@vkyless Oldum olası hep Diablo delisiyim ama bu bambaşka bir şey. Hiçbir oyun beni bu kadar etkilememiş ve büyülememişti. Önceden aldığım ufak tefek şeyleri de koyunca tam 33 köşesi oldu :)
50 yıllık ömrümde, hikayesiyle en çok içselleştirdiğim şeylerden biri olan Clair Obscur: Expedition 33'te kızım gibi gördüğüm Maelle karakterinin biblolarının hazırlanması üç ay sürdü ama sonuna kadar değdi.
"Time to spill some ink!"
@Caglaraksoylar Misal bunu dinleyenin tabii ki kendine saygısı olmaz... dermişim :)
Gerçi 3 aydır Be'lakor dışında hiçbir şey dinlemiyorum, aslen Death Metalciyiz ama çelik bilek metal de iyidir iyi :)
https://t.co/n7zvgM5uTO
bedeninden ayrılıp yıldızlara geri döner.
Sonraki parça An Ember's Arc'ta ise güneş ışığının dünyaya ulaşmasından bahseder. Bu parça da güneş ışıklarının bize ulaştığı süre kadar sürer: 8 dakika 20 saniye.
Vessels albümü bu yönüyle tersten işleyen ruh hastası bir iş...
Gözümde, metal tarihinin en iyi yazılmış parçalarından.
Yerli bir kabilede bir gencin içtiği sudan hastalanması üzerine, diğer kabile üyelerinin hastalık bize de bulaşır korkusuyla gencin ellerini arkadan bir kazığa bağlamasını ve yakmasını anlatır.
https://t.co/8RXxm2U4yu
Parçanın sonunda gencin külleri köz halinde yıldızlara yükselir. "Yıldızlardan geldik, yıldızlara geri dönüyoruz."
Bu albümün son parçasıdır ve albümün ilk parçası Luma'da ise adam öldüğünde albüm bütününde tüm canlılara yol göstermek üzere dünyaya inen güneş ışığı onun +
@Loupgarou_E Beraber izlemiştik bunu senle. Üni zamanı..
Bu arada hesabımı kendi kendine senin hesabının takibinden çıkaran fikik-elon x'inin içinden geçeyim...
Yaklaşık 1-1,5 yıldır gözümde dünyanın en iyi grubular. Be'lakor'un yaptığı iş son yıllarda en çok ihtiyaç duyduğum şeylere karşılık geliyor ve her albümleri gözümde bir elmas değerinde. Bu kadar arka perdede kalıp üst perdeden hisler ve müzikalite...
https://t.co/uxzvcTMm0N
Gün boyu eşşek gibi çalışır, yorgun argın eve gelir ve yemeği yedikten sonra odama çekildiğimde hayatımın en huzurlu anları başlar.
Bir süredir bu 4 dakikalık şaheser sahneyle zihnimdeki tüm kiri, pası temizliyorum. Şimdilerin vazgeçilmez huzur rutinim.
https://t.co/ll7bIk1qkK
2025 yılında seni en çok etkileyen şey ya da olay neydi diye sorsalardı; 49 yıllık ömrümde sayısız kitap okudum, film ve dizi izledim, müzik albümü dinledim, PC oyunu oynadım ama hissedebileceğim en üst seviye duyguları ve sanatın en üst safhasını, beyin yakan muazzam hikayesi +
Özel ödülümü, müzik öğretmeni Lorien Testard önderliğinde şekillenen, Alice Duport-Percier’ın insanın iç dünyasını allak bullak eden mükemmel sesiyle mıhladığı birkaç parçayı da içeren sekiz saatlik Clair Obscur: Expedition 33 soundtrackine veriyorum.
https://t.co/labdnClM5V
2025 yılında zihnime dokunan pek albüm olmadı. Artık elimizi attığımız her yerden birbirinin kopyası sayısız albüm çıkıyor ve ruhuma işleyen albüm sayısı kısıtlı. Dinlemeye çok fazla vaktim de olmuyor. İlginç şekilde listede Black Metal albümü yok. Eski albümlerle yetinmiştim:
1) In Mourning – The Immortal
2) Kauan – Wayhome
3) Cradle of Filth – The Screaming of the Valkyries
4) Cryptopsy – An Insatiable Violence
5) Coroner – Dissonance Theory
6) Pravitas – The Parasitic Divine
7) Obscura – A Sonication
8) Paradise Lost – Ascension
@kngngrr Eski enerji ve keyif yok be Kenancığım. Yaşlandık falan demeyeceğim ama beynimizin içi birşeyler paylaşmak konusunda tembel. İlham ve enerjisizlik diyelim :)
Hayvanlıkla hüznün ve melankolinin aşkından doğan çocuk böyle bir albüm olurdu. Enstrüman ve vokal kullanımı ve de değişimleriyle kusursuzluk yolunda arşa merdiven dayamış In Mourning. Nerdeyse 1,5 yıl sonra paylaşım yaptırabilecek kadar ilham verici iş.
https://t.co/2zHwhX5kuh