وقتى اينارو تلف كنى درواقع بدهكارترين آدم دنيايي..
واين بدهى روحى،نه تو دادگاه جبران ميشه،نه باپول فقط مثل يه بارسنگين روى شونه هات ميمونه بارى كه تاآخر عمرت،هرشب با وجدان بى قرار به دوش ميكشى وهيج وقت آروم نميگيری../
تو دنياى حقوق يه قاعده اى هست به اسم «اتلاف»
كه ميگه هركس مال ديگرى رو نابود كنه، ضامنه!
اما به نظر من مال واقعى آدماصرفا مادياتشون نيست؛ ثروت آدما اعتمادشونه، حال خوبشونه,احساساتشونه؛