One may ask what rational or strategic interest Russia would have in launching an attack on Europe that could easily lead to an all-out NATO-Russia war, especially since Russia’s refusal so far to retaliate in kind to NATO-enabled Ukrainian attacks on its territory, including against civilians, has likely been motivated precisely by a desire to avoid such an outcome. Interestingly enough, such scepticism is shared even by some voices within the NATO establishment.
Estonia’s foreign intelligence service, for example, wrote in its 2026 Annual Report, published in February: “There is... no cause for panic. In the Estonian Foreign Intelligence Service’s assessment, Russia has no intention of militarily attacking Estonia or any other NATO member state in the coming year. We are likely to reach a similar assessment next year”.
Even Finnish President Alexander Stubb, otherwise very hawkish on Russia, has pushed back against warnings from fellow European leaders that Russia could attack NATO in the near future, saying Helsinki’s intelligence sees no evidence of an imminent military threat. “We don’t see the evidence of that”, Stubb said. “In our intelligence we see that there is activity but no imminent military threat right now”.
Indeed, as reported by Politico, even NATO’s official assessment remains that there is no imminent threat: “At this time, we see no imminent threat of attack”, said a NATO official speaking on behalf of the organisation.
On September 29, at a joint NATO press conference, Lithuanian PM Mindaugas Sinkevičius stated that he asked Mark Rutte for real intelligence evidence of Russia preparing an imminent attack, receiving confirmation that none exists. “I asked [Rutte] is there proof, real proof, that Russia is planning something? But there is actually nothing”, he said.
This shows that even NATO’s own assessments are highly contradictory. In terms of public sentiment, however, it makes little difference, since the imminent-attack claims far outweigh the more cautious assessments, which generally receive hardly any coverage. In any case, in the absence of evidence pointing in one direction or the other, speculations about future scenarios ultimately remain just that: speculations — especially considering that we have to assume that Russia’s posture isn’t fixed but is inevitably influenced by NATO’s actions.
What we can assess with some certainty is what Russia has been engaged in so far — which in turn provides us with the best possible insight as to what it might do next. The question that needs to be asked is thus: does the evidence support Western claims that Russia is engaged in a “hybrid war” against Europe?
Read the article here: https://t.co/e9660QqTAQ
CDA-ministers Gerrit Braks en Piet Bukman stonden dus eind jaren '80 en begin jaren '90 aan de wieg stonden van het Europese natuurbeleid (dat later de basis werd voor Natura 2000), waarom?
Zij deden dit destijds niet om de boeren "de nek om te draaien", maar om de Nederlandse landbouw te redden.
In de jaren '70 en '80 was de Nederlandse intensieve veehouderij dankzij schaalvergroting en overheidsbeleid (het bekende "nooit meer honger"-beleid van Sicco Mansholt) geëxplodeerd.
Nederland werd de tweede landbouwexporteur ter wereld, maar liep daardoor als klein, dichtbevolkt land ook als allereerste tegen keiharde ecologische grenzen aan.
CDAGerrit Braks constateerde al in 1983 samen met VVD-minister Winsemius dat de enorme uitstoot van ammoniak en mest de Nederlandse natuur kapotmaakte. Er móést iets gebeuren om de bodem, het water en de lucht leefbaar te houden.
Nederlandse boeren moesten door de nationale mest- en milieuproblemen vanaf het midden van de jaren '80 aan steeds strengere Nederlandse regels voldoen (zoals de Meststoffenwet van Braks uit 1986). Dit kostte de Nederlandse boeren veel geld.
Braks en later Bukman wilden voorkomen dat Nederlandse boeren weggeconcurreerd zouden worden door boeren uit Frankrijk, Spanje of Duitsland, waar zulke strenge milieuregels nog niet golden.
Door in Brussel te pleiten voor strenge, uniforme Europese natuur- en milieurichtlijnen (de Habitatrichtlijnuit 1992), dwong het CDA andere Europese landen om zich aan dezelfde standaarden te gaan houden. Het doel was dus een gelijk Europees speelveld creëren zodat de Nederlandse exportpositie beschermd bleef. Oftewel PROTECTIE MET EU-WETGEVING.
In die tijd werd natuurbeleid gezien als een manier om grenzen te trekken: "Hier is de natuur, en dáár mag de boer zijn gang gaan." En dat is in feite nog steeds zo. Zie de situatie elders in de EU.
Onder het CDA-beleid werd de gedachte omarmd dat als we een aantal specifieke gebieden strikt zouden aanwijzen en beschermen als natuur (wat later de Natura 2000-gebieden werden), er in de rest van het land juist duidelijkheid en ontwikkelruimte zou zijn voor de agrarische sector. Men dacht de claims op de schaarse ruimte in Nederland hiermee definitief te regelen.
De allergrootste factor is dat Braks en Bukman begin jaren '90 nooit hebben voorzien hoe de Nederlandse rechter twintig jaar later met deze regels zou omgaan.
Destijds werden Europese richtlijnen gezien als politieke intenties en streefdoelen.
Niemand hield er rekening mee dat het Europees Hof van Justitie en de Raad van State de tekst decennia later letterlijk en juridisch bindend zouden gaan toetsen bij elke individuele vergunning. De koppeling tussen een verslechterende natuurkwaliteit en het direct intrekken of weigeren van vergunningen voor omliggende boerenbedrijven was destijds simpelweg niet voorzien.
Samengevat
Braks en Bukman trokken de kar in Brussel vanuit een beschermingsgedachte: ze wilden de milieuproblemen in eigen land oplossen, Europese concurrenten dwingen aan dezelfde regels te voldoen, en via harde grenzen rust en duidelijkheid creëren voor de boer.
Het CDA dacht destijds de landbouw juist toekomstbestendig te maken, maar de wetgeving die zij toen ontwierpen veranderde dertig jaar later in de juridische stikstofklem van vandaag.
De stikstofellende en natura 2000 dwang komen dus niet uit Brussel maar uit Den Haag.
Exploderende netwerkkosten!
Ligt allemaal aan uzelf volgens de netbeheerders: u wilt perse allemaal tegelijk koken 🤣
Echter: elektriciteitsverbruik van huishoudens staat al jaren stil. De productie van zonne- en windstroom is wel geëxplodeerd.
Gelooft u het nog?
@arnowellens Minimaal 21% van de totale voortbrengingskosten van nieuwbouwprojecten is voor de Staat. Maar buitenlandse beleggers moeten genoegen nemen met minder rendement en meer risico
Nog even over dat Coronafonds, NexGenEU.
In 2020 leende de EU voor het eerst gezamenlijk 750 miljard euro op de kapitaalmarkt. Historisch, zei Von der Leyen.
Wat er niet bij werd verteld: hoe en wanneer we dat terugbetalen, dat werd vijf jaar lang vooruitgeschoven.
Bij de lancering rekende hoogleraar Harald Benink het voor de @NOS voor: zo'n 330 miljoen euro per jaar voor Nederland. Klein bedrag en geruststellend verhaal. Wobke @Minister_FIN ging akkoord.
Vijf jaar later ziet het er anders uit. De EU-brede rentekosten voor 2026 alleen al: 8 miljard euro, ruim boven het begrote budget van 3,7 miljard. Nederland betaalt als grote bni-betaler flink mee.
En het fonds zit muurvast in binnenlands beleid. Om aanspraak te maken op de eerste tranche moest Nederland zijn pensioenstelsel hervormen, een expliciete voorwaarde volgens de Europese Commissie zelf. En toen de Tweede Kamer de nationale CO2-heffing voor de industrie wilde afschaffen, kon dat niet. Waarom niet? Omdat een tariefverlaging van meer dan 5 procent ten opzichte van het beloofde tarief een korting op de EU-subsidie oplevert, tot 600 miljoen euro per gemiste mijlpaal. Een Kamermeerderheid wilde iets veranderen aan onze eigen belastingen, en kon het niet, vanwege een fonds waar we zelf ook nog voor betalen.
En nu dus weer: de hoogste belasting op gas van de EU mag niet omlaag. Want anders missen we weer 600 miljoen Euro.
Wat krijgt Nederland ervoor terug? Maximaal 5,4 miljard aan subsidies, een fractie van wat Spanje (79,9 miljard € subsidie + 83,2 miljard € leningen) en Italië (71,8 miljard € + 122,6 miljard (!) € leningen) ontvangen.
De terugbetaling van het schenkingsdeel loopt tot 2058 en zit tot 2028 verstopt in de gewone EU-afdracht.
Nederland stopt er op deze manier misschien wel 50 miljard erin, minder dan 6 miljard eruit, en over eigen belastingbeleid hebben we minder te zeggen dan gedacht.
Dit is chantage, en de Nederlandse burgers weten dat ze snoeihad worden opgelicht door Brussel.
Bronnen: Miljoenennota 2026, Europese Commissie (2022, 2024), PwC Belastingplan 2026-analyse, Kamerstukken CO2-heffing industrie.
🇪🇺Europe's largest "carbon capture facility," officially opens in the Netherlands, aiming to cut emissions by capturing and liquefying CO2, then transporting it to Norway, to store it 1.6 miles beneath the seabed.
This is so mentally retarded I just don’t have words 🤡🌍
Waaraan als ik vragen mag? Aan het pleiten voor het beëindigen van deze uitzichtloze slachting? Aan het voorkomen dat wij rechtstreeks betrokken raken in een grote pan-Europese oorlog die vele miljoenen doden en gewonden zal veroorzaken en onze welvaart zal vernietigen? Wat is de strategie die jij voorstaat? Wat is de strategie van EU landen, anders dan een militair industrieel complex uit de grond stampen en de samenleving militariseren? En iedere tegenwerping moet in de kiem worden gesmoord. Daarmee worden ook essentiële vrijheden beknot. Voor je het weet verniel je vrijheid en democratie onder het mom haar te verdedigen.