رښتیا دا دي چې د پاکستان د ناامنۍ عوامل هغه نه دي چې پاکستاني چارواکي یې یادوي، بلکې نور دي چې پاکستاني چارواکي یې د پټولو هڅه کوي. پاکستان د اسلام په نوم جوړ شوی، خو له پیله تر اوسه پکې اسلام واکمن نه شو. د پاکستان ولس مسلمان دی او د اسلام واکمني غواړي، خو نظام یې د خپلو خلکو پر ځای د امریکا او نورو د ګټو لپاره کار کوي. پوځ یې له خپلو خلکو او ارزښتونو سره په جګړه کې دی. په پاکستان کې پښتانه، بلوڅان او نور اقلیتونه تر فشار لاندې دي. واکمني پوځي ده، سیاسي فعالیت پکې محدود او د پوځ له خوا په ټاکل شوې دایره کې دی، خپلواک ژورنالېستان پکې بند دي، رباني دیني عالمان یا چوپ کړل شوي، یا وژل شوي او یا هم په زندانونو کې دي. همدغو او دې ته ورته نورو عواملو په پاکستان کې ناامني زېږولې ده.
رښتیا دا دي چې د پاکستان د ناامنۍ عوامل هغه نه دي چې پاکستاني چارواکي یې یادوي، بلکې نور دي چې پاکستاني چارواکي یې د پټولو هڅه کوي. پاکستان د اسلام په نوم جوړ شوی، خو له پیله تر اوسه پکې اسلام واکمن نه شو. د پاکستان ولس مسلمان دی او د اسلام واکمني غواړي، خو نظام یې د خپلو خلکو پر ځای د امریکا او نورو د ګټو لپاره کار کوي. پوځ یې له خپلو خلکو او ارزښتونو سره په جګړه کې دی. په پاکستان کې پښتانه، بلوڅان او نور اقلیتونه تر فشار لاندې دي. واکمني پوځي ده، سیاسي فعالیت پکې محدود او د پوځ له خوا په ټاکل شوې دایره کې دی، خپلواک ژورنالېستان پکې بند دي، رباني دیني عالمان یا چوپ کړل شوي، یا وژل شوي او یا هم په زندانونو کې دي. همدغو او دې ته ورته نورو عواملو په پاکستان کې ناامني زېږولې ده.
نوې زاویه؛
له افغانستانه د هند د ملاتړ په اړه پاکستانی روایت
زمری افغان
پاکستاني چارواکي په دغه هېواد کې نږدې له هرې امنیتي پېښې وروسته د پړې ګوته افغانستان او هند ته نیسي. پاکستاني چارواکي وايي چې هند افغانستان او افغانان د پاکستان پر ضد کاروي. د پاکستاني رژیم دا روایت پاکستانۍ رسنۍ په شدت ورسره غبرګوي او پاکستاني ولس ته دا تصور ورکوي چې ګواکي هند او افغانستان دوستان دي او دواړه په ګډه د پاکستان سره دښمني کوي.
دا پاکستانی روایت له ۲۰۰۱-۲۰۲۱ پورې هم و، خو ځینو تمه کوله چې د طالبانو په واکمنۍ سره به حالت بدل شي او پاکستان او افغانستان به ګرمې اړیکې ولري. که څه هم دا اړیکې په پیل کې ګرمې وې، خو ورو ورو سړې شوې او خبره پر افغانستان د پاکستان هوايي بریدونو او بیا د افغانستان له خوا ځوابي بریدونو ته ولاړه او اټکل دی چې دا حالت به دوام کوي.
خو رښتیا هم د پاکستان د هرې ناامنۍ تر شا د افغانستان له لارې د هند لاس دی؟
رښتیا دا دي چې د پاکستان د ناامنۍ عوامل هغه نه دي چې پاکستاني چارواکي یې یادوي، بلکې نور دي چې پاکستاني چارواکي یې د پټولو هڅه کوي. پاکستان د اسلام په نوم جوړ شوی، خو له پیله تر اوسه پکې اسلام واکمن نه شو. د پاکستان ولس مسلمان دی او د اسلام واکمني غواړي، خو نظام یې د خپلو خلکو پر ځای د امریکا او نورو د ګټو لپاره کار کوي. پوځ یې له خپلو خلکو او ارزښتونو سره په جګړه کې دی. په پاکستان کې پښتانه، بلوڅان او نور اقلیتونه تر فشار لاندې دي. واکمني پوځي ده، سیاسي فعالیت پکې محدود او د پوځ له خوا په ټاکل شوې دایره کې دی، خپلواک ژورنالېستان پکې بند دي، رباني دیني عالمان یا چوپ کړل شوي، یا وژل شوي او یا هم په زندانونو کې دي. همدغو او دې ته ورته نورو عواملو په پاکستان کې ناامني زېږولې ده. دا سمه ده چې په دغو ناامنیو کې به د افغانانو یوه کوچنۍ ونډه وي، خو هغه په مذهبي انګیزه ده او د افغانستان د جهاد له بریا الهام اخلي. له هند سره ددغو جنګیالیو تړل نا انصافي ده.
دا هم د هېرولو نه ده چې ښايي ځینې سېکولر کړۍ په ځانګړي ډول په بلوڅانو کې له هند سره اړیکه ولري، خو دا د پاکستان د ناامنۍ او ستونزې یو کوچنی اړخ دی.
یو اساسي ټکی هم باید هېر نه کړو او هغه دا چې له پاکستاني رژیم سره د دښمنۍ لپاره په ځینو افغانانو کې دا تمایل شته چې هند ته نږدې شي او داسې تجربې په جمهوریت کې عملي هم شوې. موږ باید هېره نه کړو چې لومړی خو زموږ مبارک دین موږ ته د دا ډول تمایل او اړیکو اجازه نه راکوي او دویم دا چې په عملي ډول دغه سیاست مثبته پایله هم نه ده ورکړې. هند د اشرف غني حکومت ونشو ژغورلی، په هغه دوره کې چې له هند سره ښې اړیکې وې، په افغانستان کې هندیانو هېڅ مهم او اساسي کار ونه کړ او تر ټولو جالبه دا چې د جمهوریت له سقوط سره هند نه یوازې له پرځول شوو چارواکو سره اړیکې پرې کړې، بلکې قانوني ویزې یې هم ورته لغوه کړې.
په پایله کې ویلای شو چې د پاکستان پر خلاف د هند له خوا د افغانستان د کارونې پاکستانی روایت ناسم دی. پاکستاني چارواکي خپلو خلکو ته دروغ وايي او تر هغو چې پاکستان د خپلو اصیلو مسلمانو بچیو لاس ته لوېږي، د ملامتولو دا ډول لوبې به روانې وي. له بله اړخه په افغانستان کې دا پیاوړی کېدونکی ذهنیت هم سم نه دی، چې هند زموږ دوست کېدای شي او موږ د پاکستاني رژیم له شره ژغورلی شي.
@MohammadHa9908@HTAFMediaOffice نوم او تخلص د شناخت لپاره وي، قبيله او قوم هم د شناخت لپاره
که نه موږ ولې سليمان فارسی وايو
محمد قريشي يا عربي وايو؟
نو د شناخت لپاره د قوم او قبيلې نوم کارول مشکل نه لري، بلکې په قومي او قبيلوي اساس سياست او حکومت ناسم دی.
الله تعالی دې موږ او تاسې ته هدايت وکړي.
نو څه باید وشي؟
اسلام ډېره روښانه او عملي حللاره لري چې خپله رسول الله صلی الله علیه وسلم په غوره بڼه عملي کړې ده. رسول الله صلی الله علیه وسلم هم له قومونو او قبایلو سره مخ و. حتي ټول قبایل وو، خو زموږ د ستر لارښود صلی الله علیه وسلم سیاست امت محوره سیاست و او هېڅکله یې قومي او قبیلوي سیاست ونه کړ او نه یې هم خپلو ملګرو ته اجازه ورکړه چې پر دغه اساس سیاست او حکومت وکړي.
د اونۍ خبره
قومي او قبیلوي که امت محوره واکمني؟
زمری افغان
د افغانستان په شان له قومونو او قبیلو جوړې ټولنې تل د سیاست او قدرت په معامله کې له قومي او قبیلوي لانجو سره مخ وي. په داسې ټولنو کې حکومتونه هم ډېری د یو قوم او قبیلې په لاس کې وي او آن حکومتونه پکې د قومي او قبیلوي اختلافاتو په پایله کې نړېږي، بدلېږي او را بدلېږي. په نړۍ کې ددې ګڼ مثالونه شته او افغانستان هم د قدرت او سیاست په لوبه کې د لانجو او د حکومتونو د ادلون بدلون اوږد تاریخ لري.
د قوم او قبیلې پر بنسټ سیاست او حکومتولي لا هم افغانستان ته یو سرخوږی دی او له بده مرغه په ځینو چارو کې لا هم دریځونه، سیاستونه او پرېکړې په قومي او قبیلوي بنیاد ولاړې دي. له همدې کبله ځینې خلک ناراضه دي. که څه هم په ښکاره او لوړ غږ څوک خپل اعتراض نه بیانوي، خو د مېلمستونو او شخصي مجلسونو یوه ګرمه موضوع همدا وي. حتي د امارتي کارکوونکو او مسوولینو په مجلسونو کې هم همدا شکایت وي. خلک خبرې کوي، شکایت کوي، خپګان او نارضایتي ښيي، خو دا تصمیم نیوونکو مسوولینو ته نه رسېږي، ځکه دا د شخصي مجلسونو خبرې دي. له همدې امله په ټولنه کې له دې اړخه نارضایتي په داسې ډول خپرېږي چې تصمیم نیوونکي چارواکي ترې ناخبره پاتې کېږي.
له قومي او قبیلوي دریځونو او پرېکړو نارضایتي ډېره بې ځایه هم نه ده. په ډېری مواردو کې لېدل کېږي چې پر پرېکړو، واک او ځواک قومي او قبیلوي سیوری پروت دی. دا سمه ده چې د ځینو سیمو خلکو به د جمهوریت او امریکا پر ضد جګړه کې تر نورو ډېرې قربانۍ ورکړي وي او د ځینو قومونو مخورو او زور لرونکو به له امریکا او جمهوریت سره ملګري کړې وي، خو دا کار په هېڅ ډول قومي او قبیلوي سیاست او پرېکړې نه شي توجیه کولای.
له بله اړخه قومي او قبیلوي سیاست یوازې د خبرو په کچه غبرګون نه لري، بلکې په اوږده مهال کې دا په یو عملي سرخوږي هم بدلېدای شي. موږ ددې چارې ځینې څرکونه وینو. البته دا په دې مانا نه ده چې دا غبرګونونه توجیه شي، خو په قومي او قبیلوي بنیادونو سیاست او حکومتولي په طبیعي ډول داسې غبرګونونه لري.
نو څه باید وشي؟
اسلام ډېره روښانه او عملي حللاره لري چې خپله رسول الله صلی الله علیه وسلم په غوره بڼه عملي کړې ده. رسول الله صلی الله علیه وسلم هم له قومونو او قبایلو سره مخ و. حتي ټول قبایل وو، خو زموږ د ستر لارښود صلی الله علیه وسلم سیاست امت محوره سیاست و او هېڅکله یې قومي او قبیلوي سیاست ونه کړ او نه یې هم خپلو ملګرو ته اجازه ورکړه چې پر دغه اساس سیاست او حکومت وکړي. رسول الله صلی الله علیه وسلم نه یوازې قومي او قبیلوي ساست ونه کړ، بلکې د اسلام پر اساس یې داسې امت محوره سیاست وکړ چې خوارهواره قبایل چې حتی یو له بل سره په دښمنۍ کې وو، سره یو ځای کړل. د همدې قبایلو له اتحاده یې بیا داسې ځواک جوړ کړ چې لومړۍ یې عربي جزیره لاندې کړه او بیا پسې راشده خلافتونو د پارس او روم امپراتورۍ هم د همدې قبایلو پر مټ ووهلې. همدا زموږ لپاره روښانه نمونه ده، قبیلوي او قومي تګلارې مو نابودوي، خو امت محوره اسلامي سیاست مو نه یوازې په دنیا کې د ځواک څښتن کوي، بلکې د الله تعالی د رضایت سبب هم ګرځي. قومونه او قبیلې زموږ ستونزه نه ده، بلکې قومي او قبیلوي سیاست زموږ ستونزه ده چې باید امت محوره یې کړو.
قومي که امت محوره!؟
رسول الله صلی الله عليه وسلم د اسلام پر اساس په امت محوره تګلارې خواره واره او حتی يو له بل سره دښمن عرب قبايل سره يو موټی کړل او داسې ځواک یې ترې جوړ کړ چې د پارس او روم زبرځواکونه يې په ګونډو کړل.
موږ له قومونو او قبايلو سره څه کوو؟
نږدې کوو يې که يې ويشو؟
زموږ سياست او تګلارې قوم محوره دي، که امت محوره؟
د امریکا له استکباري نظم سره د مقابلې لپاره شرعي حللاره په مادي مصلحتونو، د تدرج په سیاست، د ملي دولت په ساتلو او په اقتصادمحوره سیاستونو باندې په عمل کولو سره ممکنه نه ده؛ ځکه چې د اسلام او اسلامي امت رسالت د «فرعون، نمرود او قارون» له نړیوال کاروان سره په یوځای کېدو نه پوره کېږي. لکه څنګه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم د هغه وخت له نړیوال نظام څخه په خپلواک ډول -چې د روم او فارس پر دوو قدرتونو ولاړ و- د اسلام پر بنسټ د یوه نوي نظم بنسټ کېښود، نن هم موږ باید د اسلام نړیوال نظم د شرعي معیارونو او د رسول الله صلی الله علیه وسلم د سنتو پر اساس بنا کړو. دا هدف یوازې د «نبوت پر منهج د راشده خلافت» په تاسیس سره ترلاسه کېږي؛ هغه وعده چې یوازې د هغو مؤمنانو په لاس پوره کېږي چې د الله سبحانه وتعالی پر نصرت بشپړ یقین لري، د هغه د ثمر ته رسولو لپاره یو له بل سره سبقت کوي او پر الله سبحانه وتعالی په توکل سره په دې لاره کې ګام اخلي.
د امریکا له استکباري نظم سره د مقابلې لپاره شرعي حللاره په مادي مصلحتونو، د تدرج په سیاست، د ملي دولت په ساتلو او په اقتصادمحوره سیاستونو باندې په عمل کولو سره ممکنه نه ده؛ ځکه چې د اسلام او اسلامي امت رسالت د «فرعون، نمرود او قارون» له نړیوال کاروان سره په یوځای کېدو نه پوره کېږي. لکه څنګه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم د هغه وخت له نړیوال نظام څخه په خپلواک ډول -چې د روم او فارس پر دوو قدرتونو ولاړ و- د اسلام پر بنسټ د یوه نوي نظم بنسټ کېښود، نن هم موږ باید د اسلام نړیوال نظم د شرعي معیارونو او د رسول الله صلی الله علیه وسلم د سنتو پر اساس بنا کړو. دا هدف یوازې د «نبوت پر منهج د راشده خلافت» په تاسیس سره ترلاسه کېږي؛ هغه وعده چې یوازې د هغو مؤمنانو په لاس پوره کېږي چې د الله سبحانه وتعالی پر نصرت بشپړ یقین لري، د هغه د ثمر ته رسولو لپاره یو له بل سره سبقت کوي او پر الله سبحانه وتعالی په توکل سره په دې لاره کې ګام اخلي.
امریکا تعریف جدیدی از «سیاست و هوشیاری» به حُکام جهان اسلام ارائه داده است؛ تعریفی که در آن، میزان زیرکی و موفقیت حُکام نه با میزان دفاع آنان از امت و ارزشهای اسلامی، بلکه با میزان همراهیشان با منافع غرب سنجیده میشود. برهمین اساس، حُکام پاکستان که با مزدوری برای امریکا و سرکوب برادران مسلمان خود در افغانستان، گمان دارند که مؤفقانه سیاست میکنند، یا حُکام کشورهای خلیج و ترکیه که منافع غرب را تأمین میکنند، الگوی «واقعبینی» و «هوشیاری» معرفی میگردند. امریکا همین «هوشیاری» و «واقعبینی» را از حُکام افغانستان نیز توقع دارد تا ملاحظات نظم بینالمللی و خواستههای قدرتهای غربی را بر سیاست شرعی مقدم بدارند. در حالی که در این میان، سرزمینهای اسلامی چون غزه، در آتش جنایات غرب میسوزند و هیچیک از این حُکام «هوشیار»، در غم تدبیری واقعی برای نجات مسلمانان نیستند .
اعلامیه مطبوعاتی
شروط امریکا برای تعامل، دامی برای ادغام تدریجی حُکام افغانستان در نظم سکولار جهانی است
نماینده امریکا در نشست اخیر شورای امنیت سازمان ملل بار دیگر با لحنی متکبرانه گفته است که هرگونه گام به سوی عادیسازی روابط میان امریکا و افغانستان، کاملاً به اقدامات و تغییر رفتار حُکام افغانستان، بهویژه در موضوع حقوق زنان و تعهدات ضدتروریستی بستگی دارد.
حزب التحریر ـ ولایه افغانستان، ضمن یادآوری هشدارهای مکرر گذشته، نکات ذیل را قابل ذکر میداند:
۱ . آنچه غرب تحت عنوان «مبارزه با تروریزم» مطرح میکند، در حقیقت پوششی برای مبارزه با اسلام سیاسی، جلوگیری از ظهور مجدد دولت واحد خلافت است که هدف آن شکستن مرزهای ملی استعماری و وحدت امت اسلامی میباشد. تلاش برای جلب رضایت امریکا و بهرسمیت شناختهشدن در نظم بینالمللی، مسیری است که به عدم تطبیق کامل اسلام، عقبنشینی از ارزشهای اسلامی و فاصلهگرفتن از رضایت الله سبحانهوتعالی میانجامد و در نهایت، زمینه ذوبشدن در ارزشها و معیارهای غربی را فراهم میسازد.
۲. استعمارگران با استفاده از ابزارهای مختلف فشار، اعم از نرم و سخت، و با توسل به سیاست تطمیع و تهدید میکوشند تا بهصورت تدریجی اراده سیاسی حُکام افغانستان را برای تطبیق کامل شریعت تضعیف کنند یا آنان را به این باور برسانند که پذیرش نظم بینالمللی، پیوستن به سازمانهای بینالمللی و تعامل با قدرتهای استعماری و عقبنشینی از تطبیق کامل اسلام، تنها راه ممکن برای کسب مشروعیت، حفظ بقا و ادامه حکومتداری است.
۳ . امریکا تعریف جدیدی از «سیاست و هوشیاری» به حُکام جهان اسلام ارائه داده است؛ تعریفی که در آن، میزان زیرکی و موفقیت حُکام نه با میزان دفاع آنان از امت و ارزشهای اسلامی، بلکه با میزان همراهیشان با منافع غرب سنجیده میشود. برهمین اساس، حُکام پاکستان که با مزدوری برای امریکا و سرکوب برادران مسلمان خود در افغانستان، گمان دارند که مؤفقانه سیاست میکنند، یا حُکام کشورهای خلیج و ترکیه که منافع غرب را تأمین میکنند، الگوی «واقعبینی» و «هوشیاری» معرفی میگردند. امریکا همین «هوشیاری» و «واقعبینی» را از حُکام افغانستان نیز توقع دارد تا ملاحظات نظم بینالمللی و خواستههای قدرتهای غربی را بر سیاست شرعی مقدم بدارند. در حالی که در این میان، سرزمینهای اسلامی چون غزه، در آتش جنایات غرب میسوزند و هیچیک از این حُکام «هوشیار»، در غم تدبیری واقعی برای نجات مسلمانان نیستند .
4. راه حل شرعی برای مقابله با نظم استکباری امریکا با مصلحتهای مادی، سیاست تدرج، حفظ دولت ملی و عمل به سیاستهای اقتصادمحور ممکن نیست؛ زیرا رسالت اسلام و امت اسلامی با پیوستن به کاروان جهانی «فرعون، نمرود و قارون» تحقق نمییابد. همانگونه که رسولالله صلیالله علیه وسلم، مستقل از نظام جهانی آن زمان که بر محور دو قدرت روم و فارس استوار بود، نظمی مبتنی بر اسلام را پایهگذاری کرد، امروز نیز ما باید نظم جهانی اسلام را بر اساس معیارهای شرعی و سنت رسولالله صلیالله علیه وسلم بنا کنیم. این هدف تنها با تأسیس «خلافت راشده بر منهج نبوت» محقق میگردد؛ وعدهای که تنها به دست مؤمنانی تحقق مییابد که به نصرت الله سبحانهوتعالی یقین کامل دارند، برای به ثمر رساندن آن بر یکدیگر سبقت میگیرند و با توکُل بر الله سبحانهوتعالی در این مسیر گام برمیدارند.
﴿إِن يَثْقَفُوكُمْ يَكُونُوا لَكُمْ أَعْدَاءً وَيَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ وَأَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوءِ وَوَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ﴾ ]ممتحنه، آیهٔ ۲[
«اگر بر شما دست یابند، دشمنان شما خواهند بود و دستها و زبانهای خود را به بدی و آزار بر ضد شما به کار خواهند گرفت، و دوست دارند که شما کافر شوید.»
دفتر مطبوعاتی حزبالتحریر-ولایه افغانستان
پنجشنبه ۲۵ ذوالحجه، ۱۴۴۷هـ
۱۱/۰۶/۲۰۲۶م
شماره: ح.ت.افغ ۱۳/۱۴۴۷
امریکا تعریف جدیدی از «سیاست و هوشیاری» به حُکام جهان اسلام ارائه داده است؛ تعریفی که در آن، میزان زیرکی و موفقیت حُکام نه با میزان دفاع آنان از امت و ارزشهای اسلامی، بلکه با میزان همراهیشان با منافع غرب سنجیده میشود. برهمین اساس، حُکام پاکستان که با مزدوری برای امریکا و سرکوب برادران مسلمان خود در افغانستان، گمان دارند که مؤفقانه سیاست میکنند، یا حُکام کشورهای خلیج و ترکیه که منافع غرب را تأمین میکنند، الگوی «واقعبینی» و «هوشیاری» معرفی میگردند. امریکا همین «هوشیاری» و «واقعبینی» را از حُکام افغانستان نیز توقع دارد تا ملاحظات نظم بینالمللی و خواستههای قدرتهای غربی را بر سیاست شرعی مقدم بدارند. در حالی که در این میان، سرزمینهای اسلامی چون غزه، در آتش جنایات غرب میسوزند و هیچیک از این حُکام «هوشیار»، در غم تدبیری واقعی برای نجات مسلمانان نیستند .
اسلام پر حاکم فرض کړې ده، چې اسلام د دعوت او جهاد له لارې په نړیواله کچه اظهار او غالب کړي. نن ورځ زبرځواک کېدل او د دغه مسوولیت د پر ځای کولو بنسټ پر صنعت، علم او متخصصینو ولاړ دي. نو بیا ولې مسوولین تعلیمي او تحصیلي مرکزونو ته له پاملرنې څخه غافل دي؟
#بې_کیفیته_تعلیم_بې_کیفیته_ټولنه_بې_کیفیته_دولت
#تعلیم_بی_کیفیت_جامعه_بی_کیفیت_دولت_بی_کیفیت
اسلام پر حاکم فرض کړې ده، چې اسلام د دعوت او جهاد له لارې په نړیواله کچه اظهار او غالب کړي. نن ورځ زبرځواک کېدل او د دغه مسوولیت د پر ځای کولو بنسټ پر صنعت، علم او متخصصینو ولاړ دي. نو بیا ولې مسوولین تعلیمي او تحصیلي مرکزونو ته له پاملرنې څخه غافل دي؟
#بې_کیفیته_تعلیم_بې_کیفیته_ټولنه_بې_کیفیته_دولت
#تعلیم_بی_کیفیت_جامعه_بی_کیفیت_دولت_بی_کیفیت
اسلام پر حاکم فرض کړې ده، چې اسلام د دعوت او جهاد له لارې په نړیواله کچه اظهار او غالب کړي. نن ورځ زبرځواک کېدل او د دغه مسوولیت د پر ځای کولو بنسټ پر صنعت، علم او متخصصینو ولاړ دي. نو بیا ولې مسوولین تعلیمي او تحصیلي مرکزونو ته له پاملرنې څخه غافل دي؟
#بې_کیفیته_تعلیم_بې_کیفیته_ټولنه_بې_کیفیته_دولت
#تعلیم_بی_کیفیت_جامعه_بی_کیفیت_دولت_بی_کیفیت
اسلام بر حاکم فرض کرده است که اسلام را از طریق دعوت و جهاد در سطح جهان ظاهر و غالب نماید. امروز ابرقدرت شدن و تحقق این مسئولیت بر صنعت، علم و متخصصان استوار است. چرا باز هم مسوولین از توجه به مراکز تعلیمی و تحصیلی غافل اند؟
#بې_کیفیته_تعلیم_بې_کیفیته_ټولنه_بې_کیفیته_دولت
#تعلیم_بی_کیفیت_جامعه_بی_کیفیت_دولت_بی_کیفیت
اسلام بر حاکم فرض کرده است که اسلام را از طریق دعوت و جهاد در سطح جهان ظاهر و غالب نماید. امروز ابرقدرت شدن و تحقق این مسئولیت بر صنعت، علم و متخصصان استوار است. چرا باز هم مسوولین از توجه به مراکز تعلیمی و تحصیلی غافل اند؟
#بې_کیفیته_تعلیم_بې_کیفیته_ټولنه_بې_کیفیته_دولت
#تعلیم_بی_کیفیت_جامعه_بی_کیفیت_دولت_بی_کیفیت
اسلام بر حاکم فرض کرده است که اسلام را از طریق دعوت و جهاد در سطح جهان ظاهر و غالب نماید. امروز ابرقدرت شدن و تحقق این مسئولیت بر صنعت، علم و متخصصان استوار است. چرا باز هم مسوولین از توجه به مراکز تعلیمی و تحصیلی غافل اند؟
#بې_کیفیته_تعلیم_بې_کیفیته_ټولنه_بې_کیفیته_دولت
#تعلیم_بی_کیفیت_جامعه_بی_کیفیت_دولت_بی_کیفیت