کماکان در بر همان پاشنه می چرخد؛ عنوان این کتاب به تنهایی گویای خیلی چیزها در مورد رفتار روسیه و غرب در برابر آزادیخواهی ایرانیست.
«خفه کردن ایران: روایتی شخصی از دیپلماسی اروپایی و دسیسههای شرقی که منجر به دناسیونالیزه کردن ۱۲ میلیون شد»
معادل فارسی denationalization چیست؟
در دوران کودکی دو فوتبالیست محبوب من بودند: حسین کلانی و پرویز قلیچ خانی. هنوز چیز زیادی از فوتبال نمی دانستم اما دفتری داشتم که عکس های این دو را که از نشریات ورزشی جدا کرده بودم در آن می چسباندم!
پرویز قلیچ خانی هم رفت.
در باب قدرت:
«در شخص قدرت پرست، خودخواهی با عشق خرافاتی به آرمان چنان آمیخته میشود که مشکل میتوان تشخیص داد این خودخواهی ست که کار قدرت پرست را به جنون رسانده یا عشق به آرمان…در واقع قدرت پرست عاشق توهم خود است، از آن نظر که متعلق به اوست».
@SaamGivrad سام عزیز!
شاید بهتر باشد «قالی باف» بنویسی که گمان می کنم هم درست تر باشد و هم با آن مردک «منتظر السلطنه» اشتباه نشود. با احترام و آرزوی تندرستی
@SaamGivrad من هم از همان دوران آرسن ونگر هوادار آرسنال شدم. و آن گل هنرمندانه ی دنیس برگکمپ در برابر نیوکاسل به رقصی در زمین فوتبال می مانست که در یادها خواهد ماند.
« Grâce à l'art, au lieu de voir un seul monde, le nôtre, nous le voyons se multiplier. »
به لطف هنر، به جای دیدن تنها یک جهان، جهان خودمان، شاهد تکثیر آن هستیم.
@ssaammii226633 بیشترین حوادث وقتی رخ میدهند که چیزی به رسیدن به مقصد باقی نمانده. (شاید در زندگی هم همینطور باشه). یکی دو ساعتی مانده به مقصد، حتما دقایقی استراحت کنین.
من هیچکسم! تو کیستی؟
آیا تو هم هیچکسی؟
پس ما یک جفتیم!
اما به کسی نگو، مبادا رسوایمان کنند!
چه ملال آور است، کسی بودن
چه شرم آور است، چون قورباغه ای
نام خود را سراسر بهار
برای مردابی فریاد کردن!
- امیلی دیکینسون
@r_omidvar شما هم سوهان روح مردم هستید. با این تفاوت که آن اسکل نظام می داند که سوهان روح است اما شما در توهم این هستید که طرف مردمید. «مستید و منگ؟ یا به تظاهر تزویر می کنید؟»