وقتى شخصيت آرام و درونگرايى داريد و پدر سوخته نيستيد، تنها راه نجات در اين زندگى اين هست كه شديدا كارآمد و متخصص باشيد. در غير اين صورت شما در ميان اين حجم از انباشت مادرقحبگى، خورده ميشيد و حسابتون رو ميرسند.
مقداری باور کردنش سخته که من زنده موندم و تریلر لانچ GTA6رو دیدم. همیشه فکر میکردم این ترس از مرگ و از دست دادن تجربهی این بازی خیلی چیز مریض و مخصوص آدمهایی مثل خودمه منتهی امروز دیدم زیر ویدیوش توی یوتیوب مردم دارن بهمدیگه برای زنده موندن تا اینجا تبریک و برای گیمرهایی که بینمون نیستن تسلیت میگن و برای همدیگه آرزوی سلامتی تا رلیز شدن بازی رو میکنن.
امیدوارم کور و فلج نشم این چند صباح باقی مونده رو...
مسئلهی ذوب شدن سریع اصغر فرهادی در مکتب آخوندیسم رو باید در کانتکست شکست فاجعهبار آخرین فیلمش «داستانهای موازی» که در فرانسه ساخت ببینید. فرهادی هر بار خارج از کشور فیلم ساخت، شکست خورد اما این افتضاح آخرش به طور کامل بوی افول هنرش رو میداد. فرهادی فهمید و درست هم فهمید که فیلمهاش (که بعضا حتی دزدی ادبی بودن) فقط در صورتی موفقن که در داخل ایران و با دراماهای ایرانیهای بیچاره ساخته بشن تا منتقدهای اروپایی با دیدن مشکلات ایرانیها فکر کنن که تبدیل به اکتویسیتهای قهار اجتماعی شدن و در عوض فیلم رو جایزه بارون کنن.
فرهادی میدونه اگر از جمهوری اسلامی دفاع کنه فحش میخوره. میدونه پشتوانهی اجتماعیش که بشدت کم شده الان متزلزلتر از همیشهست ولی بازهم پریده بغل آخوند و دلیل اینکار فقط و فقط بقاست. یک آدم رذل موذی بین راه درست و خونه نشین شدن و یا راه اشتباه و خیال باطل بقای کارنامه هنریش، مسیر دوم رو انتخاب کرده.
افول شخصیت و هنر اصغر از اینجا به بعد خیلی دیدنیه.
۷ یا ۸ ساله بودم صندلی عقب تاکسی سمت چپ نشسته بودم که سر چهارراه از سمت چپ یکی محکم زد به ماشین و کارم به بیمارستان کشید، خواستم بگم آقای راننده کیرم دهنت کاش محکمتر میزدی.