@ErtugrulGunay@adalet_bakanlik Madem mahkum on yıllarca neden ağır tecrit yaşadı neden hiç telefon görüş hakkı kullandırılmadı açık kapalı aile görüşü yaptırılmadı avukatları ile görüştürülmedi
Lan sen önce buna yanıt ver sonra konuş adaletsizliğe yıllarca sus villaya geçince konuş madem öyle tabiki geçecek
AHMET KAYA, AHMET ABİM…
Ahmet Kaya’nın yaşadığı o karanlık gece ve sonrasında olanlar yıllardır konuşuluyor. Ancak bazı kişilerin görüntüleri bağlamından kopararak gerçek dışı iddiaları sürekli tekrarlaması artık can sıkıcı bir hâl aldı. Eğer bugüne kadar sustuysam, Ahmet abinin hatırası üzerinden tartışmak istemediğim içindir. Ama sustukça yalanların gerçeğin yerini aldığını gördüm. Bu nedenle ilk ve son kez bu açıklamayı yapıyorum.
Ahmet Kaya, bu ülkenin yetiştirdiği en güçlü ve en vicdanlı sanatçılardan biriydi. Onu çok severdim. Ben ona “abi”, o bana “kardeşim” derdi. Bana, “Daha kalıcı ve toplumsal eserler yap Mahsun. Diğerlerine benzeme,” diye öğüt verirdi. O sözlerini hayatım boyunca unutmadım.
1999’daki o kara gece hepimizin yüreğinde derin yaralar açtı. O gece salonda yalnızca sanatçılar yoktu; iş dünyasından, televizyon ve basın camiasından birçok tanınmış isim de oradaydı. Ahmet Kaya’yı protesto eden, ona tepki gösteren sanatçılar da vardı, iş insanları da vardı.
Yanımda Edip Akbayram vardı. Biz Ahmet Kaya’yı ne protesto ettik ne yuhaladık ne de ona çatal bıçak attık. Ahmet abi sahneden indikten sonra salon daha da gerildi. Birileri tepki amacıyla 10. Yıl Marşı’nı çaldı. Ayağa kalkmam Ahmet Kaya’yı protesto etmek için değildi. O yılların Türkiye’sinde 10. Yıl Marşı çalarken ayağa kalkmamak, doğrudan “hainlik”le suçlanmak demekti. Diyarbakırlı biri olarak o salonda ayağa kalkmasaydım başıma neler geleceğini, nasıl bir linçle karşı karşıya kalacağımı bugün bile düşünemiyorum.
Ardından Savaş Ay ve Reha Muhtar, diğer sanatçılarla birlikte sahnede olmam için özellikle sadece benim ismimi defalarca anons etti. Diğer sanatçılarla birlikte sahneye çıkarak “Memleketim” şarkısını söyledik. Bu da Ahmet Kaya’ya karşı hazırlanmış bir protesto değil, programın akışının bir parçasıydı.
O yıllarda yirmili yaşlarımın sonundaydım. Gençtim, tecrübesizdim. O gecenin nelere yol açabileceğini öngöremedim. Bugün geriye dönüp baktığımda keşke hepimiz yaşananlara karşı daha güçlü bir vicdani duruş sergileyebilseydik diyorum. Fakat sessiz kalmış olmam, yapılan saldırının bir parçası olduğum anlamına gelmez.
O olayların ardından Reha Muhtar’ın Show Haber programına çıktım. Ahmet abiyle ilgili düşüncelerimi orada da açıkça dile getirdim. Kürtçe kasetlerin zaten yayımlandığını, Kürtçe şarkı söylemenin serbest olduğunu anlattım. Hatta Reha Muhtar’a, isterse kendisini Kürtçe kasetlerin satıldığı yerlere götürebileceğimi söyledim.
O röportajda Ahmet abinin o gece konuşma şeklini eleştirdim. Ama benim itirazım Ahmet Kaya’nın Kürtçe şarkı söylemesine değil, o gece kullandığı üslubaydı. Çünkü bir insanın kendi ana dilinde şarkı söylemek, klip çekmek ve bunu yayımlamak istemesinden daha doğal ne olabilir? Evet, o gün böyle düşünüyordum ve bunu inkâr etmiyorum. Bir insanın üslubunu eleştirmek başka, ona yapılan linci desteklemek başka bir şeydir. Hiçbir söz, hiçbir üslup, bir insana yapılan saldırıyı haklı çıkaramaz.
O gecenin görüntüleri yıllarca bağlamından koparıldı. Ahmet Kaya’yı seven ben ve bazı sanatçı arkadaşlarım, sanki ona saldırmışız gibi başka bir linçin hedefi hâline getirildik. O geceden sonra Magazin Gazetecileri Derneğinin hiçbir etkinliğine bir daha katılmadım.
Ahmet Kaya’nın bu ülkeden gitmesine neden olanlar, o gece salonda bulunan herkes değildi. Onu manşetlerle hedef hâline getiren bazı karanlık medya odakları, çarpık siyaset, kahpe düzen ve ırkçı linç kültürüydü. Asıl hesaplaşmamız gereken yer burasıdır. Şimdilerde bile bu linç kültüründe değişen bir şey yok…
Sonrasında Ahmet abiyle konuşmak, dertleşmek ve yanında olmak için Almanya’ya gitmek istedim. Ancak o günlerde verdiği bir konserde, “Türklerin İbo’su, Mahsun’u varsa Kürtlerin de Ahmet Kaya’sı var,” dediğini duydum.
İçimde bir şey koptu. Kalbim kırıldı.
Belki o da yaşadıklarının acısıyla, öfkesiyle söylemişti. Fakat ben de o sözlere kırıldım ve gidemedim.
Bugün düşünüyorum da keşke gitseydim. Keşke oturup konuşsaydık. Keşke birbirimizi dinleyebilseydik. Çünkü insan bazen bir kırgınlığın ömür boyu sürecek bir pişmanlığa dönüşebileceğini bilemiyor.
Sonra bir sabah acı haber geldi. Ahmet abi artık yoktu. Paris’e gittim ve mezarının başında gözyaşlarıyla vedalaştım.
Bazı çevreler, Ahmet Kaya sanki o gecenin hemen ardından hayatını kaybetmiş gibi bir algı oluşturdular. Oysa o kara geceden yaklaşık bir yıl dokuz ay sonra vefat etti. Bu süre, yaşadığı acıları ve haksızlıkları elbette azaltmaz. Ama tarihin de gerçeklerin de doğru anlatılması gerekir.
Ahmet abinin bana öğütlediği gibi kalıcı ve toplumsal eserler üretmeye çalıştım. Ürettiğim filmler ve duruşum ortada. Yıllar boyunca onun sözlerini ve bana gösterdiği yolu hiç unutmadım.
Ne zaman bu ülkenin gerçeklerini dile getirsem, başarılarımı küçümsemek ve sözlerimi değersizleştirmek isteyenler aynı iftiraya sarılarak beni Ahmet Kaya üzerinden vurmaya çalıştılar. Özellikle aynı topraklarda büyüdüğüm bazı insanların bana sahip çıkmak yerine, Ahmet Kaya’dan nefret eden ırkçılarla aynı safta yer alması beni hep çok üzdü.
Yıllarca müziğe verdiğim emeği, yaptığım filmleri, anlattığım hikâyeleri eleştirebilirsiniz. Ama yapmadığım bir şeyi yapmışım gibi göstererek beni mahkûm edemezsiniz.
Beni seven, gerçeği bilen herkesten tek ricam şudur: Bundan sonra ne zaman Ahmet Kaya’nın adı kullanılarak bana aynı iftira atılırsa tartışmaya girmeyin; bu açıklamayı paylaşın. Yalanlar tekrar edilerek büyütülüyorsa gerçekler de paylaşılarak yaşatılmalıdır.
Ama herkes şunu bilsin: Ben hiçbir zaman Ahmet Kaya’ya düşman olmadım. Onu protesto etmedim. Ona yapılan saldırının ve linçin hiçbir zaman parçası olmadım. Çünkü Ahmet Kaya benim için yalnızca büyük bir sanatçı değildi. Sevdiğim, saygı duyduğum, sözlerine değer verdiğim bir abimdi. Aramızda kırgınlıklar olmuş olabilir. Söylenemeyen sözler, yapılamayan konuşmalar, yarım kalmış bir abi kardeşlik olabilir. Ama bütün bunlar ona duyduğum sevgiyi hiçbir zaman değiştirmedi.
O benim Ahmet abimdi. Bazı insanlar bu dünyadan gider ama insanın kalbinden hiç gitmez. Ahmet abi de benim kalbimden hiç gitmedi.
Ölüm yıl dönümünde onu sevgiyle, saygıyla, özlemle ve minnetle anıyorum.
Ruhun şad olsun Ahmet abim…
@fzaofficial Arada söyleyemediğin büyük fark o Kürt Kanye değil diğer fark da Yılmaz Güney ne yazık ki hayatta değil onun arkasından rahatça çemkirebiliyorsun hayatta olsa şimdiki gibi çemkirip bir de galaya filmine gider miydin
tek gerçek şu ki ne yaparsan yap onun kadar asla sevilemezsin
@ismailsaymaz Kürt halkı vekili önderi değerleri ile ilgili saçma açıklamalarınızı görünce zulmü hakkediğinizi düşünüyoruz bizim arkadaşlarımız tuvalet önümde yatıyor diyorsunda neden bir mahkum on yıllarca ağır tecrit telefon hakkını kullanamadı avukatıyla görüşemedi bu hak mı diyemiyorsunuz
@ziyamiral@eceuner12 Mal Ziya Hollandalı Polonyalı Suriyeli Norveçli İsveçli Avustralyalı Yeni Zelandalı olunca ne dersin Suri Hollan Zelan filmi mi dersin mal Türkiyeli Ziya
@umitozdag Rahmetli Önder in tıpkı dönemin bakanına söylediği gibi aslında varlığın bütün yurttaşlar için çok büyük bir umut kaynağı oldu çünkü herkes sen de parti lideri olduysan, ben bu ülkede her şey olabilirim duygusuna kapılır
@tanjuozcanchp Bir sayın Selahattin Demirtaş a bak bir de kendine 10 yıl oldu bir kere bile yalvarmadı tahliye beraat talep etmedi dışarı çıkarsa eskisi gibi olacak yolundan vazgeçmeyecek isterse idam etsinler Kürt siyasi tutsaklar yine de onurlu dik duruşlu ve geri adım atmaz dön kendine bak
@Steraaa_ Nasıl baktığınla alakalı tam tersi devrimci gençliğin hangi süreçten geçtiği ihaneti yanlışları ama devrime doğru giden yolun ne olduğunu bizzat anlatıyor şimdi dahi üniversitede gençliğinde yüzde doksan bu şekilde ama çıkış şuanda muamma
@turan3400 Nietzsche Kendi deneyiminden başka bir şey yaşamamış olan her şeyi kendi deneyiminin ölçüsüyle değerlendirir diye boşuna dememiş kendisi sorun yaşamamış herkesi kendi gibi sanıyor çelişkili şekilde işkencenin olduğunu da resmen itiraf ediyor küfür hakaret vs işkenceyi meşru kılmz
@Boran_Deniz3@TayipTemel Siz ona kurban olun ya da sosyal medya dedikoduları ile en donanımlı kişilerden birini linç etmeye devam edin neyse ki parti kimin kim olduğunu biliyor
@360Gazete Sahi ülke güllük gülistanlıktı kim istese taziyesini yapabiliyordu ama insanlar sırf canları sıkılsın diye 10 yıl sonra taziye yapıyor halbuki kimse taziyeyi cenazelere engel olmadı mezarlıklara sadece 3 5 kişi alınmadı mezarlıklar da hiç tahrip edilmedi ziyarete de kapatılmadı
@kimyasalrisk Bir çok ülkede birden fazla resmi dil var eğitim dili olarak ve hiç sorun olmazken neden Türkiye de Kürtçe Lazca Çerkezce resmi dil de ve eğitim dilinde bir tabu ülke mi bölünür tabiki hayır eğer bir gün ülke o kadar gelişirse Türkiye şahlanır özgürlükler ülkesi olur
@samiltayyar27 Neden hem barış olacak hem de çocuklarını kaybeden aileler çocuklarına terörist mi diyecek yaş tutamayacaklar mı barış olacaksa ölen kimden olursa olsun herkes birbirinin acısına saygı duymalı eğer taziyeye bile müsade edilmeyecekse ne alayacak bunca acılı insan barıştan
@ilay_aksoy Videoları herhalde hiç izlemediniz defalarca video ve görüntü ve mektupları yayınlandı her birinde artık savaş son bulsun barış olsun devlet adım atsın diyorlardı keşke devlet o zaman bu sözlere kulak verseydi 2015 de adım atsaydı ve bunca insan toprağa düşmeseydi
@ixbaran_4jklstr Senin için değil en kötüsünü olmasını istersin ki harekete karşı kin kusabil çok iyi bir şey olsa evet işte tam o zaman senin için hezimet olur
@gulneva14@ilketvcomtr Terörist sensin ahlaksız bir de müslümanım diye geçinirsin ulan ahlaksız mezarlığa saldırmak ölü bir bedene saldırmak hangi kitapta yazar kitapsız ahlaksız