ترامپ درباره یمن:
حوثیها با ما تماس گرفتند و آنها نمیخواهند با ما بجنگند
آنها به ما اطلاع دادند که نمیخواهند ما به سراغشان برویم.
آنها اجازه میدهند بیشتر کشتیها عبور کنند.
پ ن؛ حداقل چهار تا جملهی جدید بگو عن چوچک...
درباره همه همین رو میگه...
ترامپ درباره یمن:
حوثیها با ما تماس گرفتند و آنها نمیخواهند با ما بجنگند
آنها به ما اطلاع دادند که نمیخواهند ما به سراغشان برویم.
آنها اجازه میدهند بیشتر کشتیها عبور کنند.
پ ن؛ حداقل چهار تا جملهی جدید بگو عن چوچک...
درباره همه همین رو میگه...
نشست #صلاله که روز دوشنبه در کشور دوست و برادر #سلطنت_عمان برگزار میشود را باید بیش از یک نشست سیاسی مهم درباره تنگه هرمز دید. این نشست میتواند نقطه شروعی تاریخساز برای ایجاد یک سازوکار جدید برای ترتیبات امنیتی منطقه باشد.
نه شورای همکاری خلیج فارس، نه پیمان مکه و نه هیچ چارچوب دیگری بدون حضور و مشارکت فعال ایران به امنیت پایدار این منطقه نخواهد رسید. امنیت خلیج فارس را باید صاحبان همین خانه بسازند، نه بیگانگانی که دنبال منافع خود هستند و تجربه هم نشان داده که در روز نیاز، نه اراده کمک به کشورهای میزبان را دارند و نه توان آن را.
آمریکا و اسرائیل مثل همیشه حتماً تلاش خواهند کرد این مسیر را به شکست بکشانند. پس چشم بر هم نمیزنیم و تحولات این دو سه روز را لحظهای از نظر دور نمیداریم. پدافند کشور باید در بالاترین سطح هوشیاری باشد.
نه آمریکا باید بتواند با کلنگبازی آتش تازهای روشن کند، نه در تنگه هرمز آتشی برافروزد، نه ترامپ باید بتواند حرکت ایران به سوی بازدارندگیهای خاص را بهانه ماجراجویی جدید کند، و نه اسرائیل باید بتواند با برافراشتن پرچم دروغین، فضای منطقه را مسموم کند.
صلاله میتواند آغاز یک راه تازه باشد؛ اما برای آنکه این فرصت از دست نرود، باید همزمان با دیپلماسی، چشمها کاملاً باز و پدافند کشور آماده باشد.
@araghchi@iraninmuscat@IRIambOman@IRIMFA_SPOX@TakhtRavanchi@mb_ghalibaf
بن سلماس پشت خیلی ماجراها علیه #ایران البته تمامی این کشورکهای #خلیج_فارس ! این چندروز یاد مصاحبه اش افتادم که تازه ولیعهد شده بود . میگفت جنگ را داخل ایران میکشیم 🤔
ترکیه مرز زمینی بازرگان و مرز هواییاش رو روی ایران بسته؛ حالا به عراقچی بگید پزشکیان رو بفرسته پیش اردوغان، یه چاقسلامتی ترکی گرم و دوستانه بکنن تا انشاءالله روابط دو کشور دوباره به مسیر درست برگرده. 🥰
دیپلماسی همینقدر کیوت
«شر برجا میماند زیرا بسیارانی در آن سهیماند»
نای ایستادن نداشت و تصمیمش را گرفته بود تا خودش را خلاص کند.
بیش از زندگی شاید از خودش خسته بود و از بیمعنا شدن تمامی آرزوهایش.
در جایی نوشت:
«فکر کردم حتی بزرگترین نویسنده روسیه شدن، واقعا چه اهمیتی دارد؛ هیچ!»
پیشتر “جنگ و صلح” را نوشته بود و در میانهی نگارش “آنا کارنینا” بود که دوباره در آستانهی ۵۰ سالگی، فکر خودکشی قوت گرفت.
شاهکاری که در جایی از آن نوشته بود:
«خانوادههای خوشبخت همه یک جورند. خانوادههای بدبخت اما هر یک بدبختی خودشان را دارند»
کمی بعدتر، حتی وقتی “اعتراف” را نوشت و گفت که از آن بحرانها فاصله گرفته است، دوباره در فرازی از “مرگ ایوان ایلیچ” از پوچی زندگی گفت که گویی هرگز تا به آخر دست از وجدان ناآرام تالستوی برنداشت، ولو با غرق کردن خودش در معنویات.
همانجا نوشت:
«میپرسید: آخر ولی این همه رنج برای چیست؟
و ندا جواب میداد: دلیلی نیست.
برای هیچ.
همین!» /۱
آلیس وایدل، رهبر حزب آلترناتیو برای آلمان (AfD):
آلمان عملاً ورشکسته است. آلمان پولی ندارد و این را به شما نمیگویند.
در مقطعی، باید همهچیز را روی میز گذاشت و ارقام را اعلام کرد. این وضعیت دیگر از نظر مالی پایدار نیست.
فرانسه هم ورشکسته است. واقعاً چه کسی قرار است هزینه این سیرک بزرگ در اتحادیه اروپا را بپردازد؟
بهزودی دیگر از عهده آن برنخواهیم آمد، زیرا هزینههای بهره بهتنهایی سر به فلک میکشند.
و بعد مجبور خواهیم شد همهچیز را متوقف کنیم و این اتفاق خواهد افتاد، چون سیاستهایی کاملاً غیرمسئولانه و غیرجدی در قبال کشور خودمان دنبال میشود.
بیاین با روانشناس شماره یک دنیا آشنا بشیم: آلبرت بندورا.
اون کل زندگیش رو گذاشت تا بفهمه چرا بعضیها دست به کار میشن و میرن جلو، اما بعضیای دیگه گیر میکنن و همش همون کارای همیشگی رو تکرار میکنن.
اینجا ۷ تا درس بزرگ ازش براتون آوردم تا دیگه با خودتون کلنجار نرین:
بیاین با روانشناس شماره یک دنیا آشنا بشیم: آلبرت بندورا.
اون کل زندگیش رو گذاشت تا بفهمه چرا بعضیها دست به کار میشن و میرن جلو، اما بعضیای دیگه گیر میکنن و همش همون کارای همیشگی رو تکرار میکنن.
اینجا ۷ تا درس بزرگ ازش براتون آوردم تا دیگه با خودتون کلنجار نرین:
من قبل ترها این پیاده روی اربعین رو خیلی آیین مسخره می دیدم٬ بخصوص بعد از اتئیست شدنم. برام بیشتر یک آیین من درآوردی بود که عده ای بدون فکر فقط تکرارش می کردن. ولی این اواخر وقتی که عمیق تر بهش فکر میکردم٬ می دیدم که چقدر نگاه خودم سطحی بوده٬ چون دین رو فقط از زاویه درست یا غلط بودن باورها آنالیز میکردم٬ در حالی که دین در زندگی بشر فقط یک سری اعتقاد درباره خدا و جهان بعد از مرگ نیست٬ اتفاقن یک روش فرهنگی برای کنترل رنج٬ اضطراب٬ تنهایی و بی معنایی زندگیه.
وقتی انسان ساعتها و روزها راه میره٬ نفسش با قدم هاش هماهنگ میشه٬ ذهنش از شلوغی زندگی روزمره فاصله میگیره و توجهش فقط روی مسیر٬ بدن و مقصد متمرکز میشه. این تجربه شاید دقیقن مدیتیشن به معنای شرقی یا علمی امروز نباشه٬ ولی از نظر کارکرد خیلی بهش نزدیکه٬ یک نوع مدیتیشن جسمی که انسان به جای نشستن در سکوت٬ با حرکت٬ خستگی٬ تکرار و تحمل وارد یک حالت ذهنی متفاوت میشه.
این آدمها برای چند روز از زندگی عادی خودشون بیرون میان. شغل٬ طبقه اجتماعی٬ پول و جایگاه روزمره کم رنگ تر میشه و همه تبدیل میشن به آدم هایی که یک مسیر٬ یک رنج و یک مقصد مشترک دارن. اینجا در ظاهر فقط یک حرکت برای انجام یک ریچوال دینی دیده میشه٬ ولی در واقع انسان برای مدتی از فردیت خودش بیرون میاد و هم پترن یک سبک زندگی مونوتون رو به هم میریزه و خودش رو بخشی از یک جمع بزرگ تر احساس میکنه٬ چیزی که بشر همیشه برای تحمل تنهایی و ترس از مرگ بهش نیاز داشته.
به هر حال ممکنه من هنوز به خیلی از باورهای دینی اعتقاد نداشته باشم٬ ولی نمیتونم این آیین رو فقط در حد خرافه یا یک نمایش بی معنا ببینم. شاید بشر ایرانی در پروسه تکامل فرهنگی و دینی خودش تونسته یک شکل بومی از مدیتیشن جمعی رو پیدا کنه٬ مدیتیشنی که با راه رفتن٬ خستگی٬ بخشیدن٬ هم سفر شدن و حرکت به سمت یک نماد اخلاقی اتفاق میفته. شاید حقیقت این آیین لزومن در اثبات جهان ماوراء نباشه٬ بلکه در تغییری باشه که همینجا و درون خود انسان ایجاد میشه. با اینکه این حس و حال رو در سفر حج دوران نوجوانی تجربه کردم ولی دوست دارم یکبار سفر کربلا رو در اربعین همراه با این آدمها تجربه کنم.
الون میزراحی:
باید از نبوغ و انضباطی که ایران تاکنون در کارزار خود نشان داده، سخن گفت.
از همان آغاز، ایران هرگز بهدنبال انفجارهای بزرگ و حوادثی با تلفات گسترده نبوده است. ایرانیها دقیقاً میدانند هر هدفی کجاست و اگر بخواهند، میتوانند شمار زیادی از نیروهای آمریکایی را هدف قرار دهند و انفجارهایی بسیار چشمگیر و رسانهپسند ایجاد کنند.
اما آنها با سختگیری کامل به طرحی پایبند ماندهاند که بهجای نمایش و هیاهو، با دقتی لیزری بر فرسایش و نابودی تواناییهای دشمن متمرکز است. ایران کارآمدی را بر هر چیز دیگری مقدم دانسته و در برابر رویکرد شارلاتانمآبانه و استعماریِ «شوک و بهت»، بر ضربات حسابشده، هدفمند، پیوسته دقیقتر و دردناکتر تکیه کرده است.
به همین دلیل، ایران بیوقفه چشمها و گوشهای ارتش آمریکا را در منطقه هدف گرفته و فرماندهی آمریکا را در حالی که میکوشد در آنسوی جهان بجنگد، بهتدریج کور و کر کرده است.
آمریکاییها نیز راه دیگری برای جنگیدن ندارند. دکترین نظامی آنها بهشدت به تجهیزات شناسایی، رصد و مراقبت بسیار گرانقیمت، پیچیده و اغلب عملاً جایگزینناپذیر وابسته است. وقتی این تجهیزات از کار بیفتند، چه خواهند کرد؟
میتوان تصور کرد که صفحهنمایشهای اتاقهای جنگ در سنتکام، پنتاگون و کاخ سفید یکی پس از دیگری سیاه میشوند: «هیچ سیگنالی دریافت نشد.» دوباره، دوباره و دوباره. دهها مورد از این تأسیسات یکی پس از دیگری در حال از میان رفتناند.
و حتی اگر گاهی سامانهای پشتیبان هم داشته باشند، چه میشود؟ ایران صد هزار پهپاد دیگر دارد و آنها در راهاند.
آمریکا در این منطقه یک نیروی مهاجم و بیگانه است؛ نه منطقه را میشناسد، نه به آن تعلق دارد و نه کسی دوستش دارد. تنها چیزی که میتواند به آن اعتماد کند، اسباببازیهای نظامیاش است. اما ایرانیها آنها را یکی پس از دیگری در هم میشکنند، تصمیمگیری آمریکا را دشوارتر و مستعد خطاهای پرهزینه میکنند و توانایی آن را برای دفاع از نیروها و داراییهایش فلج میسازند.
در این مرحله، نیروهای آمریکایی میدانند که در غرب آسیا چیزی بیش از هدفهایی بیدفاع و در انتظار اصابت نیستند. آنها با یکدیگر حرف میزنند، میدانند چه خبر است، چه کسی از صحنه خارج شده و کدام سامانه از کار افتاده است. میدانند هر لحظه ممکن است موشک یا پهپادی که نام آنها بر آن نوشته شده، از راه برسد و ناچارند زیر فشاری وحشتناک، در محیطی بهشدت خصمانه فعالیت کنند؛ محیطی که اساساً هیچ ارتباطی با آنها ندارد. بدون ذرهای توجیه اخلاقی.
و چراغها روی نمایشگرهایشان با آهنگی پیوسته و هراسآور خاموش میشود و بهآرامی اعتمادبهنفس تمام زنجیره فرماندهی را خرد میکند.
آنها نقشه هولناک ایران را میبینند. میدانند دشمنشان بسیار توانمند، مصمم، مستحکم و در حال دفاع از خانه، آزادی و کرامت خود است.
کمترین اتلاف انرژی، حداقل میزان خشونت و بیشترین نتیجه؛ در حالی که دشمن مجبور میشود بار درد و فرسایش بیشتری را که در انتظارش است، بر دوش بکشد. ایران اینگونه ارتشی را شکست میدهد که بودجه جنگیاش صد برابر بیشتر است.
و هنوز روحیه بومی، شیعی و بهشدت انگیزهمند ایرانیان حتی بهطور کامل آزموده نشده است. مطمئن نیستم آنها هرگز تصور کرده باشند که جنگیدن با آمریکا تا این اندازه آسان باشد.
خوش به حال #سعید_جلیلی؛
ظهر جمعه در نمازجمعه مشهد به جای رهبری و شعام و سایر نهادهای بالادستی تعیین تکلیف میکند و شب در شبکه خبر به افزایش توهمی مطالبات عمومی از نظام میپردازد و نه مُهر و تسبیح سمتش پرتاب میشود نه وسط اظهاراتش، مصاحبهاش قطع میشود.
ضمنا تاکنون توسط آمریکا تحریم و از سوی اسراییل تهدید هم نشده است!
در محافل سیاسی هم به بانی تحریمهای ظالمانه سازمان ملل و افزایش تحریمهای آمریکا علیه مردم ایران مشهور است .
خوش به حالش از این همه رانت، امتیاز، کاپیتولاسیون و…