Belâgat

"Gelenek ve gelecek 'Ne Yapmalı?'cılarındır"

[Boratav @telesekretmez]

TKP’yi iki ezber kavramla şoven diye yaftalayanlar iyi izlesin. İşçi sınıfı adına konuşmakla, işçilerin hesabını sormak için patronun kapısına dayanmak arasındaki fark burada. Hele DEM'miş HDP'ymiş, solculuk ayağına etnik milliyetçilik yapanları hiç dinlemeyin, gülün geçin.

[urov zoraki @grvch_byzntm]

kapı numarasını bantla kapattıran bir korku,
ve bir önceki ve sonraki numaraları ise kapatmayan bir kerizlik…

[gordon childe @4so_s_dzevrixm]

Bu günler geçer, daha başka günler gelir. #Habaş

[gordon childe @4so_s_dzevrixm]

@failedstatenjoy Bu düzen sadece Akp den oluşmuyor. Bizlere muhalif olarak pazarlanan partiler de bu düzenin partileri. Eğer işçi katliamlarının olmadığı, eşit bir yaşam istiyorsak bağımsız bir sınıf siyasetini ve TKP'yi güçlendirmeliyiz.

[Belâgat @Belgath6]

Fabrika dumanlarının arasından, güneşlerce yeniden doğacağız!

Işığımız ilk sizin kapınızdan girecek.

O gün, o ışığın altında eriyeceksiniz!

Devrileceksiniz!

#HABAŞ

[Şevval Özçelik @sevvlozcelik]

Abimi ve alınan canları savunmak isterseniz buraya katılım sağlayabilirsiniz.Ben İzmir'deyim,abimin yanında.Sizler de buraya katılım sağlayıp abimin yanında olabilirsiniz. Ölüler kendini savunamaz ama bizler savunabiliriz.
#patlama #kadirkaanözçelik

[TKP @tkpninsesi]

HABAŞ patronunun yalısının önündeyiz.

Mehmet Rüştü Başaran, işçiler toprağa verilirken milyon dolarlık yalında keyif yapabileceğini mi sandın?

İşçi katili bu düzeni yıkacağız. Patronların ensesindeyiz! @istanbul_tkp

[TKP @tkpninsesi]

@istanbul_tkp TKP Merkez Komite Üyesi Selahattin Kural:

"Bu bir işçi katliamıydı. Biz de katilin kapısının önüne dayandık!"

[bınıf silinci @erzincansovieti]

ben bir böcek idim kavga beni insan eyledi

[Mujtaba ☆🌾🚩🇵🇸🇾🇪🇨🇺 @selimujtaba]

yani bu kötü mü anlamadım

[TKP @tkpninsesi]

İklim krizi dünyayı tüketenlerin masasında

COP31 Birleşmiş Milletler İklim Konferansı Antalya’da sürüyor.

İklim krizi, sistemsel bir sorun. Adına emperyalizm dediğimiz bu sistem, ülkelerin kendi içinde olduğu gibi ülkeler arasında da eşitsizlikler yaratıyor ve bu eşitsizliklerin sonuçlarından yararlanıyor.

Plansız, dengesiz ve tamamen özel sektörün kârını önceliklendiren ekonomik faaliyetlerin sonuçlarını yaşıyoruz.

Kapitalizmin ortaya çıkışından bu yana sermaye sınıfı insanlığın refah içinde yaşamasına yetecek bir zenginliği yaratırken havayı, suyu, toprağı ve insanı gözü başka bir şey görmeden sömürdü, yağmaladı, talan etti. Bunun doğa üzerindeki sonuçlarını hesaba katmadı. Bunda etkili olan tek faktör bilimsel gelişmenin düzeyi değildi. Sonuçlarını hesaba katmak ek sorumluluk ve maliyet getiriyordu.

Sonunda öyle bir noktaya gelindi ki bu sömürü düzeninin sürmesi için gezegenin yaşamaya devam edeceğinden emin olmak gerekti. Bunun için alınacak önlemlerden ise sermayeye yeni kâr kapıları açan bir ekonomi yaratıldı. Faturası yine ezilenlere kesildi, kesilmeye devam ediyor.

İşte COP, bu düzenin aktörlerinin iklim krizini tartışmak üzere bir araya geldiği platform.

COP yalnızca devletlerin değil, çokuluslu tekellerin ve büyük holdinglerin boy gösterdiği, çevrenin korunması adına ekonomik ve ticari ortaklıklar geliştirdiği bir konferans. Oysa holdinglerin işin içinde olduğu bir yerde kamu yararından söz edilemez.

Dünyaya hâkim olan eşitsizlikler bu platformda da açıkça hissediliyor.

Nasıl ki bu sistemde dünya halklarının başına gelen siyasal ve toplumsal sorunlarda bazı ülkelerin sorumluluğu daha büyükse, iklim krizinin sorumluluğu da ülkeler arasında eşit dağılmıyor.

Rekabet gücü en yüksek olanlar, en kural tanımayanlar, bu sorunda da en fazla payı bulunanlar.

Örneğin gelişkin bir sanayi üretimine sahip olmayan bazı Afrika, Latin Amerika ve Asya ülkelerinin atmosferdeki sera gazı birikiminde payları en düşükken iklim krizinin yol açtığı afetlerden en çok onlar etkileniyor.

Peki, emperyalist ülkelerin ve çokuluslu tekellerin belirleyici olduğu bir platformdan bu adaletsizliğe çözüm üretmesi beklenebilir mi?

Nitekim çözüm olarak sundukları iklim finansmanı denen yöntem, pratikte yoksul ülkelerin faizli krediler yoluyla özel sektöre borçlandırılmasından başka bir anlama gelmiyor. Sağlanan finansman da dönüp dolaşıp emperyalist ülkelere ve onlarla ortaklık içindeki çokuluslu şirketlere geri gidiyor.

Sanayide yeni ticaret, yatırım ve sömürü alanları açan yeşil dönüşüm projeleri ya da emekçi sınıflara daha ucuz ve yeterli enerji arzını hesaba katmayan yenilenebilir enerji tartışmaları insanlığa bir gelecek vaat etmiyor.

Madenlerde gerçekleşen işçi katliamları, sellerde evini barkını, canını kaybeden insanlar konuşulmadan enerji arzı güvenliği masaya yatırılamaz.

İklim krizinden en çok etkilenen, ABD ablukası nedeniyle petrole erişimi engellenmiş olan Küba’nın başlattığı güneş enerjisi dönüşümüne destek verilmeden iklim kriziyle mücadelede samimiyet testi geçilemez.

Kendi toplumlarının bugünkü sağlığına ve refahına karşı bile sorumlu hissetmeyen kapitalist devletlerin insanlığa ve gelecek nesillere karşı sorumlu hissetmesi beklenemez.

Ülkemize baktığımızda da manzara farklı değil.

Bu toplantıya sponsorluk yapan holdinglerin doğaya ve işçilerine karşı sicili bozuk. Birçoğunun elinde bu ülkenin doğal kaynaklarının, ormanlarının, sularının talan edilmesinin kiri, çalıştırdıkları ve katlettikleri işçilerin kanı var.

Konferansın düzenlenmesi için ayrılan kamu kaynakları ise üzerinde durulması gereken ayrı bir konu. Siyasi iktidar, halkın kaynaklarını kendi siyasi çıkarları için nasıl seferber ettiğini daha birkaç ay önce Ankara’da düzenlenen NATO Zirvesi’nde göstermişti.

“Ama ülkenin prestiji…” denebilir.

Ancak hatırlatmak durumundayız; bir ülkenin prestiji en başta insanlarının güvenliği, refahı, huzuruyla ölçülür.

Daha iki hafta önce Antalya’da çıkan hortumda, kaldıkları konteynerlerin parçalanması sonucu dört inşaat işçisi hayatını kaybetmişken, kamu kaynaklarını günler sonra aynı şehirde gösterişli bir organizasyon için seferber edenlerin ortada pek gurur duyacakları bir tablo yok demektir.

Bu organizasyon bir kez daha işçi sınıfına düşen sorumluluğu hatırlatıyor: İklim krizinin bugünü ve geleceği tehdit etmekten çıkması için sermayenin egemenliğine ülkemizden başlayarak son vermek zorundayız.

Ağır sanayi, enerji kaynakları ve tüm doğal kaynaklar dahil olmak üzere üretim araçlarını devletleştirdiğimizde ve işçiler tarafından denetlenebilen, merkezi bilimsel planlamaya dayanan bir ekonomiye geçtiğimizde iklim krizinin gerçek anlamda çözülmesinin yolunu açacağız.

[Özgür @KalimOzgur]

Bir ailenin zenginliği, bir patronun kârı için. sadece bir günde üstelik, 17 kurban. Patronun arkası sağlam, Tkp eylem için toplanıyor diye bir ordu polis getirmişler, kadrajın ardı kesilmiyor.

[TKP - İstanbul @istanbul_tkp]

Yaşanan işçi katliamının hesabını sormak için bugün HABAŞ Genel Merkezi önünde buluştuk.

İstanbul İl Başkanı Ahmet Dincel:

“İşte genel merkezinizin önündeyiz! Patronlar neredesiniz? Kapınıza geldik. Hatırlatmaya geldik. Bu iş cinayetinden hesap vermeden kaçamazsınız! İşçi dostlarımızın, hayatını yitiren dostlarımızın hesabını soracağız!”

Patronların Ensesindeyiz!

[DTCF Öğrenci Dayanışma Ağı @dtcfdayanismaa]

Bitmek bilmeyen iş cinayetleri, patronların kâr hırsı uğruna alınmayan önlemler ve İsrail’e çelik ihracatıyla tanıdığımız HABAŞ Demir Çelik Fabrikası’nda yaşanan patlama, işçi sınıfının yaşam hakkının nasıl hiçe sayıldığını bir kez daha gözler önüne sermiştir.
Yaşamını emeğiyle kazananların ölümle burun buruna çalışmak zorunda bırakıldığı bu düzenden hesap soracağız!

[Belâgat @Belgath6]

Yalanlarla ve hamasetle var ettiğiniz, can çekişen düzeninizi Cumhuriyet’le YENİDEN bozacak, YENİDEN kuracağız!

[Koç Holding @kocholding]

Yaşadıkça... Yaşatırız.

[soL Haber @soLPortal2026]

Almanya Meclisi önündeki Almanya bayrağı indirildi, Filistin bayrağı çekildi

Bayrak direğine tırmanan eylemci "Özgür bir Filistin ve emperyalizmden arındırılmış bir dünya için" dedi.

Polis 3 kişinin gözaltına alındığını açıkladı.
https://t.co/CG23KDrS7F

[TKP @tkpninsesi]

Tarih, toplumsal hayata yön veren çok sayıda aktöre sahne olmuştur. Bunların bir bölümü tarihsel olarak ileri olanla geri olan arasındaki kavgada karşı devrimin yanında saf tutmuş ve tarihin çöplüğünde hak ettiği yeri almıştır.

Ancak bazıları da vardır ki eski düzenin karşısında ileriye dönük hamlelere önderlik etmiş, karanlığın en koyu olduğu anlarda halka kendi gücünü hatırlatmış ve umut olmuş, devrimlere yön vermişlerdir.

Böylesi devrimciler toplumların ileriye taşınmasında önemli bir rol oynadılar. Tarihin, ezenler ile ezilenler arasındaki savaşın tarihi olduğunu gösterdiler ve ezilenlerden yana tavır aldılar.

Kölelik yerine özgür insanı, tebaalık yerine yurttaşlığı savundular. Bunun için mücadele ettiler.

Ezelden beri eski düzeni savunanlarla insanlık için daha iyisini arayanlar arasında kavga sürdü. Bugün de tüm hızıyla devam ediyor.

Bugün 10 Kasım… Çürümüş ve emperyalizm tarafından teslim alınmış Osmanlı İmparatorluğu’nun yıkılıp yerine Cumhuriyet’in kurulması yolculuğunda yoksul Anadolu halkına önderlik eden Mustafa Kemal Atatürk’ün ölüm yıl dönümü.

Liderlik ettiği devrimin üzerinden geçen on yıllarda sermaye sınıfı, emperyalistler ve tarikatlar el ele vererek Cumhuriyet’i kemirdiler. Halkın emeği, kanı ve teriyle kazanılanları holdingler ile çokuluslu şirketler ele geçirdiler; emperyalist ülkeler askeri üsleriyle tehdit ettiler; tarikat ve cemaatler esir aldılar.

Hep birlikte, Mustafa Kemal Atatürk’in “en büyük eserim” dediği Cumhuriyet’i, halktan çaldılar.

Bugün, bu toprakların gördüğü en ilerici atılımın gerçekleştiği 1919-1923 dönemine ve Cumhuriyet devrimine liderlik eden Mustafa Kemal Atatürk’e sunacağımız saygı, Cumhuriyet’i yeniden kurmak için verilecek mücadeleyle anlam bulacaktır.

Bu da ancak halkın emeğini ve ülkenin kaynaklarını sömürenleri başımızdan attığımız bir ülke için omuz omuza vermemizle mümkündür.

Eski düzene karşı ileriyi savunanların yan yana gelmesiyle…

Devrimle…

Mustafa Kemal’e saygıyla…

[Aydınlanma ve Sosyal Araştırmalar Topluluğu @au_asat]

Ülkemiz öğrencileri ve genç emekçileri olarak insanların çalışırken ölmediği günleri göreceğiz!

Başımız sağolsun.

[Belâgat @Belgath6]

Sükün yok, hareket var
bugün yarına çıkar
yarın bugünü yıkar
ve durmadan akar akar akar.

Ve elbette bir gün
her şey emeğin olur.

[Kemal Okuyan @OkuyanKemal]

Aliağa’da bugün yaşanan için “iş cinayeti” demek hafif kalır. İçeride partili arkadaşlarımız var, ölü sayısı ne yazık ki çok yüksek. Türkiye işçi sınıfının başı sağolsun.