در فرهنگی که وقتی به زور غذا میریزن تو بشقابت، اسمش عشقه و اگر نخوری یا پس بزنی، اسمش ناسپاسیه، صحبت کردن راجع به رابطهٔ جنسی زوری یا با اکراه، گیج کننده به نظر میرسه.
شاید از اولین حریمهای ما در کودکی، حریم بشقاب غذامون بوده باشه. حریمی که به شکلهای مختلفی شکسته میشد.
اونجا که فریدون فروغی میگه:
"رنگ چشمای تو بارونو به یادم میاره/ وقتی نیستی زندگی فرقی با زندون نداره/ قهر تو تلخی زندونو به یادم میاره"...
تو برای من همینقدر زیبا بودی:)
@auntgigini@Seththeloudest ببین این پانسیونها و خوابگاههای خصوصی هم هست... اجارهای که میدی کمتره ولی خب مشکلات خودشو داره... نمیدونی با کی هم اتاقی میشی، امنیت وسایلت تضمین نمیشه، ممکنه حساسیتهای تو اونجا درک نشه... ولی بازم از نظر هزینه به صرفهتره... باید ببینی خودت چی میخوای
بعد ۲۲ سال بلاخره قبول کردم که مهم نیس کارم چقدر خوبه یا نه ، وقتی برونگرا نیستم و social anxiety دارم نمیتونم اونقدری که دلم میخواد کارمو گسترش بدم...