بعد از دو سال برگشتم به توییتر و خب اولین کاری که کردم رفتم تمام توییتای قبلیم رو تا حد خوبی خوندم. چقدر آزاده دو سال پیش رو نمیشناسم. خیلی عجیب غریب بود واسم.
دیروز با یکی از شاگردام که ۱۵ سالشه حرف میزدم، ازش پرسیدم دوست داری توی دانشگاه چه رشتهای بخونی، گفت: "نمیدونم، تا حالا بهش فکر نکردم. نمیدونم میخوام چیکاره بشم و دونستش واسم جذابیتی هم نداره، اینکه قراره در آینده چی بشم الان چه اهمیتی داره؟"
یه کتابی داشتم میخوندم دیشب که یسری اتفاقات خیلی ناراحت کننده برای شخصیت اصلیش افتاد و من از صبح همش دارم بهش فکر میکنم و دلم میخواد یه گوشه بشینم براش گریه کنم.