Yeni bir ebeveyn tarzı çıktı:
Biz ona hayır demiyoruz, her şeyi keşfetmesine izin veriyoruz.
Sevgili anne babalar, bu gerçek değil. Böyle bir sistem yok.
Çocuk arkadaşının oyuncağını
alıyor, sizden ses yok.
Yeni girdiği evi dağıtıyor, tepki yok.
İstediği olmadı diye ortalığı yıkıyor, yine sessizlik.
Hayvana vuruyor, gülerek "yapma oğlum" diyorsunuz.
Ama böyle bir hayat yok. Çocukluk sınırsız değilse, yetişkinlik de değil.
Bence insanlar eve gelmenin, evlerini toplamanın, güzel bir yemek pişirmenin, duş almanın ve sadece kendi hayatlarına odaklanmanın ne kadar huzur verici olduğunu fark etmiyorlar..
Zekâyı bilgiyle doldururken, kalbi merhametle doyurmayı unuttuğumuz gün kaybettik. Şimdi bu enkazdan kalkmanın tek yolu, eğitimi diplomadan ibaret görmeyi bırakıp, yeniden "insan yetiştirmeye dönmektir.
Yeniden sevilir, gidilir, yaşanır, kazanılır. Hayata küsmemek lazım. Ne olursa olsun, bir sonraki günün doğan güneşini görmeye değer. Genciz, yol uzun, ihtimaller binbir... Halledilir.