خیلی کارا رو بخاطر نداشتن پول کافی انجام نمیدم و این کم کم داره اذیتم میکنه
مثلا من باشگاه نمیرم جدیدا
خیلی وقته بیرون غذا نمیخورم
لباس نمیخرم چند وقته
تفریح خاصی جز قهوه نخوردن ندارم
تنها سفر تا الان نرفتم اصلا
وارد رابطه نمیشم چون خرج خودمم ممکنه نتونم بدم اگر برم کافه
وقتی میبینم یه دختر ولخرج بعد ازدواج کم خرج میشه
یه دختر قرتی بعد ازدواج با حجاب میشه
یه دختر شیطون بعد ازدواج آروم میشه
و چیزای اینچنینی دلم میگیره
احساس میکنم روشون فشار مضاعفی هست که کسی نمیبینه
مردم ایران همین مردماند؛ مردمی که حتی در اوج داغ و مصیبت، میان انبوه پیکرها، هنوز نگران یک پیکر بینام و نشان هستند.
در حالی که خانوادهها در کهریزک به دنبال عزیزانشان میگردند، صدایی از میان جمعیت بلند میشود:
این هویت ناشناس است، کمک کنید بگذاریمش یک جا، گناه دارد.
چند قدم آنطرفتر مردی با دستان آغشته به خون فریاد میزند:
با مردم چه کردید؟
شاید همین یک جمله، خلاصه تمام آن روزها باشد.
هرچه از جاویدنامان بگوییم، هرچه از کشتار و رنج خانوادهها روایت کنیم، باز هم همه حقیقت گفته نخواهد شد. پشت هر پیکر، یک زندگی بود؛ پشت هر نام، یک خانواده و پشت هر خانواده، زخمی که هنوز التیام نیافته است
#IranMassacre
هیچی اندازه بوی کولر آبی و جنس خنکیش آدمو نمیبره به حس و حال تابستونای بچگی. امتحانای خرداد و بعدش سه ماه درس و مشق تعطیل. صبح تا شب، شب تا صبح بازی، بطالت، رهایی مطلق. جام جهانی، پلیاستیشن ۱، هندونه، یخ در بهشت. گذشت و رفت و دیگه برنمیگرده.
۲۰ دیماه ۱۴۰۴
ویدیویی از کهریزک تهران که در ۲۰ دیماه ۱۴۰۴ ضبط شده بود، تازه اکنون در حال انتشار است؛ زیرا رژیم با قطع گسترده اینترنت، میلیونها نفر را در بیخبری و انزوا نگه داشت، در حالی که سرکوب در سکوت ادامه داشت.
کیسههای پیکر در همهجا. ردیفهای طولانی اجساد. مادران و پدرانی که بر پیکر فرزندانشان شیون میکنند. انسانهایی که در شوک و ناباوری، در میان راهروهایی آکنده از مرگ سرگرداناند.
این یک «دولت» نیست.
و شاید هولناکترین بخش ماجرا این باشد که جهان به اندازه کافی دیده بود، به اندازه کافی میدانست، و با این حال سکوت را برگزید.
چگونه رهبران جهان هنوز با کسانی که برای حفظ قدرت حاضرند مردم خود را به خاک و خون بکشند، دست میدهند، مذاکره میکنند و از «صلح» سخن میگویند؟
و خطاب به هر فعال، روزنامهنگار، چهره مشهور، سیاستمدار و هر کسی که سکوت کرد یا از این رژیم دفاع نمود چون با منافع سیاسیاش سازگار بود: چگونه شبها آسوده میخوابید؟
درد ما بازی سیاسی شما نیست.
ما هشتگ نیستیم.
ما انسانیم.
و اگر این تصاویر را میبینید و هنوز هیچ احساسی در شما برنمیانگیزد، صادقانه بگویید:
چه چیزی در وجودتان مرده است؟
وجدانتان؟
انسانیتتان؟
یا توانایی اهمیت دادن، در حالی که ایرانیان در خون خود غرق میشوند؟
#پاينده_ایران_جاویدشاه