۱۱:۴۰ حقوق واریز شد.
۱۲:۱۹ بحثی در ارتباط با کم بودن حقوق ها با همکاران شکل گرفت.
۱۴:۲۵ مبلغ اقساط موجود بررسی شد.
۱۴:۲۸ اقساط پرداخت گردید.
۱۷:۱۶ خرید برای خانه انجام گرفت.
۱۸:۲۷ قرض گرفته شده از ماه پیش تسویه شد.
۱۸:۴۱ پول شارژ ساختمان و قبض ها پرداخت شد.
۱۸:۴۲ حقوق تمام شد.
If a father bathes his children, both laugh. If a son bathes his father, both cry.
🎥 A Separation, one of the greatest films ever made in Iranian cinema
خبر خوش: تولد و بقای پنج توله یوزپلنگ در پناهگاه میاندشت
«هلیا»، یوزپلنگ مادهای است که در آخرین زایمان خود در پناهگاه حیاتوحش میاندشت (خراسا�� شمالی)، پنج توله به دنیا آورد. طی یک سال گذشته، این مادر و تولههایش بارها توسط محیطبانان مشاهده شدهاند.
در آخرین رصد که اردیبهشتماه امسال در نواحی شمالی «یوزکنام» انجام شد، هلیا به همراه پنج تولهاش دیده شد. پس از آن، این خانواده با عبور از مسیرهای پرمخاطره شامل جادهها، اراضی کشاورزی، مراتع و مناطق مسکونی، در صبح سیزدهم خردادماه توسط کارشناسان در نواحی جنوبی یوزکنام مشاهده شدند؛ هرچند در این مرحله، سه توله هلیا را همراهی میکردند.
از آنجا که یوزپلنگهای نر و ماده رفتارهای متفاوتی در انتخاب زیستگاه دارند، حضور یوزهای ماده در یوزکنام، اهمیت و ضرورت استمرار و توسعه حفاظت از این زیستگاه کلیدی را بیش از پیش نمایان میسازد.
فیلم از پردیس رجبیپور
اگر جنگی شروع شود، خامنهای در صدر اهداف خواهد بود
قرار بود جمعه، مذاکراتی میان جمهوری اسلامی و آمریکا برگزار شود؛ مذاکراتی که میتوانست، دستکم روی کاغذ، تنشِ فعلی را موقتا مدیریت کند. انصرافِ جمهوری اسلامی از این مذاکرات یعنی یک گام دیگر به احتمال جنگ نزدیک شدیم. تهران آگاهان�� یکی از ترمزهای سیاسی کنترل تنش را از کار انداخت.
جمهوری اسلامی به این جمعبندی رسیده است که زندگی زیر سایه دائمی جنگ، از خودِ جنگ پرهزینهتر است. سایه جنگ یعنی فرسایشِ مداوم: بیثباتی اقتصادی، فرار سرمایه، تشدید فشار اجتماعی، و از همه مهمتر، فرسودگی دستگاه سرکوب در داخل.
در این محاسبه، تهدیدِ خارجیِ دائمی همان چیزی است که میتواند اعتراضِ داخلی را زنده نگه دارد و خیابان را «قابل تکرار» کند.
از این زاویه، «یکبار جنگیدن» حتی اگر پرهزینه باشد، بهتر از ماندن در وضعیتِ تعلیق است. آنها تصور میکنند اگر جنگی رخ دهد و تمام شود، حتی اگر خسارتبار باشد، می���توان دوباره نظمِ «سرکوب و کنترل» را بازسازی کرد. اما اگر سایه جنگ بماند، هر بحرانِ داخلی میتواند به این امید گره بخورد که «شاید این بار ضربه خارجی کار را تمام کند».
این محاسبه با برداشت آنها از اراده آمریکا گره خورده است. جمهوری اسلامی معتقد است آمریکا اراده سیاسیِ جنگ طولانی و بهویژه عملیات زمینی در ایران را ندارد و نهایتِ سناریو را در حملات هوایی و بمباران میبیند. از نگاه آنها، بمبارانِ حتی سنگین، بهخودیخود به فروپاشیِ نظام منجر نمیشود؛ فروپاشی زمانی رخ میدهد که ستونهای کنترل داخلی از هم بپاشد یا نیروی خارجی وارد معادله زمینی شود، سناریویی که از دید آنها، واشینگتن از آن پرهیز میکند. همین برداشت، آستانه ریسکپذیری را بالا میبرد و کنار کشیدن از مذاکره را برایشان «معقول» میکند.
بر این اساس، اگر قرار است جنگی رخ دهد، باید کوتاه، پرهزینه برای طرف مقابل و تعیینکننده باشد. اینجاست که منطق «گسترش هزینه» وارد میشود: حمله به تاسیساتِ نفتی و اقتصادیِ کشورهای همسایه با پوشش حمله به پایگاههای آمریکا، ناامنسازی منطقه، اختلال در عبور و مرورِ کشتیها ��ر خلیج فارس یا حتی بستن آن، و انتقال شوک به قیمت نفت و بازارهای جهانی.
تصورشان این است که با بالا بردن شدیدِ هزینه منطقهای و بینالمللی، جنگ به سرعت مهار خواهد شد و سایه جنگ، اگر نه برای همیشه، دستکم برای مدت طولانی از سرِ جمهوری اسلامی برداشته میشود؛ چون دفعه بعد، کشورهای همسایه و بازیگرانِ منطقهای و جهانی خودشان مانع تکرار جنگ علیه جمهوری اسلامی خواهند شد.
در این روایت: جنگ یکبار، شیون یکبار. به باور آنها، جمهوری اسلامی باید هزینه جنگ علیه خود را آنقدر برای منطقه و اقتصادِ جهانی دردناک کند که برای مدتِ طولانی بیمه شود.
همین چارچوب، تصمیمهای ��یگر جمهوری اسلامی را هم توضیح میدهد. در داخل، وقتی به این نتیجه رسیدند که عقبنشینی در برابر اعتراضات، نشانه ضعف است و ضعف خیابان را زنده نگه میدارد، به مشت آهنین و کشتار دهها هزار نفر روی آوردند؛ قتلعامِ خیابانی را به ابزار بازدارندگیِ بلندمدت برای کنترل خیابان تبدیل کردند.
در خارج هم، مذاکره را کنار گذاشتند: حاضر نیستند شرایط ترامپ را بپذیرند و ترجیح میدهند به استقبال جنگی بروند که به باورشان قرار نیست به فروپاشی نظام بیانجامد، اما هزینه دردناک آن برای منطقه نقش بازدارندگیِ بلندمدت خواهد داشت.
جمهوری اسلامی «مشت آهنین در داخل و خارج» را انتخاب کرده است. نتیجه منطقیِ این مسیر، حرکت به سمت جنگ است. اینکه جنگ حتمی است یا نه را نمیدانیم؛ اما اگر جنگی در کار باشد خامنهای قاعدتا در صدر اهداف خواهد بود.
وضعیتِ آچمزِ فعلی، حاصلِ سرسختی خامنهای است. آمریکا برای پرهیز از جنگِ طولانی، ناگزیر از حذف او و حلقه تصمیمگیرانِ اصلیِ جمهوری اسلامی خواهد بود. وقتی مصالحه منتفی شود، منطقِ ��رگیری به سمتِ راسِ تصمیمگیری یا سرِ مار حرکت میکند.
برای کمک به دانشجویان ایرانی ساکن آمریکا، که بخاطر توقف صدور اجازه کار به چنان مشکل مالی خوردن که حتی قدرت خرید روزانه خودشون رو از دست داد، با کمک سازمان
ISC (Iranian Students of California)
یک صندوق حمایتی راهاندازی کردیم تا بتونیم به بخشی از این افراد کمک کنیم. برای حمایت از این صندوق میتونین از روشهای زیر استفاده کنین:
۱. کمک از طریق GoFundMe
امکان حمایت بهصورت یکباره یا ماهانه از طریق این لینک وجود داره:
https://t.co/ng7kEsWcoz
۲. ار��ال مستقیم از طریق Zelle
برای مبالغ بالاتر، به دلیل کارمزد GoFundMe، بهتره از Zelle استفاده کنین. شناسه Zelle صندوق:
[email protected]
۳. کمک از طریق شرکت محل کار:
اگر شرکت شما از Benevity یا Fidelity استفاده میکنه، ممکنه مبلغ اهدایی شما رو Match کنه. در این صورت، کمک شما میتونه دو برابر بشه. کافیه در پرتال شرکت، سازمان
Iranian American Student Council
رو جستوجو کنین.
پینوشت:
سازمان ISC یک نهاد رسمی ثبتشده در آمریکاست و مجوز 501(c)(3) داره. به همین دلیل، کمکهای مالی به این سازمان شامل کسر مالیاتی میشن. در چند روز گذشته، صدها درخواست برای دریافت کمک ثبت شده و مبلغی که از طریق GoFundMe جمع شده، با توجه به تعداد بالای درخواستها، هنوز فاصله زیادی با نیاز موجود داره.
اگر امکان کمک مالی رو ندارید، لطفأ حداقل به بازنشر این توییت کمک کنید.
مادربزرگم و عمم اسنپ گرفتن وقتی حرکت کردن دیدن به جای این که به سمت تهرانپارس(شرق تهران )حرکت کنه به سمت جنوب تهران داره حرکت میکنه بهش تذکر دادن گفته لوکیشنم خرابه وقتی هم بهش ادرس دادن توجه نکرده اومدن به امنیت سفر زنگ بزنن دیدن وقتی سوار شدن سفر و لغو کرده هرچی جیغ زدن…