Allah'ım, ben bir şeyin nasıl gerçekleşeceğini bilmediğimde onu imkansız zannediyorum. Oysa benim bir yol görememem, Senin kudretinin sona erdiği anlamına gelmez. Bana kendi gücümün sınırlarını, Senin kudretinin sınırları sanmayacak bir iman ver.
Allah'ım, bana yalnızca bugün ihtiyaç duyduğum şeyleri değil, yarın ihtiyaç duyacağım fakat bugün varlığından bile haberdar olmadığım nimetleri de nasip et. Ben geleceğimi geçmişime bakarak düşünüyorum. Sen ise henüz yaşamadığım bütün zamanları biliyorsun. Beni bugünkü aklımın isteyebildiği şeylerle sınırlandırma. Bugün istesem bile kıymetini anlayamayacağım hayırları da bana nasip et. Yâ Rabbi, Yâ Rabbi, Yâ Rabbi.
UNUTULMAYAN EFSANE RÖPORTAJ!
"SEN SAMİMİ DİNDARSIN, ONLAR SİYASAL DİNCİ!"
Adam 4 dakikada ülkenin özetini çıkarmış!
3Y ile mücadele diye geldiler, her şeyin tersini yaptılar diyor!
Sonuna kadar izleyin!
#EmekliSizeGüvenmiyor
Atatürk’ü sevmesede karşıt görüşten olsada helal olsun tarihi saptırmadan, mert bir şekilde konuşuyor gerçeği söylüyor.Bazı vatansızların sorusunu çok güzel tarihi saptırmadan delikanlı gibi cevaplıyor !
Yâ Fettâh, Yâ Rezzâk. Lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâh.
Bu zikri yalnızca “kapı açılsın, rızık gelsin” diye düşünmeyin. Daha derininde üç hareket vardır: Fettâh, çıkış göremediğiniz yerde ihtimallerin tükenmediğini hatırlatır. Rezzâk, ihtiyacınızın bildiğiniz yollardan karşılanmak zorunda olmadığını öğretir. Lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâh ise insanı kendi sınırlı gücünden çıkarıp Allah’ın kudretine bağlar.
Bazen hayat daralır; yollar kapanır, insanlar gider, imkanlar azalır. İnsan burada görebildiği yolların bitmesini, bütün yolların bitmesi zanneder. Yâ Fettâh işte bu yanılgıyı kırar. “Ben çıkışı göremiyorum” ile “çıkış yok” aynı şey değildir. Ardından Yâ Rezzâk gelir. Çünkü açılan yoldan ulaşacak rızık her zaman beklediğiniz biçimde gelmez. Bazen para, bazen fikir, bazen insan, bazen fırsat, bazen de yanlış bir yoldan dönmenizi sağlayacak bir idrak olur. Rızkı kendi beklentinizin biçimine hapsetmeyin.
Sonra Lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâh. Gayretinizi küçültmeden sınırınızı bilin. Siz yürürsünüz ama yolu yaratmazsınız. Tohumu ekersiniz ama ona hayat vermezsiniz. Kapıyı çalarsınız ama bütün kapıları siz açmazsınız. Böylece döngü tamamlanır. Daraldığında Fettâh’ı hatırla, ulaştığında Rezzâk’ı gör, kazandığında gücü kendinde görme. Sonra yeniden Yâ Fettâh…
Çünkü bu zikrin asıl terbiyesi yalnızca istediğinize ulaşmak değildir. Daraldığınızda ümitsizliğe, genişlediğinizde gaflete, kazandığınızda kibre düşmeden yürümektir.
https://t.co/B2zeRN8JzW
ELİTLERİN BU FREKANSI YASAKLAMASININ SEBEBİ BU
Bu yalnızca bir ses değil; zihinsel filtreleri aşarak bilinci genişlettiği iddia edilen güçlü bir rezonans. Belki de korktukları şey frekansın kendisi değil, insanların gerçek potansiyellerini hatırlaması.
Çünkü bazı frekanslar yalnızca duyulmaz… Uyandırır.
1953’te tek bir karar alındı ve dünyadaki her çalgı aynı akorda kilitlendi: 440 Hz.
Ondan önce? Bir titreşim vardı. Bazıları ona 432 diyor, bazıları “doğal akort”. İddia şu: Bu rezonansa girdiğinizde bilinçte bir genişleme tetikleniyor, sizi itaat halinde tutan zihinsel filtreler çözülüyor. Mesele ses değil, bilişsel egemenlik.
Kanıt mı? Resmi kayıtlarda yok. Ama şunu sorun: Neden tüm gezegen aynı anda, aynı sayıya kilitlendi? Ve neden bu konuyu açan herkes “komplocu” damgası yiyor?
Belki hepsi efsane. Belki de en çok korktukları şey, sizin bunu denemeniz.
Omurga ve İyileşme Frekansları
1. Boyun omuru (Atlas / C1)
Bu omurun etki alanı: kafaya giden kan akışı, hipofiz bezi, kafa derisi, yüz kemikleri, beyin, iç ve orta kulak, sempatik sinir sistemi.
Kulaklıkla dinleyin.
Hadisin orijinalinde
"Velhamdulillâhi Rabbil Âlemîn."
kısmı yok. Ama bu benim yorumum da değil. Peygamber'in yorumu. Çünkü Peygamber pek çok yerde en üstün duanın hamd olduğunu söyler. Bunun sebebi de çok basit. İnsan istediği şeyi bilir, ama kendisi için neyin daha hayırlı olduğunu bilmez. Hamd ise istemekten daha büyük bir makamdır. Çünkü hamd eden insan sadece verileni değil, verilmeyeni de Rabbinin hikmetinden bilir. Bu yüzden bazı insanlar sürekli ister, bazıları ise önce şükreder. Ve her zaman en büyük kapılar da şikayet edenlere değil, hamd edenlere açılır.
https://t.co/xkFnXgyosp
Lâ ilâhe illallâh. El-Melikü'l-Hakku'l-Mübîn. Bu zikrin en büyük hediyesi budur:
İnsana yeni bir güç vermesi değil, zaten sahip olduğu gücün üzerindeki perdeleri kaldırmasıdır. Çünkü hakikati gören insanın yürüdüğü yol değişir; yolu değişen insanın kaderle karşılaşma biçimi de değişir.
"Lâ ilâhe illallâh. El-Melikü'l-Hakku'l-Mübîn."
El-Melik; bütün mülkün sahibidir.
El-Hakk; değişmeyen hakikattir.
El-Mübîn; gizli olanı açığa çıkarandır.
İnsan bu zikri bir tefekkürle, bir farkındalıkla tekrar ettikçe zihni yavaş yavaş yokluk korkusundan uzaklaşır. Çünkü fakirlik çoğu zaman cüzdanda değil, önce zihinde başlar. Rızık kapılarının büyük kısmı da dışarıda değil, insanın henüz göremediği fırsatlarda saklıdır.
Bu zikrin en büyük bereketlerinden biri, kişiyi sebeplerin esaretinden çıkarıp hakikatin farkındalığına yaklaştırmasıdır. Korku azalır, güven artar, zihin berraklaşır. Berraklaşan zihin de fırsatları daha erken fark eder, doğru insanları daha kolay tanır ve yanlış yollardan daha hızlı uzaklaşır. Çünkü rızkı genişleten yalnız kazanç değildir; görüşün genişlemesidir.
İnsan görmeye başladığında, daha önce kapalı sandığı birçok kapının aslında hiç kapanmamış olduğunu fark eder.
Yâ Şâfî, Yâ Kâfî, Yâ Muâfî, işfi ve âfi...
Bu dua sadece hastalara okunmaz. Çünkü insan bazen bedeninden önce ruhunda yorulur. Bazen yarası teninde değil, kalbindedir.
Yâ Şâfî; yaralarımı iyileştir. Yâ Kâfî; bana Sen yeterlisin. Yâ Muâfî; bana afiyet ve huzur ver.
İşfi ve âfi...
Yani sadece acıyı kaldırma; yerine huzuru da koy. Çünkü insanın ihtiyacı yalnızca iyileşmek değil, iyileştikten sonra afiyetle yaşayabilmektir.