Çocukken güneş olmak isterdim sonra anladım ki en iyisi çocuk olmak.. büyüdüm derken yaşam denen avazda üşüdüm soğudu buza döndü kalbim.
Ne Güneş olabildim
Ne çocuk kalabildim..
Bir gün seni değerli hissettirip, ertesi gün istenmiyormuşsun gibi hissettiren insan, senin için doğru insan değildir. Ertelenmeyecek, bekletilmeyecek, kararsız kalınmayacak kadar değerlisin.
En önem verdiğim şey hayatımdaki insanın yanında olmasam bile beni de hesaba katarak davranması. Duruşu, davranışı bile beni hesaba katarak olmalı. Asıl bağlılık budur, yanında değilken de varlığına saygı göstermek ve bunu yaparsam nasıl hisseder diyebilmek.
Birinin ilk günaydın dediği kişi olmak gece yatarken son konuştuğu kişi olmak seni günün tüm yoğunluğuna rağmen sesini duymak için 5 dakika da olsa aramak için vakit ayırması seninle biraz daha vakit geçirmek için yürürken yolu uzatması. Bunlar öyle güzel şeyler ki...
Nazik olun, çünkü karşılaştığınız herkes farkında olmadığınız zorluklarla boğuşuyor.
kimseyle alay etme, asla kimseyi küçük düşürme, kalbinin en ücra köşesinde bile yapma bunu.insan yaşamı alaya alınmayacak kadar hüzünlü ve ciddidir.
Her şeyin güzel olacağına inanmak istiyorum.yorulsam da bazı yerlerde sendelesem de o yolda yürümek ve o yolu güzelleştirmek için elimden gelen her şeyi yaparken buluyorum kendimi.insanın hep gizli bir gücü varmış içinde ortaya çıkınca fark ediyormuşsun. 🌷