پاکشان درود میفرستیم، در کنار خانوادههایشان میایستیم، و با آن جانهای دلیر، و با یکدیگر، پیمان میبندیم که سال نو را به سال پیروزی انقلاب شیروخورشید ایران بدل کنیم.
در این لحظات آغازین سال، دلهایمان را روشنتر، و اتحادمان را محکمتر میکنیم، و با گامهایی استوارتر به سوی ایران آزاد و آباد پیش میرویم.
نوروزتان پیروز!
پاینده ایران!
My compatriots,
Today, we usher in our new year in the midst of a patriotic struggle against the anti-Iranian Islamic Republic, and in remembrance of all of Iran's brave and immortal sons and daughters.
This past year was a year of organizing for the final undertaking—a year of magnificent national solidarity, of extraordinary courage, and of great sacrifice; a year that brought us one bold step closer to ultimate victory; a year that proved the resolve of the Iranian nation to build a free and prosperous future is stronger than ever.
This past year, the Zahhak of our age was slain, yet his guardsmen have still not managed to lay him in the ground. In the year that lies ahead, together we shall bury this bloodthirsty regime once and for all.
This past year, our Iran lost tens of thousands of its finest sons and daughters in the battle against this tyrannical regime. We salute their pure souls, we stand with their families, and we make a solemn covenant, with those valiant spirits and with one another, to turn this year into the year of victory for Iran's Lion and Sun Revolution.
In these first moments of the new year, let us make our hearts burn brighter, our unity grow stronger, and let us march with ever firmer steps toward a free and prosperous Iran.
Norooz Pirooz!
Long Live Iran!
“Iran will be free, and when it is, the entire Middle East will be more peaceful and secure. The world must choose: Continue to manage this crisis, or help the Iranian people end it once and for all.”
My OpEd in @USATODAY.
https://t.co/OmGmEx2V8v
کارزار #همکاری_ملی: اعلام کانال ارتباطی امن برای نیروهای نظامی، انتظامی، امنیتی و دولتی
بار دیگر، به آن دسته از اعضای میهندوست نیروهای مسلح و امنیتی ایران که دستشان به خون ملت آغشته نیست، میگویم: اکنون زمان پیوستن به ملت است. اگر چنین کنید، من تضمین میکنم که خدمتتان به ایران نه تنها فراموش نخواهد شد، بلکه گرامی داشته خواهد شد.
The complete text of my opening remarks at today's press conference:
Ladies and Gentlemen, members of the international press corps, good afternoon.
Thank you for being here today. This is a historic moment for our nation. I will begin with a brief message to my compatriots in Iran, in Persian, which I will then translate.
“My fellow compatriots, our beloved Iran has been dragged into a devastating conflict, the architect of which is none other than Ali Khamenei and his corrupt, destructive faction. He has driven our nation’s economy to the brink of collapse, plundered our national infrastructure and resources, squandered the nation's wealth on developing nuclear weapons, shattered Iran’s security, and stolen the sovereignty of the Iranian people. This regime is defeated, teetering on the edge of collapse, and must not be allowed to continue. The time has come to end this ruin and begin a new era for Iran. This is a new dawn for Iran’s Lion and Sun.”
Ladies and gentlemen, over the past few days, I’ve spoken with people across Iran from every walk of life. An officer in the armed forces. A mother fleeing Tehran. A factory worker from Tabriz. A young woman activist from the Women, Life, Freedom movement.
These voices represent a nation, embattled but resilient, that is not asking for its freedom. It is fighting for it. From the 1999 student protests to the Green Movement to the 2017 Dey-mah and 2019 Aban-mah uprisings, thousands of Iranians have given their lives in the fight for Iran’s liberation. Today, millions of my brave compatriots continue the fight.
One of their stories moved me deeply.
In September 2022 Javad Heydari was murdered protesting the Islamic Republic’s killing of Mahsa Amini. His sister has continued his fight. She is one of the hundreds of activists the regime has arrested and harassed in recent days.
When security forces raided her home, she cried out:
“Oh God, where shall we go? Where shall we go to flee from your tyranny?”
One by one, her neighbors began to respond to her:
“We’re not going anywhere! They, the regime, are the ones who’ve got to go!”
These words echo in my heart—and should echo in every corridor of power around the world.
Today, it is clearer than ever: The Islamic Republic is collapsing.
Credible reports indicate that Ali Khamenei’s family—and the families of senior regime officials—are making preparations to flee Iran. The regime is on its last legs, in towns and cities across the country. The military is fractured. The people are united. The foundations of this 46-year tyranny are shaking.
This is our Berlin wall moment.
But like all moments of great change, it comes fraught with danger. We stand at a crossroads. One road leads to bloodshed and chaos. The other—to a peaceful and democratic transition.
The difference in these two roads depends on one factor and one factor alone: whether the current regime in Iran is allowed to survive. If the West throws the regime a lifeline there will be more bloodshed and chaos - because this regime will not submit or surrender after it has been humiliated. It will lash out. As long as it is in power, no country and no people are safe: whether on the streets of Washington, Paris, Jerusalem, Riyadh, or Tehran.
There is only one way to achieve peace: a secular, democratic Iran. I am here today to submit myself to my compatriots to lead them down this road to peace and a democratic transition.
I do not seek political power, but rather to help our great nation navigate through this critical hour toward stability, freedom, and justice.
To the people of Iran— I see your courage. I feel your pain. I know you are suffering. I know many of you are afraid for your loved ones, your children, your future.
So I speak to you today with a heavy heart. I worked for years, for decades, so that the scourge of war would never reach the borders of our land. Seeing the images of the people of Tehran forced to flee our beautiful capital, the explosions in Isfahan, the fires along the Persian Gulf, all fill me with pain.
But more than pain, I am filled with anger because this war is the result of the selfishness, hatred, and terror of one man: Ali Khamenei. While he directs this war from the safety of his hidden bunker, he uses our people as human shields.
It is time to end the suffering.
So today, I have a direct message for Ali Khamenei:
Step down. And if you do, you will receive a fair trial and due process of law. Which is more than you have ever given any Iranian.
To other senior regime officials: those of you whose hands are soiled with the blood of the Iranian people, you too will have to face justice. But we will not repeat the mistakes made in other failed transitions. To those of you who are loyal to the Iranian nation, and not the Islamic Republic: there is a future for you in a democratic Iran, if you join the people now. The choice is yours to make.
I know these officers, these soldiers, these brave men exist because they are reaching out to me and telling me they want to be part of this national salvation. But now, greater coordination is needed.
So to that end, today I am announcing that I am establishing a formal channel for military, security, and police personnel to reach out directly to me, my team, and our expanding operation. This is a secure platform to efficiently manage the growing volume of inbound communications and requests from those breaking with the regime and seeking to join our movement.
For those patriotic members of our armed forces, the time is now to join the nation. If you do, I will make sure your service to Iran is not forgotten and is celebrated.
To the international community: Now is the moment to stand with the Iranian people. Do not repeat the mistakes of the past. Do not throw this regime a lifeline.
You are right to be concerned about stopping nuclear weapons and securing regional stability. Only a democratic transition in Iran can ensure these goals are achieved and are lasting.
Take, for example, the destruction of the Natanz, Isfahan, and Fordow enrichment facilities. Yes, this has diminished the regime’s domestic nuclear enrichment. But it does not diminish the regime’s intent to acquire and use nuclear weapons. The regime, enraged and emboldened, will be seeking revenge and can acquire nuclear weapons from other rogue regimes like North Korea.
The destruction of the regime’s nuclear facilities alone will not deliver peace.
But the path I offer can. So work with us to ensure a peaceful transition. Now is not the time for hesitation. Now is the time for principled action, from each of us.
46 years ago when my late father and our family were forced to leave Iran, I took an oath to God and to my country: I would not turn my back on Iran or the Iranian people. Every day since, I have dedicated my life to my compatriots. Today, I am here to reiterate it and to put myself at their service.
I am stepping forward to lead this national transition—not out of personal interest but as a servant of the Iranian people.
I have a clear plan for transition and national renewal. Our transition and future democracy will be based on these three core principles:
1. Iran’s territorial Integrity
2. Individual liberties and equality of all citizens
3. Separation of religion and state
The final form of this future democracy we seek will be for the Iranian people to decide in a national referendum.
What I offer is not just a vision for the future of our country but the plan to execute a peaceful, orderly transition. To achieve that, today I am announcing the following initial steps:
First, I will convene a national unity summit.
This gathering will include activists, dissidents, and groups from across the ideological spectrum who agree to the three principles I outlined above. But it will not be limited just to political groups but business leaders, professionals, experts and other groups with influence across Iranian society.
This summit’s objective will be to agree on a roadmap for democratic transition and reconstruction.
Second, in parallel to the democratic process, I am developing an economic plan to rebuild Iran.
We have already launched the Iran Prosperity Project (IPP) , a comprehensive plan for the economic reconstruction and social stabilization of our country in three phases. The Emergency Phase of the first 4-6 months, the Establishment Phase of 18-24 months, and the Normalization Phase which is long term.
In the coming days, my team of experts will publish the plans for the first 100 days after the collapse of the Islamic Republic based on this work.
We are bringing together some of the world’s greatest investors, builders, entrepreneurs, and experts who care about Iran and see its immense potential. They stand ready to put in the expertise, the talent, and the capital to rebuild our nation and turn it into one of the world’s most attractive markets.
Imagine this new Iran. A free and democratic Iran: living at peace with our neighbors, an engine of growth and opportunity in the region, a beacon of culture, innovation, and pride in the world.
It is within our reach.
We are proud, ancient, resilient people.
The task before us Iranians today is no less than the ones faced by the great leaders. The great unifiers, the great builders of our history like Cyrus the Great.
As we embark on the final steps on this path to national revival, to liberation, to peace, we continue to be inspired by him.
To my compatriots: This is our moment. I am with you. Let us build this new Iran together.
Thank you.
ترجمه کامل سخنان آغازین در نشست خبری
پاریس - ۲ تیر ۲۵۸۴/۱۴۰۴ - ۲۳ ژوئن ۲۰۲۵
خانمها و آقایان، اعضای محترم رسانههای بینالمللی، عصر بخیر. از حضور شما در اینجا سپاسگزارم. این، لحظهای تاریخی برای ملت ماست.
سخنم را با پیامی کوتاه به هممیهنانم در ایران، به زبان فارسی، آغاز میکنم که سپس آن را ترجمه خواهم کرد.
هممیهنان، ایران عزیز ما به جنگی کشیده شده که بانی آن، شخص علی خامنهای و فرقهٔ تبهکار و ویرانگر اوست. او اقتصاد کشور را به ورطهٔ نابودی کشانده، زیرساختها و منابع ملی را به تاراج برده، ثروت ملت را برای ساخت سلاح هستهای هدر داده، امنیت ایران را در هم شکسته، و حاکمیت ملی را از ملت ایران ربوده است. این رژیم، شکست خورده، در لبه پرتگاه فروپاشی است و دیگر نباید ادامه پیدا کند. زمان پایان دادن به این تباهی، و آغاز دوران نوین ایران است. زمان طلوع دوبارهٔ شیر و خورشید ایران است.
در چند روز گذشته، با مردم سراسر ایران از همه اقشار جامعه صحبت کردهام. یک افسر نیروهای مسلح. مادری در حال خروج از تهران. یک کارگر کارخانه از تبریز. یک زن جوان فعال از جنبش زن، زندگی، آزادی.
این صداها نماینده ملتی هستند که درگیر است، ولی استوار و برقرار مانده است؛ ملتی که آزادیاش را درخواست نمیکند، بلکه برای آن مبارزه میکند. از اعتراضات دانشجویی ۱۳۷۸ گرفته تا جنبش سبز، تا خیزشهای سراسری دی ۱۳۹۶ و آبان ۱۳۹۸، هزاران ایرانی جان خود را در راه آزادی ایران فدا کردهاند.
امروز، میلیونها تن از هممیهنان شجاع من این مبارزه را ادامه میدهند.
یکی از این داستانها عمیقاً مرا تحت تأثیر قرار داد.
در سپتامبر ۲۰۲۲، جواد حیدری در جریان اعتراض به قتل مهسا امینی به دست جمهوری اسلامی، به قتل رسید. خواهرش راه او را ادامه داده است؛ یکی از صدها فعالی که رژیم در روزهای اخیر بازداشت کرده است و مورد آزار و اذیت قرار داده است.
وقتی نیروهای سرکوب به خانهاش یورش بردند، فریاد زد:
«خدایا، کجا برویم؟ کجا برویم تا از این ظلم بگریزیم؟»
یکی یکی، همسایگانش به او پاسخ دادند:
«ما جایی نمیرویم! آنها هستند که باید بروند! رژیم باید برود!»
این جملات در جان من طنینانداز شدهاند؛ و بایستی در تمام دالانهای قدرت در سرتاسر جهان طنینانداز شوند.
امروز، بیش از هر زمان دیگری روشن است: جمهوری اسلامی در حال فروپاشی است.
گزارشهای موثقی حاکی از آن است که خانواده علی خامنهای و خانوادههای مقامات ارشد رژیم در حال آمادهسازی برای فرار از ایران هستند. رژیم در شهرها و روستاهای سراسر کشور، به آخر خط رسیده است. نیروهای مسلح از هم پاشیده، مردم متحد شدهاند، و پایههای استبداد ۴۶ ساله در حال لرزیدن است.
این لحظهی دیوار برلین ماست.
اما مانند هر لحظهای از دگرگونی بزرگ، این لحظه نیز با خطراتی همراه است.
ما در یک دوراهی تاریخی ایستادهایم:
یک راه به خونریزی و هرجومرج میانجامد، و راه دیگر به گذارِ مسالمتآمیز و دموکراتیک.
تفاوت این دو مسیر تنها و تنها به یک عامل بستگی دارد:
آیا به رژیم فعلی ایران اجازهی بقا داده خواهد شد یا نه.
اگر غرب برای نجات این رژیم تختهی نجات بیندازد، نتیجهاش تنها خونریزی و آشوب بیشتر خواهد بود؛ چرا که این رژیم پس از آنکه تحقیر شود، نه تسلیم میشود و نه کنار میرود.
بلکه حملهای انتقامآمیز خواهد گرفت.
اگر این رژیم باقی بماند تا زمانی که در قدرت است، هیچ کشور و هیچ ملتی در امان نیست؛ چه در خیابانهای واشنگتن، چه در پاریس، چه در اورشلیم، چه در ریاض و چه در تهران.
تنها یک راه برای رسیدن به صلح وجود دارد: یک ایرانِ سکولار و دموکراتیک.
من امروز اینجا هستم تا آمادگی خود را به هممیهنانم بار دیگر اعلام کنم؛ برای آنکه ایشان را در مسیر صلح و گذار دموکراتیک همراهی کنم.
من در پی کسب مقام سیاسی نیستم، بلکه میخواهم به ملت بزرگمان کمک کنم تا در این لحظهی سرنوشتساز، راهی به سوی ثبات، آزادی و عدالت بیابد.
به ملت ایران میگویم: شجاعتتان را میبینم. دردتان را حس میکنم. میدانم که در رنج هستید. میدانم بسیاری از شما برای عزیزانتان، فرزندانتان، و آیندهتان نگرانید.
پس امروز با دلی سنگین با شما سخن میگویم. سالها، دههها تلاش کردم تا ننگ جنگ هرگز به مرزهای سرزمینمان نرسد و اکنون، دیدن تصاویر مردم تهران که مجبور به ترک پایتخت زیبایما شدهاند، دلم را به درد میآورد. دیدن انفجارها در اصفهان، یا مشاهده دود و آتش در کرانههای خلیج فارس؛ همهی اینها و شبیه آن در دیگر نقاط ایران دلم را به درد میآورد.
اما فراتر از اندوه، خشم سراسر وجودم را فرا گرفته است چرا که این جنگ، نتیجهی خودخواهی، نفرت و تروریسم یک نفر است: علی خامنهای.
در حالی که او از مخفیگاهش، این جنگ و ستیزه را تداوم میبخشد از ملت ایران به عنوان سپر انسانی استفاده میکند.
ولی زمان پایان دادن به این فلاکت فرا رسیده است.
پس امروز، پیام مستقیمی دارم برای شخص علی خامنهای: کنار برو. که اگر چنین کنی، از محاکمهای عادلانه و روند قانونی برخوردار خواهی شد؛ چیزی که البته خودت هرگز برای هیچ ایرانی فراهم نکردی.
و خطاب به دیگرسرکردگان رژیم: آنهایی که دستانتان به خون مردم ایران آغشته است، شما نیز باید در انتظار اجرای عدالت باشید.
اما در عینحال اشتباهات گذشته در گذارهای شکستخورده را تکرار نخواهیم کرد.
آنانی از شما که به ملت ایران وفادارید، و نه به جمهوری اسلامی، در ایرانِ دموکراتیک آینده جا خواهید داشت؛ به شرطی که اکنون به مردم بپیوندید.
انتخاب با شماست.
من میدانم که چنین افسران، چنین سربازان، چنین مردان شجاعی وجود دارند؛ چون آنها با من تماس میگیرند و میگویند که میخواهند بخشی از نجات ملی باشند.
اما اکنون، نیاز به هماهنگی بیشتر داریم؛ بنابراین امروز اعلام میکنم که یک کانال رسمی برای نیروهای نظامی، امنیتی و انتظامی ایجاد کردهام تا مستقیماً با من، با تیمم و با عملیات رو به گسترشمان در تماس باشند.
این یک بستر امن است، برای مدیریت مؤثر حجم فزایندهی ارتباطات و درخواستهایی که از سوی جداشدگان از رژیم دریافت میکنیم و کسانی که مایل به پیوستن به جنبش ما هستند.
باز هم به آن دسته از اعضای میهندوست نیروهای مسلح ایران میگویم: اکنون زمان پیوستن به ملت است. و اگر چنین کنید، من تضمین میکنم که خدمتتان به ایران نه تنها فراموش نخواهد شد، بلکه گرامی داشته خواهد شد.
به جامعه جهانی: اکنون زمان آن فرا رسیده که در کنار ملت ایران بایستید. اشتباهات گذشته را تکرار نکنید. برای این رژیم، تختهی نجات نیندازید.
درست است که نگران توقف برنامه تسلیحات هستهای و حفظ ثبات منطقه هستید اما تنها یک گذار دموکراتیک در ایران میتواند تحقق این اهداف را به شکلی پایدار تضمین کند.
برای نمونه، تخریب تاسیسات غنیسازی نطنز، اصفهان و فردو را در نظر بگیرید؛ درست است که این اقدام توان غنیسازی هستهای داخلی رژیم را کاهش داده، اما قصد رژیم برای دستیابی به سلاح هستهای و استفاده از آن را کم نکرده است.
رژیم، که خشمگینتر و گستاختر شده، قطعا به دنبال انتقامجویی خواهد بود و میتواند فناوری هستهای را از دیگر رژیمهای یاغی مانند کره شمالی تهیه کند.
تخریب تاسیسات هستهای به تنهایی صلح به بار نمیآورد اما مسیر پیشنهادی من میتواند این صلح را محقق کند. پس با ما همکاری کنید تا گذار مسالمتآمیز را تضمین کنیم.
اکنون زمان تردید نیست؛ اکنون زمان اقدامِ اصولمحور است، از سوی همهی ما.
۴۶ سال پیش، هنگامی که پدرم و خانوادهمان ناچار به ترک ایران شدند، سوگندی یاد کردم، برابر خدا و برابر میهنم:
که هرگز از ایران و ملت ایران روی نگردانم. از آن روز، هر روز از عمرم را وقف مردم سرزمینم کردهام.
امروز آمدهام تا این عهد را بار دیگر اعلام کنم و خود را در خدمت ملت قرار دهم.
من قدم پیش میگذارم تا رهبری این گذار ملی را بر عهده بگیرم نه از سر منفعت شخصی، بلکه به عنوان خدمتگزار ملت ایران.
من برای این گذار و بازسازی ملی، برنامهای روشن دارم.
گذار ما و دموکراسی آیندهمان بر سه اصل بنیادین استوار خواهد بود:
۱. تمامیت ارضی ایران
۲. آزادیهای فردی و برابری همه شهروندان
۳. جدایی دین از حکومت
این ملت ایران خواهد بود که با رای خود در یک همهپرسی ملی، شکل نهایی دموکراسی آینده ایران را انتخاب خواهد کرد.
البته که آنچه من ارائه میدهم، فقط چشماندازی از آینده نیست بلکه برنامهای عملی برای گذار آرام و منظم است و برای تحقق این هدف، امروز چند گام اولیه را اعلام میکنم:
گام نخست: من نشست وحدت ملی را برگزار خواهم کرد.
این گردهمایی شامل کنشگران و گروههایی از طیفهای فکری متنوع خواهد بود که به سه اصل ذکرشده در بالا پایبند هستند. اما این نشست محدود به گروههای سیاسی نخواهد بود، بلکه فعالان اقتصادی، متخصصان، کارشناسان و سایر گروههای تأثیرگذار در جامعهٔ ایران را نیز در بر خواهد گرفت.
یکی از اهداف این نشست، دستیابی به توافق بر سر نقشهراهی برای گذار دموکراتیک و بازسازی کشور خواهد بود.
گام دوم: همزمان با فرآیند دموکراتیک، در حال تدوین برنامه اقتصادی بازسازی ایران هستیم. ما طرح شکوفایی ایران (IPP) را راهاندازی کردهایم. برنامهای جامع برای بازسازی اقتصادی کشور در سه مرحله:
مرحله اضطراری (۴ تا ۶ ماه نخست)
مرحله تثبیت (۱۸ تا ۲۴ ماه)
و در بلندمدت مرحله عادیسازی
طی روزهای آینده، تیم کارشناسی ما بر پایهی همین طرح برنامه ۱۰۰ روز نخست پس از فروپاشی جمهوری اسلامی را منتشر خواهد کرد.
ما گروهی از بزرگترین سرمایهگذاران، سازندگان، کارآفرینان و کارشناسان جهان را گرد هم آوردهایم؛ کسانی که به ایران اهمیت میدهند و پتانسیل عظیم آن را میبینند.
آنها آمادهاند که تخصص، استعداد و سرمایه خود را برای بازسازی ایران و تبدیل آن به یکی از جذابترین بازارهای جهانی بهکار گیرند.
ایرانِ نوین را تصور کنید. ایرانِ آزاد و دموکراتیک: در صلح با همسایگان، موتور رشد و فرصت در منطقه، نماد فرهنگ، نوآوری و غرور در جهان.
این آینده در دسترس ماست.
ما ملتی کهن، پرافتخار و مقاوم هستیم.
وظیفهای که امروز بر دوش ما ایرانیان نهاده شده، کمتر از آنچه پیشوایان بزرگ ما با آن روبهرو بودند، نیست. پیشوایان وحدت، معماران بزرگ تاریخمان، همچون کوروش بزرگ.
اکنون که در واپسین گامهای مسیر احیای ملی، آزادی و صلح قدم برمیداریم، کوروش بزرگ همچنان الهامبخش ماست.
به هممیهنانم میگویم:
این لحظه، لحظهی ماست.
من با شما هستم.
بیایید با هم رستاخیز ایران نوین را رقم بزنیم.
سپاسگزارم.
نگران فردای پس از سقوط جمهوری اسلامی نباشیم. ایران دچار جنگ داخلی و بیثباتی نخواهد شد. ما برای آینده ایران و شکوفاییش برنامه داریم. ما برای صد روز نخست پس از سقوط، دوران گذار، و استقرار یک حکومت ملی و دموکراتیک، برای ملت ایران و به دست ملت ایران، آمادهایم.
هممیهنان،
ما اکنون در مرحلهی پایانی نبرد سرنوشتسازمان با جمهوری اسلامی هستیم. رژیمی که امروز دهها برابر ضعیفتر و ذلیلتر از تنها دو هفتهی پیش است و در آستانهی فروپاشی قرار دارد. اما این وظیفهی ما ملت ایران است که با شجاعت، همبستگی، و فداکاری، این راه دشوار را تا پیروزی کامل ادامه دهیم و کار را تمام کنیم.
خطاب به نیروهای نظامی، انتظامی و امنیتی: در کنار ملت ایران بایستید، نه در برابر آن. از اجرای دستورهای سرکوبگرانه علیه مردم سرپیچی کنید. اگر دست به جنایت بزنید، سرنوشت جنایتکارانی که دستانشان به خون ملت آغشته بود، در انتظار شماست. بدانید که هر اقدام شما رصد میشود. این آخرین فرصت شماست و این یک هشدار جدی است.
و خطاب به جامعه جهانی: این رژیم فاسد، تروریست و در حال فروپاشی را نجات ندهید. رژیمی را تقویت نکنید که بهزودی دوباره سلاح، ترور، و موشکش را به سوی شما نشانه خواهد گرفت. در این لحظهی تاریخی، در کنار مردم ایران بایستید، و از آنها در برابر انتقامجوییها و خشونتهای این رژیمِ رو به زوال حمایت و محافظت کنید.
مردم عزیزم: شجاع بمانید. پیروزی از آنِ ماست.
My fellow compatriots,
We are now moving to the final phase of our struggle. It will be hard. But the regime is weak. It is near collapse. Only we, the Iranian people, can end it.
To the military—as you’re given orders to lash out at the people—stand down. This is your final chance. You are being watched. We will remember who stood with the people and who committed crimes against them.
To the world—do not save this corrupt, crumbling, terrorist regime. At this historic moment, stand with the Iranian people. Shield them from the regime’s desperate backlash. Do not prop up a regime that will, soon again, turn its guns, missiles, and terror toward you.
Do not fear. Be bold. Victory is in our hands.
منخیلی خوشحالم که این تروریست جاکش اول موفق به تیراندازی به سمت پرزیدنت ترامپ شد و بعد به هلاکت رسید. اگر قبل تیراندازی به فاک میرفت الان با پدیده جورج فلوید ۲ مواجه بودیم.
#IraniansStandWithTrump#Trump#Trump2024
@afshari_aku زن جنده مادر کونی تو یه روز بیا ایران ببین کسی توی خارکسدهرو به کیر خودش حساب میکنه بعد بیا راجب علی آقا کریمی نظر بده.
کسکش پدر دهنتو آب بکش خواستی اسم علی اقارو ببری
زنتو گاییدم