Son 15 yılda bi ömre sığacak şey gördük. Darbe gördük, pandemi gördük, çevremizi kuşatan savaşlar ve akın akın sığınmacı gördük, sel gördük, maden patlaması gördük, deprem gördük. Evet bi günyüzü göremedik, sadece onu göremedik.
Bazen insanın içinde bir şey dolaşıyor gibi olur da adını koyamaz ya… Ne tam huzursuzluk, ne tam hüzün. Sadece tarif edemediğin bir ağırlık gibi. Yine içimde bir his var ama bakalım..
Şanlıurfa da teknofest yapılıyor.X de taym da karşıma çıkanlara bakıyorum gerçekten utanıyorum.Bu Kürt, bu Arap. diye insanları kökeni üzerinden ayıran, küçümseyen, bundan da haz alan bir kitle var. Zavallısınz. Dönüp kendinize ben insanım diyebiliyor musunuz?Yazık gerçekten.