تازگی هاهرگاه ازدیگران می رنجم،یاحتی
نگرانم که چه قضاوت هایی پشتِ پرده ی تظاهرشان ، برایم می کنند ؛چشمانم رامیبندم، و این جمله را در ذهنم مرور می کنم ؛دیگران به اندازه سردردشان حتی به مردن من و تو اهمیت نمی دهند و همین برای بیخیال شدنم کافیست.و من نگران قضاوت های این مردم نیستم