@drnecdetersoz@dogalmaxx 5-6 aydır
Paracelsus hesabını takipteyim.Paylaştığı bilgiler hayatımda olumlu değişimlere neden oldu. Üstelik bilgiselleri bilimsel çalışmalara dayalı ve öneri niteliğinde.Araştırdığım kadarıyla kendisi dahiliyeci .Sağolsun.
Heh şemsiye de açıldı sonunda.
Hani "Sınırlı bir alanda, lokal bir kriz" diyordunuz? Hani "Piyasaları etkilemeyecek" masalı anlatıyordunuz?
Küresel finansın devi MSCI, Türkiye endekslerindeki değişiklikleri dondurarak suratınıza şamar gibi indi! Adamlar açık açık diyor ki: "Sizin borsanıza da, fonlarınıza da, yayınladığınız verilere de güvenmiyoruz!"
Bakkal dükkânı yönetemeyecek adamlar, koca ülkenin sermaye piyasasını çiftlikleri gibi yönetmeye kalkarsa olacağı buydu! Aylar öncesinden yapılan uyarıları iktidar sarhoşluğuyla kulak ardı ettiniz, kasaba siyasetçileri ve vurguncu çetelerinizle piyasayı manipüle ettiniz.
Şimdi ne oldu? Türkiye’yi küresel finans haritasından sildirdiniz!
Gazetecileri tutuklayarak, Halk TV’ye kayyum atayarak, panikle köstebek arayarak gerçeği saklayamazsınız. Bu dondurma kararı, rejimin finansal iflasının ve uluslararası alandaki amentüsünün tescilidir!
https://t.co/hTbLvwZxHU
İslamcılar bayağı bir illüzyon altındalar. Azerbaycan'daki başörtüsü yasağına karşı akılları sıra beşinci kol faaliyeti yürütüyorlar. Bir başka ülkenin iç işlerine müdahale etmeye kalkışınca başımıza neler geldiğini Suriye'den biliyoruz. Hâlâ ders almamışlar.
İkincisi, yaptığınız bu emperyalist müdahale, müdahale ettiğiniz ülkedeki insanların lehine değil. Bir toplumun özgürleşmesini, kendi içindeki siyasal ilişkileri ve güç dengelerini hesaba katmadan, kendi ideolojik ajandanız doğrultusunda hareket ederek sağlayamazsınız.
Üçüncüsü, Aliyev dün Karabağ fatihiydi. Reyiz'le kol kola, iki devlet bir millet edebiyatının baş aktörlerinden biriydi. O günlerde Aliyev'in otoriterliği, devletin toplum üzerindeki tahakkümü, siyasal özgürlüklerin yokluğu kimsenin umurunda değildi. Şimdi başörtüsü meselesi çıkınca mı keşfettiniz Aliyev rejimini?
Meselenin kişisel hak ve özgürlükler bağlamında ele alınması mümkün değil demiyorum; tam tersine, asıl mesele tam da burada. Fakat olayın faili de isyancısı da kişisel hak ve özgürlükler konusunda sicili temiz olmayan siyasal aktörler. Bir tarafta kendi toplumunu tepeden yöneten otoriter bir iktidar, diğer tarafta dinî kimliği üzerinden başka bir ülkenin siyasal alanına müdahale etmeye çalışan bir hareket var.
Siz meseleyi başörtüsüne indirgeyip bir hak mücadelesi gibi sunuyorsunuz. Oysa ortada yalnızca başörtüsü yok; egemenlik, iktidar, dinin siyasallaştırılması ve toplumun kendi geleceğini belirleme hakkı var.
Kişisel hak ve özgürlükleri savunmak başka şeydir, bu kavramları kendi siyasal ajandanızın aparatı hâline getirmek başka. Her otoriter rejimin karşısında duran herkes özgürlük savaşçısı olmadığı gibi, her dinî mağduriyet de İslamcı siyasetin meşruiyet kaynağı değildir.
Dün Karabağ zaferi üzerinden göklere çıkardığınız Aliyev'i bugün başörtüsü yasağı üzerinden şeytanlaştırıyorsanız, burada ilkesel bir tutumdan söz edemeyiz. Dün de bugün de aynı soruyu sormanız gerekirdi: Bu toplumun özgürlüğünü kim, hangi araçlarla ve kimin adına savunuyor?
Çünkü başkasının özgürlüğünü kendi iktidar projenizin gerekçesine dönüştürdüğünüz anda, özgürlük mücadelesi dediğiniz şey bir başka tahakküm biçimine dönüşebilir.
İNSANIN DEĞERİ KİMİN ELİNDE?
Bugün İoanna Kuçuradi’yi kaybettik.
90 yaşını kutlayamadan..
Babamın 45’şinde öldüğünü söylediğimde, “sen iki katı yaşarsın, olur biter!’’ dedi. Gözlerimdeki yaşları sildi. Bir kitap fuarında sırada denk gelmiştim ona. Sene 1997’de..
Bir filozof öldüğünde geriye yalnız kitapları kalmaz.
Bazen bir soru kalır.
Bir insanın değeri kimin elindedir?
Devletin mi? Mahkemenin mi? Çoğunluğun mu? Paranın mı? Gücün mü?
1936’da İstanbul’da doğdu.
İstanbul Üniversitesi’nde felsefe okudu. Nietzsche ve Schopenhauer üzerine çalıştı. Hacettepe Üniversitesi Felsefe Bölümü’nü kurdu. Ömrünün büyük bölümünü etik, insan hakları ve insanın değeri üzerine düşünmeye adadı.
Ama bunlar özgeçmişidir.
Ben onu o zamanlar iki senelik baba acımı elindeki mendilini ve empatisini genç bir kızla paylaşan bir kadın gözüyle gördüm..
Bir düşünürün gerçek biyografisi, bence neyi dert edindiğinde başlar.
Kuçuradi insanı dert edindi.
Değer başka şeydir, değer yargısı başka.
Bir toplum bir şeyi alkışlıyor diye o şey değerli olmaz.
Çoğunluk doğru buluyor diye doğru olmaz.
İktidarlar, kanunlar, zamanlar ve ahlak anlayışları değişebilir.
Ama insanın değeri çoğunluğun oylamasına bırakılamaz.
Ben hekimim.
Bu yüzden onun düşüncesini en çok hastane koridorlarında anlıyorum.
Bir insan kapıdan girer.
Adı vardır. Çocukları, korkuları, yarım bıraktığı hayatı vardır.
Sonra birkaç dakika içinde başka bir dile çevrilir:
“62 yaşında erkek.”
“Diyabetik.”
“Böbrek yetmezliği.”
“Yatak 14.”
İnsan dosyaya dönüşür.
Etik tam orada başlar!
Dosyanın arkasındaki insanı hâlâ görebiliyor musun?
Çünkü insanı öldürmeden de insanlığından eksiltebilirsiniz.
Aşağılayarak.
Susturarak.
Emeğini ucuzlatarak.
Hastalığını maliyet kalemine, ölümünü istatistiğe çevirerek.
Modern dünyanın cambazlığı bu..İnsanı görünmez kılmak.
Bir iş kazasında on kişi ölür; “10” olur.
Bir savaşta bin çocuk ölür; “1000” olur.
Oysa ölümün matematiği yoktur.
Çünkü ölen tek bir insanın evinde bıraktığı boşluk, onu sevenler için yüzde yüzdür.
Bir toplumun uygarlığını yalnız zenginliğiyle, yollarıyla, binalarıyla ölçemeyiz.
Başka bir ölçü …
İnsanına ne yaptı?
Çocuğuna, kadınına, işçisine, hastasına, yaşlısına, mahkûmuna, göçmenine, kendisine benzemeyene ne yaptı?
Çünkü insan haklarının gerçek sınavı sevdiğimiz insanların haklarını savunmak değildir.
Bizden olmayanın hakkını da hak sayabilmektir.
Bugün ise değer yokluğundan çok değer yargısı bolluğu içinde yaşıyoruz.
Bir fotoğraftan, bir siyasi görüşten, bir kimlikten, bir pasaporttan, bir cümleden insan hakkında hüküm veriyoruz.
Etiket büyüyor.
İnsan küçülüyor.
Kuçuradi’nin bütün felsefesinden bana kalan en sade cümle belki şudur:
Etiketten önce insanı gör.
Bugün İoanna Kuçuradi öldü.
Ağladım epey.
Sevindim de..
Hala insanım…
Ama filozofların tuhaf bir ayrıcalığı var..
Kendileri gider, soruları kalır.
O soru bana miras gibi..
Birbirimizin insanlığını koruyabilecek miyiz?
Çünkü uygarlık bazen büyük bir şey değildir.
Senden daha güçsüz biriyle karşılaştığında gücünü onun aleyhine kullanmamaktır.
Bir hastaya adıyla seslenmektir.
Sevmediğin insanın hakkını da savunabilmektir.
Kalabalık birini taşlarken taşı yere bırakabilmektir.
Ve herkes bir insanı kimliğine, hastalığına, parasına ya da fikrine indirgediğinde:
“Ama o da insan.” diyebilmektir.
O insandı..
İnsanın gittikçe sayıya, etikete ve çıkara dönüştüğü bir çağda bize inatla insanı hatırlattığın için teşekkürler.
Sine Aras Akten
Aziz Romalılar, naçizane bir şey demek istiyorum. Fatma Betül Sayan meselesi mühim, evet. Dün gece apar topar verilen o istifa, savcılığın aile boyu koyduğu jet tedbir kararları, 4 ayda 63 milyondan 2.1 milyar liraya fırlayan o akıl almaz Özata Denizcilik kârları elbette manşetleri süsleyecek.
Fakat unutulan çok basit bir aritmetik var: Masanın üzerinde buharlaşan para 20 milyar dolar.
2 milyar Türk Lirası dediğiniz meblağ, bu 20 milyar dolarlık devasa enkazın yanında devede kulak bile değil; yüzde yarım bile etmiyor. Şahı ve kaleleri kaybetmemek için piyon feda etmek en klasik, en kadim satranç taktiğidir. Bu iş, hükümet içinde ve bürokrasi koridorlarında Fatma Betül’den çok daha derine, çok daha karanlık odalara gidiyor.
Siz gerçekten bir genel başkan yardımcısının, kendi kişisel zekâsı ve piyasa öngörüsüyle Nisan ayında tek bir tahtaya 63 milyon lira gömüp, Eylül başında baskından 48 saat önce hisseleri 4.400 liralardan Tera ve Pusula’nın serbest fonlarına devrederek 2 milyar lirayı tek başına nakde çevirdiğine inanıyor musunuz?
Bu çapta bir operasyon; sadece bir genel başkan yardımcısının nüfuzuyla yapılamaz. Bu tezgâh;
Hangi hissenin ne zaman tavan serisine sokulacağını,
SPK teftiş kurulunun ne kadar süre kör, sağır ve dilsiz taklidi yapacağını,
MASAK’ın kırmızı alarm algoritmalarının hangi gün, hangi saatte kapatılıp açılacağını bilen,
Ve en önemlisi, çıkış kapısının hangi saniyede kilitleneceğinin emrini veren "merkezi bir siyasi-bürokratik komuta kademesini" gerektirir.
Fatma Betül ve ailesi, bu piramidin tepesindeki akıl değil; o havuza para park edip komisyonunu alan, içeriden sufleyle zenginleşen "seçkin katılımcılardan" sadece biridir. Bugün aslanların önüne atılmasının tek sebebi, kamuoyundaki infial barajı patlamak üzereyken Saray’ın "Bakın, kendi bakanımıza bile acımıyoruz" vitrinine acil bir kurban gerekmesidir.
Daha birkaç gün önce ne demiştik? Bu topraklarda sermaye piyasası hiçbir zaman serbest piyasa olmadı; iktidar blokları arasındaki örtülü rantın tahsilat ve aklama veznesi oldu.
Buradaki asıl kavga, "yüzde 20 masasının" devrilmesidir.
İddiaların, dekontların ve hisse virmanlarının doğrudan dışarıya, firari veya muhalif kanallara sızdırılması bir tesadüf mü?
Asla. Bu, iktidar bloku içindeki "Küçük Ortak" ile "Büyük Ortak" veya parti içindeki fraksiyonlar arasındaki açık bir iç savaştır.
Bir kanat, diğer kanadın Londra-İstanbul-Ankara üçgeninde kurduğu o devasa gölge finans borusunu patlattı. Tera’nın, Pusula’nın ve Katılımevim’in içine doldurulan yüz binlerce tasarrufçunun parası, bu iç savaşın cephe hattındaki mayın tarlasına dönüştürüldü.
20 Milyar Dolar Nereye Gitti?
İşte savcılıkların ve Saray sözcülerinin asla cevap vermeyeceği soru budur. Eğer ortada 20 milyar dolarlık bir tasfiye ve batık varsa;
Bu paranın ne kadarı kamu bankalarının (başta Emlak Katılım) "görev zararı" kılıfıyla yüzdürdüğü batık inşaat holdinglerine aktarıldı?
Ne kadarı offshore hesaplara, Londra gayrimenkul piyasasına ve Dubai fonlarına kaçırıldı?
Hangi siyasi vakıfların, hangi cemaat ağlarının ve hangi "dokunulmaz" patronların bilançoları bu fonlar üzerinden temizlendi?
Fatma Betül’ün 2 milyar lirasını konuşurken, arka kapıdan çoktan tahliye edilmiş olan 19.9 milyar doları gözden kaçırıyorsanız; tezgâh tam da kurucularının istediği gibi çalışıyor demektir.
1982 Bankerler Krizinde Kastelli bavulları toplayıp İsviçre’ye kaçtığında, arkasında faturayı ödeyen yüz binlerce pul olmuş tasarrufçu ve istifa ettirilen birkaç bakan kalmıştı. Sistem, kendi yarattığı canavarı birkaç kelle vererek kurban etmiş, ama o sermaye birikim modeline dokunmamıştı.
Bugün de sahnelenen piyes aynıdır. Fatma Betül Sayan Kaya, arenada seyirciler tezahürat yapsın diye gladyatörlerin önüne fırlatılan ilk figürandır.
Piyon düştü diye oyunu kazandık sanmayın; vezirler, kaleler ve şahlar Ankara’nın plazalarında, korunaklı sitelerinde ve lüks otel lobilerinde bir sonraki vurgunun taksimatını yapmaya devam ediyor.
@KufuruBirak **ve özgürleşiyorsun.İyi insan olmak için onlara ihtiyacının olmadığını anlıyorsun. Kendini inandırma bahaneler bulma,
O zaman bu zaman değerlendirmeleri, neden aramalar bitiyor ve müthiş bir rahatlık geliyor.
@KufuruBirak *Okudukça araştırdıkça karşılaştığım;insanların güç ve para sahibi olmak için bu inanç sistemlerini uydurdukları. Dünyaya evrene bakıp güzelliği düzeni uyumu dengeyi görüpte kitaplarda yazılanların bu ahenkle hiç alakası olmadığını anladıktan sonra insan işi diyorsun
Dolmabahçe A.Ş.’nin 3 yıldır vergi ödemediği ortaya çıktı. Konser etkinliklerinden milyarlar kazanan şirket 2021, 2022, 2023’te bir kuruş bile vergi ödememiş…
@nefesgazete https://t.co/vYcWTJDpSQ
@yilmaztunc "Toplanan deliller ışığında kararı bağımsız ve tarafsız yargı verecektir "
Bu söyleminiz ne yazık ki uygulamalara uymuyor. Adalet sadece tabelalarda kaldığı için,hak ve özgürlüklerini geri istediği için ve bu konu huzurunu bozduğu için halk sesini duyurmaya çalışıyor.
Millet, fakruzaruret içinde harap ve bitap düşmüş olabilir.
Ey Türk istikbalinin evladı! İşte, bu ahval ve şerait içinde dahi vazifen, Türk istiklal ve cumhuriyetini kurtarmaktır. Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur.
#TeğmenlerimizinYanındayız
Bu şeraitten daha elim ve daha vahimi memleketin dâhilinde iktidara sahip olanlar, gaflet ve dalalet ve hatta hıyanet içinde bulunabilirler. Hatta bu iktidar sahipleri, şahsi menfaatlerini müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit edebilirler.
#TeğmenlerimizinYanındayız