Sanmaki hakkın kalır ademde,
Kağıt da şahittir , yazan kalem de ,
Bırak ertelensin tüm duruşmalar,
Şaşmaz adalet , ilahi alemde .
“Allah’ın değirmeni ağır döner ama unu ince ince eler….”
“Herkes kalbiyle nafakanlansın
Ne adil bir dua
İçinizde ne besliyorsanız hayatınızda da onu görün
Bedduaya karşıyım
Ama bazı insanların en azında kendisi gibi insanlarala karşılaşması şart…”
“Vefa buraları terk edeli çok oldu , şimdi her köşe başında bir maske pazarlığı var.
Gönül yorgun , akıl şaşkın , hakikat ise sürgünde.
İnsan kalabilmek ; artık bir kimlik değil
Her sabah yeniden kuşanılması gereken
Ağır bir zırhtır…”
Sonra bir bakmışsın ki tüm taşlar yerine oturmuş.
Kafanda her şey sessizleşmiş , sorularının cevaplarını da almışsın.
Zaten ne yapsan da oluruna varırmış…
İNSAN,İNSANDAN VAZGEÇMEZ .
İNSAN İNSANA YÜKLEDİĞİ MÂNÂDAN VAZGEÇER.
“FARKIN YOKMUŞ KİMSEDEN, BEN FARKLI BAKMIŞIM BİLMEDEN…” DER
-Ve insan insandan gider….
En çok kime saygı duyuyorum biliyor musunuz ?
Acıların içinden geçip vicdanını kaybetmeyenlere
Zorlaşınca zalimleşmeyen
Yanınca başkasını yakmayan
Kırılınca kirlenmeyenlere…
Cenazede gülünmez
düğünde ağlanmaz
çiçeğe su verilir
suya yazı yazılmaz
dosta ihanet edilmez
haine selam verilmez
sevgiye nankörlük yapılmaz
her kural da yazılı olmaz…
Söyleyemediğim düşüncelerim var benim
Her akşam ayrı bir meydanda
ATATÜRK heykelinin karşısında olmayan aklımı dar ağacına asar ipimi kendi ellerimle çekerim
Deniz GEZMİŞ gibi bir özgürlük türküsüne kurban ederim kendimi…