Israels geheime Armee im Iran: Jahrelang lebten iranische Schläfer unauffällig als Zivilisten in der Islamischen Republik – dabei waren sie in Israel ausgebildete Agenten des Mossad. https://t.co/Yw1qdsOZNQ
Eigenlijk had ik me voorgenomen niet meer over Nederland te schrijven.
Ik woon er niet meer en net zoals ik vind dat mensen zich eigenlijk niet met de Israëlische politiek en samenleving moeten bemoeien, vind ik dat ik dat omgekeerd ook niet zou moeten doen.
Aan de andere kant heb ik nog steeds een Nederlands paspoort en het lijkt er soms op dat alle Nederlanders wel een mening over ons hebben.
Maar de belangrijkste reden is eigenlijk dat ik me een beetje schaam voor Nederland. Als ze me in Israël vragen waar ik oorspronkelijk vandaan kom, zeg ik tegenwoordig zachtjes: "Nederland."
"Oh, het land van de jodenjacht," wordt me dan voor de voeten geworpen.
En nu is het weer raak. Een zanger die zich herhaaldelijk antisemitisch heeft uitgelaten, mag gewoon optreden in Nederland.
In Nederland zijn we tegenwoordig heel sterk in cancelen. Behalve als het om een antisemiet gaat.
De landelijke politiek kon of wilde niet ingrijpen, omdat de vrijheid van meningsuiting blijkbaar zwaarder weegt dan het feit dat een hele bevolkingsgroep openlijk wordt beledigd. Daar kun je van mening over verschillen, maar het is in ieder geval een standpunt waar ik me niet voor hoef te schamen.
Dan de burgemeester van Arnhem. Hij had mogelijkheden om op te treden, maar de voormalige politieman uit Amsterdam-West blijkt ook met een ambtsketen om niet bepaald een toonbeeld van leiderschap.
Vervolgens de eigenaar van het stadion, Michael van der Kuit. Ook hij had kunnen besluiten deze artiest geen podium te geven. Dat hij afhankelijk is van een vaste bespeler die financieel in zwaar weer verkeert, is misschien een verzachtende omstandigheid, maar geen excuus.
Dan de promotor, J Noah. Die had het zeker kunnen stoppen. Maar als er, zoals hij beweert, een half miljoen kaarten verkocht zouden kunnen worden, dan zijn de financiële belangen groot.
En daar ligt voor mij het echte probleem.
Niet bij de politicus, niet bij de burgemeester, niet bij de stadiondirecteur en zelfs niet bij de promotor.
Het probleem is dat honderdduizenden mensen er blijkbaar geen bezwaar tegen hebben dat deze man openlijk antisemitische uitspraken doet.
Daar schaam ik me voor.
Misschien ben ik naïef. Maar de geschiedenis heeft keer op keer laten zien dat wanneer het erop aankomt, een groot deel van de bevolking liever de andere kant op kijkt als hun Joodse medeburgers in de problemen komen.
Dat is een harde conclusie. Misschien zelfs een onrechtvaardige generalisatie.
Maar het is wel een gedachte die steeds weer bij me opkomt wanneer ik dit soort ontwikkelingen zie.
Eigenlijk had ik me voorgenomen niet meer over Nederland te schrijven.
Ik woon er niet meer en net zoals ik vind dat mensen zich eigenlijk niet met de Israëlische politiek en samenleving moeten bemoeien, vind ik dat ik dat omgekeerd ook niet zou moeten doen.
Aan de andere kant heb ik nog steeds een Nederlands paspoort en het lijkt er soms op dat alle Nederlanders wel een mening over ons hebben.
Maar de belangrijkste reden is eigenlijk dat ik me een beetje schaam voor Nederland. Als ze me in Israël vragen waar ik oorspronkelijk vandaan kom, zeg ik tegenwoordig zachtjes: "Nederland."
"Oh, het land van de jodenjacht," wordt me dan voor de voeten geworpen.
En nu is het weer raak. Een zanger die zich herhaaldelijk antisemitisch heeft uitgelaten, mag gewoon optreden in Nederland.
In Nederland zijn we tegenwoordig heel sterk in cancelen. Behalve als het om een antisemiet gaat.
De landelijke politiek kon of wilde niet ingrijpen, omdat de vrijheid van meningsuiting blijkbaar zwaarder weegt dan het feit dat een hele bevolkingsgroep openlijk wordt beledigd. Daar kun je van mening over verschillen, maar het is in ieder geval een standpunt waar ik me niet voor hoef te schamen.
Dan de burgemeester van Arnhem. Hij had mogelijkheden om op te treden, maar de voormalige politieman uit Amsterdam-West blijkt ook met een ambtsketen om niet bepaald een toonbeeld van leiderschap.
Vervolgens de eigenaar van het stadion, Michael van der Kuit. Ook hij had kunnen besluiten deze artiest geen podium te geven. Dat hij afhankelijk is van een vaste bespeler die financieel in zwaar weer verkeert, is misschien een verzachtende omstandigheid, maar geen excuus.
Dan de promotor, J Noah. Die had het zeker kunnen stoppen. Maar als er, zoals hij beweert, een half miljoen kaarten verkocht zouden kunnen worden, dan zijn de financiële belangen groot.
En daar ligt voor mij het echte probleem.
Niet bij de politicus, niet bij de burgemeester, niet bij de stadiondirecteur en zelfs niet bij de promotor.
Het probleem is dat honderdduizenden mensen er blijkbaar geen bezwaar tegen hebben dat deze man openlijk antisemitische uitspraken doet.
Daar schaam ik me voor.
Misschien ben ik naïef. Maar de geschiedenis heeft keer op keer laten zien dat wanneer het erop aankomt, een groot deel van de bevolking liever de andere kant op kijkt als hun Joodse medeburgers in de problemen komen.
Dat is een harde conclusie. Misschien zelfs een onrechtvaardige generalisatie.
Maar het is wel een gedachte die steeds weer bij me opkomt wanneer ik dit soort ontwikkelingen zie.
De vraag die minister Letschert niet beantwoordt - Eliyahu V. Sapir en Amanda Kluveld | Antisemitisme in actualiteit en geschiedenis https://t.co/XNNfEhhsmJ
Verenigd met parlementariërs uit Europa tegen antisemitisme en dubbele standaarden ri. Israël, en vóór het Joodse volk. Waardevol om samen een verklaring te ondertekenen die duidelijk maakt dat deze vormen van haat en selectieve verontwaardiging geen plaats mogen hebben in Europa
The lessons of Operation Rising Lion and Operation Roaring Lion demonstrate that, despite the impressive operational successes of two of the strongest militaries in the world, no satisfactory permanent solution to the Iranian challenge has been found.
Consequently, a reassessment is required in the face of the Iranian threat—one that factors in the need to combine military, diplomatic, economic, and covert tools in an ongoing campaign; to define realistic goals regarding Iran; and to recognize the limits of power, alongside the inability to reconcile with the Islamic Republic’s acquisition of military capabilities that pose a strategic threat to Israel’s security.
My recent piece for @ynetnews
The Iran war: act two https://t.co/X3PLgHUD0u
Vandaag een bezoek gebracht aan het museum van Joseph Bau in Tel Aviv. Een indrukwekkend verhaal over een kunstenaar die tijdens de Holocaust vele mensen heeft geholpen en gered.
Zijn twee inmiddels bejaarde dochters vertelden ons persoonlijk over het bijzondere leven van hun vader. Over zijn huwelijk in een concentratiekamp, zijn band met Oskar Schindler en zijn leven na de oorlog als kunstenaar.
Na zijn overlijden ontdekten zijn dochters dat hun vader niet alleen een begaafd kunstenaar was, maar ook werkzaamheden had verricht voor de Mossad.
Een klein museum, maar met een bijzonder en indrukwekkend verhaal.
https://t.co/Oj4JW52sMN
Vandaag een bezoek gebracht aan het museum van Joseph Bau in Tel Aviv. Een indrukwekkend verhaal over een kunstenaar die tijdens de Holocaust vele mensen heeft geholpen en gered.
Zijn twee inmiddels bejaarde dochters vertelden ons persoonlijk over het bijzondere leven van hun vader. Over zijn huwelijk in een concentratiekamp, zijn band met Oskar Schindler en zijn leven na de oorlog als kunstenaar.
Na zijn overlijden ontdekten zijn dochters dat hun vader niet alleen een begaafd kunstenaar was, maar ook werkzaamheden had verricht voor de Mossad.
Een klein museum, maar met een bijzonder en indrukwekkend verhaal.
https://t.co/Oj4JW52sMN
Another disgraceful move by the Erdogan government in Turkey.
The Basilica Cistern—one of Istanbul's most important historical landmarks—was built in 526–527 CE by Byzantine Emperor Justinian I to store water for the city.
Now its management has been taken away from the opposition-controlled Istanbul Metropolitan Municipality and transferred to a ministry under the central government.
For years, the site suffered from neglect.
However, under Mayor @ekrem_imamoglu Ekrem İmamoğlu's administration, the municipality restored it and helped transform it into one of Istanbul's premier tourist attractions.
But Erdoğa seems unable to tolerate any success associated with the Turkish opposition CHP.
Everything must be brought under his control.
At this point, I wouldn't even be surprised if someone eventually proposed turning the cistern into a mosque.
Die UN haben Israel häufiger verurteilt als alle anderen Länder der Welt zusammengenommen. Das ist grotesk unverhältnismäßig – selbst wenn alle Lügen über Israel wahr wären. Niemand kann ernsthaft behaupten, die UN sei in ihrem Blick auf den Nahen Osten neutral.
Dieser neue Bericht zeigt im Detail, dass die UN auch den Krieg in Gaza systematisch verzerrt dargestellt und Propaganda verbreitet hat. Welche Überraschung! Wer noch offen für Argumente ist, kann ihn sich ansehen und selbst urteilen. Wer ohnehin der Ansicht ist, dass Israel die Ausgeburt des Bösen ist, wird den Bericht übergehen, uns in den Kommentaren beleidigen und dabei mit „laut UN-Angaben“ argumentieren.
https://t.co/lxqKXdhKUR
Het misdadig Iraanse regime dat dit jaar tienduizenden onschuldige burgers heeft vermoord, heeft nog altijd een ambassade in Den Haag.
JA21 wil deze zo snel mogelijk sluiten. Waar wacht het kabinet nog op?
@ANanninga in het commissiedebat over Iran.
Ein Mann erschießt bei einem Raubüberfall einen Polizisten mit 17 Schüssen, von denen 6 treffen, wird aber nicht wegen Mordes, sondern nur wegen des Überfalls zu einer Jugendstrafe vertei|t. Der Polizist bleibt tot, der Täter ist bald wieder frei. https://t.co/w8skAO3quz
Nachdem ein Hotel in Bayern einen israelischen Touristen mit der Begründung »Keine Juden erlaubt« abgewiesen hatte, fordert Zentralratspräsident Josef Schuster nun, den Fall rechtlich zu prüfen. Das Hotel hat sich für die Nachricht entschuldigt. https://t.co/Ylu0XyDfVJ
Minister @Rianneletschert OCW negeert 4 kamermoties die vragen de boycot van Israëlische en Joodse artiesten aan te pakken. Ze vertikt het om een verbod op uitsluiting in de subsidievoorwaarden te zetten. Ze stelt zelfs dat de boycot van Israël tot de “artistieke vrijheid” behoort. T.a.v. joodse artiesten zegt ze dat eerst een oordeel vd rechter nodig is, voordat ze kan ingrijpen.
Conclusie: Letschert laat een krokodillentraantje en kijkt passief toe hoe het Joodse leven verder gemarginaliseerd wordt. Met regeren heeft dit niets meer te maken.
‼️ BREAKING: Kuwait International Airport has reportedly been attacked by the IRGC. This raises serious concerns about the Iranian regime’s actions toward its neighbors, including Muslim countries that have often supported diplomatic efforts with Iran.
If the regime were to acquire nuclear weapons and expand its long-range missile capabilities, the potential threat could extend far beyond the region, including to Europe.
Many critics argue that this regime poses a significant security concern and question whether lasting agreements are possible given its ideological positions.
Kwestie van prioriteiten stellen. Kans is heel groot dat deze 67 Gazanen (47 studenten en 20 meekomers) niet bepaald Jood-vriendelijk zijn. In Gaza hebben ze het niet over Israël maar over Joden. Je mag dus best twijfelen aan al die gratuite regeringsstatements over ‘samen tegen Jodenhaat’
Volg het Vragenuurtje over #Ye#Kanye. De conclusie is eigenlijk: de Joodse gemeenschap is te netjes, zal bij protesten de zaak niet slopen, dus is er geen gevaar voor de openbare orde. Je zou bijna denken dat Joden maar een knokploeg of een soort XR moeten oprichten en kak moeten trappen. De staatssecretaris @StasJenV zegt dat er geen wettelijke mogelijkheden zijn hem te weren. Ze garandeert dat het OM zodra er strafrechtelijke feiten worden geconstateerd, zal ingrijpen. We hebben daar ervaring mee en weten: dat gaat niet gebeuren.
@djhvandijk@ANanninga@UlysseEllian@mirjambikker@tijsvandenbrink@henkvermeer@MonaKeijzer en @MahjoubMat stelden vragen
Warum wurden unabhängige iranische Journalisten nicht eingeladen?
Heute lud die iranische Botschaft in Berlin zu einem Hintergrundgespräch mit Botschafter Majed Nili über die aktuelle Lage im Iran ein.
Doch eine Frage bleibt offen: Warum wurden zahlreiche iranische Journalisten und persischsprachige Medien nicht eingeladen?
Wer über den Iran sprechen will, sollte auch kritische Fragen zulassen – zu Hinrichtungen, politischen Gefangenen, Frauenrechten, der Unterdrückung von Dissidenten und der Menschenrechtslage im Land.
Schade, dass über vieles gesprochen wurde – über die Straße von Hormus, über Geopolitik und Israel. Doch außer einem einzigen Journalisten hat niemand die Menschen im Iran erwähnt, die für Freiheit auf die Straße gegangen sind und ihr Leben riskieren. Ihnen wurde keine Stimme gegeben.
Transparenz bedeutet, sich auch den Fragen unabhängiger iranischer Reporter zu stellen. Wenn nur ausgewählte Medien Zugang erhalten, entsteht der Eindruck, dass kritische Stimmen bewusst ausgeschlossen werden.
Wovor hat die Islamische Republik Angst? Warum scheut sie den Dialog mit den Journalisten, die die Sprache der Menschen im Iran sprechen und ihre Fragen stellen würden? #IranRevolution2026