MatehBeKhashkhash

مته به خشخاش این و آن

“Wisdom is not a product of schooling but of the lifelong attempt to acquire it”

[VrisheMoradi @VrisheMoradi]

یادداشت وریشه مرادی از زندان اوین در مورد اعتراضات: نه استبداد دینی، نه سلطنت؛ زن، زندگی، آزادی 🌱

این کلمات از پشت دیوارهای زندان و از کنار سلول‌هایی نوشته می‌شوند که صدای آن‌ها با اعدام و سرکوب پیوسته است. قدرت گمان می‌کند می‌تواند بدن‌ها را حبس کند، صداها را خاموش سازد و اراده‌ی خلق را خرد کند، اما تاریخ بارها نشان داده است که هیچ دیواری، هیچ میله‌ای و هیچ طناب داری نتوانسته آتش مقاومت را خاموش کند.
اعتراضات جاری در شهرهای مختلف ایران، به‌ویژه در ایلام و کرمانشاه، محصول مستقیم ناکارآمدی سیستمی‌ است که با توپ، تفنگ، زندان و اعدام، زندگی و کرامت مردم را به گروگان گرفته است. کشتار مردم در ملکشاهی، نشانه‌ی عریانِ بی‌رحمی و استیصال این سیستم است؛ گواهی روشن بر این‌که سرکوب و خون نه مشروعیت می‌آفریند و نه ثبات، بلکه مقاومت و اراده‌ی جمعی را بازتولید می‌کند.
این مسیر، امتداد گسست تاریخی «زن، زندگی، آزادی» است؛ گسستی که جامعه را از هر دو قطب ارتجاعی عبور داده است: هم از استبداد دینی و هم از سلطنت. زنان، پیشاهنگان این مبارزه‌اند؛ نه به‌عنوان نماد، بلکه به‌مثابه نیرویی که نظم مردسالار و اقتدارگرای هر دو شکل قدرت را به چالش می‌کشد. حضور زنان در میدان، نه‌تنها معادلات قدرت را برهم می‌زند، بلکه نشان می‌دهد آزادی در دل جامعه نهفته است و هیچ دیکتاتور، شاه یا نظام ارتجاعی نمی‌تواند آن را ربوده یا محصور کند.
مردم کوردستان بارها و در بزنگاه‌های تاریخی ثابت کرده‌اند که با اتکا به سازمان‌یابی اجتماعی و حافظه‌ی زنده‌ی مبارزاتی‌شان، آگاهانه و مستقل از هر مرکز قدرت، در کوتاه‌ترین زمان ممکن در میدان حاضر می‌شوند. مبارزه در کوردستان محصول اراده‌ی جمعی، تجربه‌ی تاریخی مقاومت و شبکه‌های زنده‌ی جامعه است؛ مبارزه‌ای که آزادی را نه وعده، بلکه کنش می‌داند. این جغرافیا نشان داده است که تاریخ نه با دیکته‌ها، پیام‌ها و نوستالژی‌های شاهانه، بلکه با عمل، ایستادگی و هزینه‌دادن رقم می‌خورد.
امروز مسئله بازگشت نیست؛ نه بازگشت به تاج و تخت و نه بازتولید نظام اسلام‌گرا. مسئله، عبور تاریخی از هر دو شکل قدرت ارتجاعی است. رهبری این مسیر در دست خلق است، نه پادشاهان دیروز و نه حاکمان امروز. ما به جامعه‌ای بااراده، دموکراتیک و چندصدایی باور داریم؛ جامعه‌ای که با حضور همه‌ی خلق‌ها، اتنیک‌ها و باورداشت‌ها، سرنوشت خویش را خود رقم می‌زند.
آزادی در دل همین جامعه نهفته است، و هیچ زندان، هیچ اعدام، هیچ سرکوب و هیچ قدرتی نمی‌تواند این مسیر تاریخی را متوقف کند.
وریشه مرادی
دی ماه ۱۴۰۴ / بند زنان اوین
#وریشه_مرادی #زندان_اوین #اعتراضات_سراسری

[VrisheMoradi @VrisheMoradi]

جنبش «ژن ژیان ئازادی»، گسستی در مناسبات سلطه، خشونت، تبعیض و بازتولید نابرابری بود |

متن پیشِ رو، چکیده‌ای از دیدگاه‌ها و نوشته‌های وریشه مرادی درباره جنبش «ژن، ژیان، ئازادی / زن، زندگی، آزادی» است؛ جمع‌بندی‌ای از آنچه او در نامه‌ها و نوشته‌هایش درباره چیستی و معنای این جنبش، جایگاه و سوژگی زنان، آزادی، برابری و افق جامعه‌ای انسانی و دموکراتیک بیان کرده است.
ژن، ژیان، ئازادی؛ مانیفست زندگی آزاد
در نوشته‌ها و نامه‌های وریشه مرادی، «ژن، ژیان، ئازادی» تنها نام یک خیزش یا شعاری برای اعتراض به یک وضعیت سیاسی نیست؛ بیان فشرده‌ی خواستی عمیق‌تر برای بازپس‌گرفتن زندگی، آزادی، کرامت و اراده‌ی انسان است. از این منظر، این جنبش را نمی‌توان صرفاً فوران خشمی خیابانی یا مطالبه‌ای متعلق به یک گروه اجتماعی دانست؛ بلکه باید آن را گسستی در مناسباتی دید که بر سلطه، خشونت، تبعیض و بازتولید نابرابری بنا شده‌اند.
در نگاه وریشه، «ژن» در مرکز این دگرگونی قرار دارد. زن نه قربانیِ صرفِ ساختارهای سرکوب، بلکه سوژه و نیروی پیش‌برنده‌ی تغییر است. «ژن، ژیان، ئازادی» نشان داد که هیچ تغییر دموکراتیکی بدون حضور و سوژگی زنان ممکن نیست و مبارزه برای رهایی زنان از مبارزه برای رهایی جامعه جدایی‌پذیر نیست. از همین رو، مقاومت زنان در خیابان، جامعه و زندان، امتداد یک مبارزه واحد برای پایان‌دادن به مناسبات مردسالارانه و اقتدارگرایانه است. وریشه این «موضع زنانه» را افقی برای پایان‌دادن به ظلم و ستم و رسیدن به انسانیتی آزاد و برابر می‌داند.
«ژیان» در این معنا تنها به زنده‌ماندن محدود نمی‌شود؛ سخن از حقِ زیستن است: زیستنِ آزاد، انسانی، برابر و باکرامت. زندگی‌ای که در آن بدن، اراده و انتخاب انسان از سلطه و اجبار رها باشد. به همین دلیل، «زن، زندگی، آزادی» در نوشته‌های وریشه بیش از آنکه یک مطالبه‌ی محدود باشد، فلسفه‌ای برای متفاوت اندیشیدن و متفاوت زیستن است؛ فلسفه‌ای که باید از شعار به زندگی روزمره و از اعتراض به ساختن جامعه‌ای دیگر راه پیدا کند.
از همین‌جاست که دامنه‌ی این جنبش گسترده می‌شود: آزادی‌های فردی و جمعی، عدالت اجتماعی و اقتصادی، حق تعیین سرنوشت، حقوق قومی و زبانی، عدالت فرهنگی، برابری جنسیتی و ساختن جامعه‌ای دموکراتیک و چندصدا. این مطالبات جدا از یکدیگر نیستند؛ حلقه‌های زنجیره‌ای هستند که در نهایت مناسبات قدرت و رابطه‌های اجتماعی را به چالش می‌کشند.
در این نگاه، سرکوب زنان، صدور حکم اعدام برای فعالان زن و برخورد امنیتی با معترضان، صرفاً واکنش حکومت به چند فرد نیست؛ تلاشی است برای سرکوب معنایی که آنان نمایندگی می‌کنند. وریشه در اعتراض خود به احکام اعدام زنان زندانی، این سرکوب را نشانه‌ی هراس قدرت از جنبشی می‌داند که بنیادهای نظم موجود را به پرسش کشیده است. از نظر او، زن‌بودن، کُردبودن و جست‌وجوی حیات آزاد، جرم نیست؛ بلکه بخشی از همان مبارزه برای رهایی است.
در نامه‌های وریشه، زندان نیز پایان این مبارزه نیست. حتی پشت دیوارهای زندان، ایستادن، نوشتن، اعتراض‌کردن و سخن‌گفتن ادامه‌ی همان انتخاب برای زندگی آزاد است. حضور او در برابر دادگاه نیز نه امری شخصی، بلکه ایستادن به نمایندگی از جمعی از آزادی‌خواهان، برای حق‌خواهی، عدالت و برابری تعریف می‌شود.
از این منظر، ادامه‌ی آرمان «ژن، ژیان، ئازادی» تنها حفظ خاطره‌ی یک خیزش نیست؛ تبدیل‌کردن آن به یک مسیر مداوم برای ساختن زندگی‌ای دیگر است: سازمان‌دهی و آموزش سیاسی، ایجاد نهادهای دموکراتیک، تقویت نقش زنان در رهبری جمعی، بازسازی مناسبات اقتصادی و فرهنگی و برپا کردن عدالت بر پایه‌ی کرامت انسان.
بنابراین سالگرد «ژن، ژیان، ئازادی» نباید تنها زمان سوگواری برای جان‌باختگان و یادآوری سرکوب باشد. یادآوری، زمانی معنا پیدا می‌کند که به عمل و به زندگی پیوند بخورد. نامه‌ها و یادداشت‌ها، مقاومت در زندان، آموزش نسل‌های تازه، کار نظری و کنش‌های جمعی، همه می‌توانند ادامه‌ی همان راه باشند.
در نگاه وریشه مرادی، «ژن، ژیان، ئازادی» یک اتفاق پایان‌یافته در گذشته نیست؛ آرمانی زنده است که هر روز می‌تواند در شیوه‌ی اندیشیدن، در رابطه با دیگری، در مقاومت در برابر سلطه و در تلاش برای ساختن جامعه‌ای آزاد و برابر بازتولید شود. «زن» در این افق نه نماد یک انقلاب، بلکه یکی از سوژه‌های اصلی ساختن آینده است؛ «زندگی» نه صرفاً ادامه‌ی حیات، بلکه حقِ زیستن با معنا، آزادی و کرامت است؛ و «آزادی» نه وعده‌ای برای آینده، بلکه کنشی است که از همین امروز باید آن را زیست.
ژن، ژیان، ئازادی؛ نه فقط برای به یاد آوردن یک خیزش، بلکه برای به یاد آوردن امکانِ یک زندگی دیگر.

کمپین آزادی وریشه مرادی
شهریور ۱۴۰۵

*متن کامل به صورت اسلاید در کامنت‌ها
#وریشه_مرادی #زندان_اوین

[VrisheMoradi @VrisheMoradi]

جنبش «ژن ژیان ئازادی»، گسستی در مناسبات سلطه، خشونت، تبعیض و بازتولید نابرابری بود |
*ادامه‌اسلایدها در کامنت بعدی

[VrisheMoradi @VrisheMoradi]

پیام تسلیت به مناسبت درگذشت دایه عذرا؛ دایکی ولات

با نهایت تأسف و اندوه، «کمپین آزادی وریشه مرادی» درگذشت دایه عذرا (سیده عذرا حسینی)، از مادران دادخواه کوردستان در سنندج، را تسلیت می‌گوید.

دایه عذرا، عمه وریشه مرادی، زندانی سیاسی محکوم به اعدام، و مادر خالد علی‌پناه (فعال سیاسی و از اعضای کمپین) بود. او همچنین مادر شهید صدیق علی‌پناه (پیشمرگه کومله) بود که رنج فقدان فرزند را با صبوری و استواری بر دوش کشید و خود نیز به دلیل ایستادگی بر آرمان‌هایش، زندان و سرکوب را تجربه کرد. سال‌های طولانی، رنج مادر بودن، دادخواهی و مقاومت را در هم آمیخت و تا واپسین روزهای زندگی از پای ننشست.

در فرهنگ مقاومت کوردستان، از چنین زنانی با عنوان «دایکی وڵات»؛ «مادر میهن» یاد می‌شود؛ زنانی که بار رنج یک خانواده را به دوش نمی‌کشند، بلکه درد و امید یک سرزمین را در سینه نگاه می‌دارند. دایه عذرا از همین تبار بود؛ مادری که زندگی‌اش با عشق، فقدان، پایداری و دادخواهی معنا یافت و یادش در حافظه مردم کوردستان زنده خواهد
ماند.

«کمپین آزادی وریشه مرادی» درگذشت این مادر استوار را به خانواده‌های مرادی و علی‌پناه، خانواده‌های دادخواه، خانواده‌های زندانیان سیاسی و همه مردم کوردستان تسلیت می‌گوید و در غم از دست دادن او شریک است.

«کمپین آزادی وریشه مرادی»
تیرماه ۱۴۰۵

[VrisheMoradi @VrisheMoradi]

وریشه مرادی؛ «دادگاه را به رسمیت نمی‌شناسم»

وریشه مرادی شنبه ۲۰ تیر ۱۴۰۵ مجددا به شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران احضار شد. او دادگاه را به رسمیت نشناخته و از حضور در جلسه دادگاه خودداری کرد.

وریشه پس از سه سال حبس و تحمل پنج ماه انفرادی، بعد از ابلاغ حکم مرگ و نقض حکم اعدام به‌دلیل نقص در تحقیقات پرونده از سوی دیوان عالی کشور، مجددا از سوی ابوالقاسم صلواتی به دادگاه فراخوانده شد. او اعلام کرد به‌دلیل به رسمیت نشناختن دادگاه، از حضور در جلسه دادگاه خودداری کرده است.

او طی سال‌های حبس بارها با انواع محدودیت‌ها مواجه بوده است. ماه‌ها به دستور قاضی پرونده از تماس تلفنی محروم بود و مدت‌ها نیز حق ملاقات با خانواده‌اش را نداشت. با اعزام او به بیمارستان، درمان، تحویل دارو و دسترسی‌اش به امکانات پزشکی نیز همواره به دستور مقام‌های امنیتی و قضایی مخالفت شده است

[MatehBeKhashkhash @BehKhashkhash]

عجب.

[Vahid Beheshti وحید بهشتی @Vahid_Beheshti]

با تمام تلاش‌ها برای محو کردن نام و آرمان‌های انقلاب «زن، زندگی، آزادی»، چهار سال است که در خیابان ایستاده‌ایم؛ این نام را زنده و این راه را ادامه داده و خواهیم داد.

حمایت پنج تشکل سیاسی از فراخوان احزاب کردی برای اعتصاب و دعوت از دیگر هموطنان برای پیوستن به این اعتصاب

روز ۱۳۰۰ تحصن پس از ۷۲ روز #اعتصاب_غذا مقابل وزارت خارجه بریتانیا

اگر می خواهیم #ایران بماند، این دشمن متجاوز یعنی #جمهوری_اسلامی باید برود.

قسم به خون یاران ایستاده ایم تا پایان

#جبهه_احیای_قانون_و_حاکمیت_ملی_ایران
#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_ژینا_امینی
#IRGCterrorists

[VrisheMoradi @VrisheMoradi]

وریشه مرادی به جرم «نوشتن نامه» به ۶ ماه دیگر حبس محکوم شد |

وریشه مرادی، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، از صدور حکم ۶ ماه حبس قطعی به اتهام «تبلیغ علیه نظام» خبر داده شده است.

بر اساس اطلاعات کمپین آزادی وریشه مرادی، این زندانی سیاسی هفته گذشته طی ابلاغیه‌ای از این محکومیت مطلع شده است. اتهام مطرح‌شده مربوط به نوشته‌هایی عنوان شده که در سالگرد خیزش «ژن، ژیان، ئازادی» منتشر شده‌اند. این حکم به پرونده‌های پیشین و در حال رسیدگی او افزوده شده است.

پیش‌تر نیز وریشه مرادی، زندانی سیاسی کورد، در پرونده‌ای جداگانه به اتهام «بغی» به اعدام محکوم شده بود؛ اما این حکم پس از اعتراض وکلای او نقض و برای رسیدگی مجدد به دیوان عالی کشور ارسال شد.

وریشه مرادی در حال حاضر دوران محکومیت خود را در زندان اوین سپری می‌کند.

#وریشه_مرادی #زندان_اوین #ژن_ژیان_ئازادی

[VrisheMoradi @VrisheMoradi]

پیام وریشه مرادی به مردم داغدار سنندج: «کنار هم ماندن، بار رنج را سبک می‌کند» |

مردم داغدار سنندج،

شنیدن خبر جان‌باختن شماری از هموطنانمان در سانحه‌ی تلخ جاده‌ی سنندج اندوهی دیگر بر انبوه دردهایی نشست که مردم ما سال‌هاست با آن زندگی می‌کنند.

هر جانی که از دست می رود،  داغی‌ست بر داغ‌های بیشماری که بر ما تحمیل شده است و می شود، به خوبی می‌دانم که هیچ کلمه‌ای نمی‌تواند سنگینی این فقدان را برای خانواده‌های جان‌باختگان کم کند. اما باور دارم در جامعه‌ای که رنج‌های بسیاری را از سر گذرانده، همدردی و همراهی یک ضرورت انسانی و اجتماعی است و برای این همراهی هیچ دیواری حتی دبوارهای بلند زندان نمی‌تواند مانع از آن شوند که غم مردمم را غم خود ندانم و در آن شریک نباشم.

فاصله‌ها و دیوارها، انسان را از جامعه جدا نمی‌کنند؛ آنچه موجب پیوند ماست، درد مشترک، سرنوشت مشترک و مسئولیت مشترک در برابر یکدیگر است. از همین‌جا، خود را در این سوگ با خانواده‌های داغدار و مردم سنندج شریک می‌دانم.

تردید ندارم که شما مردم که به درازای تاریخ سخت‌ترین روزها را صلابت و ایستادگی پشت سر گذاشته اید، این‌بار نیز همراه با آبیدر که بخشی از حافظه و هویت این شهر است از این مصیبت نیز با صلابت عبور خواهید کرد.

اما امروز صلابت ما نباید به معنای تحمل خاموش دردها باشد؛ صلابت واقعی آن است که در برابر رنج یکدیگر بی‌تفاوت نمانیم. چرا که باور دارم زخم‌هایی که بر این مردم نشسته، با فراموشی التیام پیدا نمی‌کند.

آنچه در چنین روزهایی می‌تواند بخشی از بار این رنج را سبک کند، کنار هم ماندن است؛ و من از پشت دیوارهای زندان اوین خود را همراه و همدل خانواده‌های جان‌باختگان و همه مردم داغدار سنندج می‌دانم و شریک این اندوه تلخ هستم

یرای شما و‌ تمامی هم وطنانم آسایش توام با آزادی آرزو دارم.
وریشه مرادی
زندان اوین - شهریور ۱۴۰۵
#وریشه_مرادی #اوین #سنندج

[امیرخان @Amooamirkhan]

بخوان که شهر
سرود زن شود
که این وطن، وطن شود...

#مهسا_امینی
#زن_زندگى_آزادى

[VrisheMoradi @VrisheMoradi]

در حمایت از اعتصاب عمومی کوردستان؛ وریشه مرادی، زینب جلالیان، سکینه پروانه و مطلب احمدیان دست به اعتصاب زدند |

وریشه مرادی، زینب جلالیان، سکینه پروانه و مطلب احمدیان، چهار زندانی سیاسی کورد محبوس در زندان‌های اوین و یزد اعلام کردند که روز چهارشنبه ۲۵ شهریور ۱۴۰۵، در حمایت از فراخوان ⁧ اعتصاب عمومی⁩ در کوردستان دست به اعتصاب غذا خواهند زد.

این زندانیان سیاسی در پیامی با تأکید بر اینکه اعتصاب را «مدنی‌ترین شیوه بیان اعتراض» می‌دانند، اعلام کردند در سالگرد قتل حکومتی ژینا امینی و خیزش «ژن، ژیان، ئازادی»، روز ۲۵ شهریور اعتصاب غذا خواهند کرد و به اعتصاب عمومی در کردستان خواهند پیوست.

[MatehBeKhashkhash @BehKhashkhash]

«ژینا گیان تۆ نامری، ناوت دەبێته‌ ڕەمز»

#زن_زندگی_آزادی

[elahemohammadi @elahe_mohamadii]

«ژینا گیان تۆ نامری، ناوت دەبێته‌ ڕەمز»

#زن_زندگی_آزادی

[VrisheMoradi @VrisheMoradi]

این یادداشتی است که #وریشه_مرادی به جرم انتشار آن، افزون بر حکم اصلی، به ۶ ماه حبس محکوم شده. او نوشته بود ادامه آرمان «زن زندگی آزادی» ضرورتی تاریخی است و تاکید کرده بود که «پیشاهنگیِ زنان نه یک تمنا بلکه یک برنامهٔ عمل است؛ برنامه‌ای که میدانِ عمومی را دگرگون کند و امکانِ زیستنِ برابر را فراهم آورد.»

[VrisheMoradi @VrisheMoradi]

وکلای وریشه مرادی؛ نگرانی وکلا و خانواده درباره وضعیت سلامت وریشه مرادی / او ۹ ماه است که از خدمات درمانی محروم شده |
✍🏻امتداد - میلاد علوی: کیوان عزیزی، وکیل وریشه مرادی (میرزائی) در گفت‌وگو با امتداد با اشاره به آخرین وضعیت پرونده موکل خود، اظهار کرد: «خانم وریشه مرادی که ۳ سال است در بازداشت به سر می‌برد، بیش از ۹ ماه است که بدون هیچ دلیلی از خدمات پزشکی و درمانی محروم شده است. »

🔹وی با بیان اینکه «وریشه مرادی (میرزائی) در جریان مبارزه با داعش زخمی شده و هنوز از آوار آن رنج می‌برد»، گفت: «خانم مرادی از بیماری روده و دیسک شدید گردن رنج می‌برد و علیرغم تجویز پزشک‌ متخصص و معتمد زندان، بیش از ۹ ماه است از اعزام به مراکز درمانی خارج از زندان بدون هیچ دلیلی، محروم شده است. این در حالی است که مطابق مقررات، اعزام به مراکز درمانی تخصصی خارج از زندان و حتی غیر تحصصی، در مواردی که زندان امکان ارائه آن را ندارد، جزء حقوق غیر قابل خدشه و تعلیق زندانیان به شمار می‌رود.»

🗣امیر سجادی، دیگر وکیل وریشه مرادی (میرزایی) نیز در گفت‌وگو با امتداد، ضمن تایید اظهارات دیگر وکیل پرونده، با انتقاد از نقض حقوق درمانی موکل خویش، بیان کرد: محرومیت خانم وریشه مرادی محدود به عدم اعزام به مراکز درمانی خارج از زندان نیست و نامبرده علیرغم تجویز پزشک زندان و تایید ضرورت استفاده از برخی وسایل درمانی، از دریافت این تجهیزات، محروم شده است. این در حالیست که وسایل مورد اشاره، از طرف خانواده خریداری و تحویل زندان شده و حسب اطلاع، حفاظت زندان نیز این وسایل را غیر مجاز اعلام نکرده است ولی با این حال، خانم مرادی از دریافت این وسایل و استفاده از آنان، محروم شده است.»

🔹وی درباره دلیل این محرومیت نیز گفت: «طبق آنچه به صورت شفاهی به خانم وریشه مرادی اعلام شده، تحویل این وسایل به ارائه تعهدات غیرمرتبط، مشروط شده است. این درحالی است که تنبیهات انضباطی تعیینی در مقررات مربوطه، چنین موضوعی را تجویز نکرده و برخورداری از امکانات درمانی به هیچ وجه داخل در تنبیهات انضباطی نیست بنابراین اقدامات صورت گرفته، نقض مسلم حقوق شهروندی خانم مرادی به شمار می‌رود.

محرومیت از خدمات درمانی، تنها محدودیت و مشکل وریشه مرادی (میرزائی) نیست و به گفته سجادی، وکیل پرونده، او همچنان از تماس تلفنی و ملاقات محروم است.

🔹سجادی بیان کرد: «علیرغم اینکه بیش از یک ماه از تصمیم کمیته انضباطی زندان برای محرومیت از ملاقات و تماس تلفنی خانم مرادی گذشته و مدت محرومیت مورد اشاره نیز، پایان یافته است، این ممنوعیت‌ها بدون ابلاغ هرگونه تصمیم جدید به موکل، همچنان در جریان است.»
🔹وکلای وریشه مرادی (میرزائی) در خاتمه، ضمن ابراز نگرانی از اعمال سلایق شخصی در ایجاد ‌و توسعه محرومیت‌ها در قبال موکل خود، اظهار امیدواری کردند که مسئولان ذیربط، در اسرع وقت، نسبت به فراهم کردن امکان بهره‌مندی وریشه مرادی (میرزائی) از حقوق مسلم و قانونی خود را فراهم آورند.

#وریشه_مرادی #اوین #زندانی_سیاسی #بند_زنان

[MatehBeKhashkhash @BehKhashkhash]

زیباست.

[elahemohammadi @elahe_mohamadii]

امجد امینی، این شعر از شیرکو بیکس را در گورستان آیچی خواند؛ به کوردی خواند، با بغض خواند:

به روی هیچ‌کس نمی‌خندد تهران
که یاور مرگ است تهران
پیراهن عزا به تن شعر پوشاند؛ و موسیقی را ول کرد چون بیوه‌ای تنها، تهران

و

از ساعت ۷ صبح، زیر کوه‌های زرد، پای بهشت محمدی، آنجا که کوردها به آن می‌گویند «آیچی»، دسته‌دسته آدم‌ها، مردان با «کَوا و پنتول» و زنان با «سورانی دَر و سقزّی»، آمده بودند زیر تیغ آفتاب، «زندگی» را بدهند به خاک؛ زیر خاک. همان‌جا که مژگان خانم، مادر مهسا(ژینا) امینی، ساعت ۱۰ صبح که جنازه ژینا را آوردند، دست‌هایش را بالا برده رو به آسمانِ صافِ سقز و میگفت تو کجا و زیر این خاک کجا؟

سقزی‌ها، همان‌ها که آوازهای کوردی از زبان‌شان نمی‌افتد در شادی و عزا، این بار در عزا دست می‌زدند و می‌خواندند: من رو تنها نگذارید و فریاد می‌زدند: «ِژن، ژیان، آزادی» (زن، زندگی، آزادی)

https://t.co/Xz277t4VpR

[VrisheMoradi @VrisheMoradi]

«رزم تو قشنگ است به فریاد زنانه🕊️» |

وریشه مرادی در سال‌های فعالیت اجتماعی و مدنی خود، با فعالان و جنبش زنان افغانستان در ارتباط بوده و در برخی فعالیت‌های مشترک نیز مشارکت داشته است.
این روزها وریشه مرادی و شماری دیگر از زندانیان معترض به مجازات اعدام در بند زنان زندان اوین از حق تماس تلفنی محروم هستند. با این حال، با توجه به سابقه همکاری‌های وریشه با فعالان زن افغانستان و نیز نگاه جهان‌شمول او به مسئله و حقوق زنان، «کمپین آزادی وریشه مرادی» بر این باور است که اگر امکان ارتباط و بیان آزادانه دیدگاه‌های خود را داشت، بی‌تردید از مطالبات و اعتراضات برحق زنان افغانستان حمایت می‌کرد.
«کمپین آزادی وریشه مرادی» با یادآوری دغدغه‌ها و باورهای انسانی و فرامرزی این زندانی سیاسی، حمایت نمادین خود را از اعتراضات و مبارزات زنان افغانستان برای دستیابی به حقوق و آزادی‌های بنیادین اعلام می‌کند.
به امید آزادی همه زندانیان؛ چه آنان که در پشت دیوارهای زندان محبوس‌اند و چه آنان که در حصارهای گسترده‌تر استبداد، تبعیض و مردسالاری از حقوق و آزادی‌های خود محروم شده‌اند.

احسنت زهی آتش و شاباش زبانه
رزم تو قشنگ است به فریاد زنانه.

کمپین آزادی وریشه مرادی
خرداد ۱۴۰۵
وریشه_مرادی #بند_زنان_اوین#

[Touka Neyestani @ToukaNeyestani]

پروژه شکوفایی
#شو_کو_فه_های_ان_قلاب_شیرو_خور_شید
#جا_وید_شاه

[Elie Omidvari الی امیدواری @EliOmidvari]

از کردستان تا تهران،
جانم فدای ایران...

[VrisheMoradi @VrisheMoradi]

محرومیت مجدد وریشه مرادی از حق ملاقات و تماس تلفنی

«کمپین آزادی وریشه مرادی» مطلع شده است که این زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، در پی سردادن شعارهای اعتراضی علیه اعدام در جریان کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» هنگام هواخوری، به عنوان اقدامی تنبیهی از حق ملاقات و تماس تلفنی محروم شده است.

مرادی که پیش‌تر نیز با محرومیت‌های مشابه در زمینه تماس و ملاقات مواجه بوده، اکنون بار دیگر با محدودیت‌های شدیدتری در زندان روبرو شده است.

#وریشه_مرادی #زندان_اوین #نه_به_اعدام #سه‌شنبه_های_نه_به_اعدام

[elahemohammadi @elahe_mohamadii]

«ژینا گیان تۆ نامری، ناوت دەبێته‌ ڕەمز»

#زن_زندگی_آزادی

[MatehBeKhashkhash @BehKhashkhash]

@RezaNassaji تبریک‌ها