Anlatamıyorum kendimi
Anlamıyor kimse beni
Belki de ben de anlamıyorum kendimi
Hiçliğin ortasında çaresizce bekliyorum anlaşılmayı
El arıyorum omzumda
Ağır geliyor artık kaldıramıyorum tek başıma
Üstüme üstüme geliyor dünya
Uyutmuyor artık bu rüya
Çok yorgunum çok uykusuz
Çok huzursuz
Yol arıyorum çıkmaz olmayan
El arıyorum omzumda ,bulacağım yol için
Göz arıyorum sakınan
Söz arıyorum avucunun içine alıp okşayan
Yoruyor artık sözler ,gözler,sesler hevesler
Kursak düğüm düğüm, doldu artık sığmıyor hiç bir duygu
Bir uçurumun eşiğnde tahammül sınırında nöbetçiyim,ne yana gitsem çıkmaz. Beynimde bir sürü azgın solucan , göğüs kafesimde hapsolmuş yorgun kelebekler. Bir yolun sonunda ya da bir göğün başında hissediyorum kendimi.Uçmayı bilmiyorum ve ben yüksekten çok korkuyorum kanatlarım ol.