Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü, hem akıl çağıydı, hem aptallık, hem inanç devriydi, hem de kuşku, aydınlık mevsimiydi, karanlık mevsimiydi, hem umut baharı, hem de umutsuzluk kışıydı, hem her şeyimiz vardı, hem hiçbir şeyimiz yoktu, hepimiz ya doğruca cennete
Şimdi ölüm çok kolay uğrayabilir bana! Ama ben yaşayabildiğim sürece ölümü karşılamaya gitmeme- liyim. Elbette, bir gün ölümle karşılaşırsam -ki kar- şılaşacağım- önemli değil; önemli olan şu ki, benim yaşamım veya ölümüm başkalarının yaşamını nasıl etkileyecek..."
Kör gözlere neylesin bu manzara, Kuşlar niye şakısın sağır kulaklara, Aşk nasıl dokunsun vicdansızlara, Söyle,üzülmek yetmez mi benim gibi akılsızlara?
Bir gün çıkarsız , hiçbir neden yok iken hatta abartıyım yüzünü bile görmek istemeyen insanlar o gün senin için toplanıcak ve hiçbir çıkarı olmadan yanında olucaklar ama o gün sen olmuycaksın...
Çok sayıda insanla tanıştım, ama henüz bir arkadaş edinmiş değilim. İnsanlara cazip gelebilecek özelliklerden bende eksik olan nedir bilmiyorum; benden hoşlanan birçok insan var, benimle ilgileniyorlar, ama yollarımız sadece kısa bir süre için kesişiyor ve ben buna üzülüyorum.
Burada insanların nasıl olduğunu soracak olursan, sunu söyleyebilirim: Her yerdeki gibi! İnsan aslında karmaşık bir varlık değil. Ço ğunluğu zamanın büyük bir bölümünü yaşamak için kullarayet geriye kalanı ise, özgür oldukları küçük zaman dilimindcu öyle korkuyor ki, ondan kurtul