Le loup ne mange jamais de cadavres, ni d’animaux, ni d’humains ; il passe toute sa vie avec un seul partenaire, il ne s’accouple ni avec sa mère ni avec sa sœur ; c’est un animal monogame, il ne trompe pas.
Si son partenaire meurt, le loup reste seul ; il reconnaît bien ses petits : c’est le seul animal qui aide ses parents dans leur grande vieillesse et leur apporte de la nourriture.
Parfois, le vrai méchant dans un film n’est pas celui qu’on nous montre…
@SanderSassen Ongelukken bij grensovergang, dus die moet weg , matrix borden zijn niet genoeg, gewoon de kop erbij houden, heeft niets met boeren etc te maken
Anne (84) is het klimaatgezeur beu en haar verwijzing naar de Rijn in 1955 verrast velen.
Anne is 84 en heeft in haar leven genoeg hete #zomers, #droge periodes en vreemd weer meegemaakt. Maar zodra ze tegenwoordig het nieuws aanknipt, hoort ze volgens haar steeds hetzelfde: #klimaatverandering.
Hittegolf? Klimaatverandering. Weken zonder regen? Klimaatverandering. Lage waterstand in de grote rivieren? Wéér klimaatverandering.
Dat begint haar serieus te irriteren.
Ze vindt dat er soms wordt gedaan alsof extreem lage waterstanden vroeger nauwelijks voorkwamen. Daarom wijst ze op opvallende archiefbeelden uit 1955.
“Toen had niemand het over klimaatverandering”
Op oude opnames van het Nederlands Instituut voor Beeld & Geluid is te zien hoe uitzonderlijk laag de Rijn stond in de herfst van 1955. De gevolgen waren groot.
De houten beschoeiing langs de Rijnkade in Arnhem lag volledig bloot. De pijlers van de Rijnbrug stonden deels droog. Sommige woonschepen lagen vast op de oever. De vaargeul was zo smal geworden dat zelfs kleinere schepen vastliepen.
Voor Anne zijn die beelden reden om kritisch te blijven kijken naar de huidige berichtgeving. “Toen had niemand het over klimaatverandering,” zegt ze nuchter.
Archiefbeelden zorgen voor discussie.
Wie de fragmenten bekijkt, ziet een extreme situatie: bijna drooggevallen oevers, schepen die amper vooruitkomen en grote stukken rivierbodem die normaal onder water staan. Het zouden zomaar beelden uit een recente droge zomer kunnen zijn. Alleen zijn ze meer dan zeventig jaar oud.
Dat roept bij mensen als Anne een duidelijke vraag op: waarom wordt een lage waterstand nu zo snel aan klimaatverandering gekoppeld, terwijl vergelijkbare situaties vroeger ook voorkwamen?
“Net alsof er vroeger geen droogte was”
Wat haar vooral stoort, is het idee dat extreem weer iets compleet nieuws zou zijn. Ze herinnert zich uit haar jeugd hete zomers, strenge winters en lange droge periodes. Dat het weer soms flink kon tegenvallen, vindt ze allerminst verrassend.
Zou je dezelfde beelden vandaag maken, dan zou “klimaat” waarschijnlijk meteen bovenaan het nieuws staan. Dat is precies de reactie die zulke historische fragmenten vaak oproepen.
Wat zeggen die beelden echt?
De beelden maken één ding duidelijk: ook in 1955 stond de Rijn uitzonderlijk laag. Of je daar meteen conclusies over klimaatverandering aan kunt verbinden, is een ander verhaal. Eén los jaar zegt weinig over trends over decennia.
Maar voor Anne is dat niet het belangrijkste. Zij ergert zich vooral aan de toon van het huidige debat, waarin elke warme dag, droge maand of lage rivierstand al snel als iets totaal uitzonderlijks wordt gepresenteerd.
Sociale media springen erop.
Oude nieuwsfragmenten zijn perfecte brandstof voor discussies op sociale media. Zet beelden uit 1955 naast recente foto’s van een lage Rijn en er ontstaan al snel twee kampen:
- “Zie je wel, dit bestond toen ook.”
- “Eén droge periode zegt niets over de langetermijntrend.”
Anne houdt het zelf simpeler. Voor haar laten de beelden vooral zien wat we volgens haar vaak vergeten: extreem weer had je vroeger ook.
Anne weet in ieder geval wat ze ervan vindt.
Niet iedereen zal haar gelijk geven. Dit is precies zo’n onderwerp waarbij de reacties snel binnenstromen. Anne haalt er haar schouders over op.
Wanneer ze weer hoort dat een lage Rijn direct wordt gekoppeld aan klimaatverandering, denkt ze terug aan die oude opnames.
“Begin maar eens bij 1955,” is haar boodschap.
Ewoud Nijeboer
@mannekenfriet Amsterdam
VERBODEN VOOR JODEN 🚫
Dit bericht kreeg ik vanmorgen van een vriendin van mij. Het betreft het aanwezige personeel!
“Eventjes om door te geven. Mijn kinderen waren hiernaast felafel aan het eten en toen gezien dat de medewerkers van deze friettent een Israëlische familie uitscholden en weigerden hen te serveren 😔”
Van mij mogen zij aan de schandpaal.
Delen is lief!
Dit schrijnende verhaal laat zien hoe het in Nederland is gesteld. Statushouders met voorrang een huis. Mantelzorger moet huis verlaten waar hij al die jaren zijn broer heeft verzorgd.
Gedeeld door Jolanda de Vos op facebook met het verzoek het verder te delen. 👇👇👇
Ik ga toch mijn verhaal delen. Misschien kan iemand helpen maar vooral om te laten zien hoe krom Nederland is voor hun eigen inwoners.
Op 6 juni 2025 is mijn vader plotseling overleden, Hij was 65 jaar oud. Ik had niet verwacht dat hij 100 zou worden, maar dat hij al op 65-jarige leeftijd zou overlijden, had ik nooit gedacht.Het verlies is enorm en kwam voor ons als familie als een grote schok.
Papa woonde ruim 32 jaar in een huurwoning van Wooncompas. Hij miste beide onderbenen en was daar door gedeeltelijk afhankelijk van hulp. Gerco( mijn oudste broer)was degene die er voor hem was. Hij hielp met het huishouden, deed samen boodschappen, ondersteunde hem bij praktische zaken en zorgde ervoor dat onze vader niet alleen was.
Maar hun leven was meer dan alleen mantelzorg. Ze genoten van de gewone dingen: samen barbecueën, het verzorgen van de tuin, voetbal kijken en samen Formule 1 kijken. Ze hadden gezelschap aan elkaar, zorgden voor elkaar en vormden samen een huishouden.
Voor het overlijden van papa is een aanvraag ingediend om Gerco als medehuurder te laten erkennen. Daarbij zijn alle gevraagde documenten aangeleverd. Wij gingen er daarom vanuit dat de aanvraag was goedgekeurd en dat hij officieel medehuurder was geworden.
Pas na het overlijden van papa bleek dat de aanvraag was afgewezen. Er is nooit een brief of e-mail gevonden waarin deze afwijzing aan onze vader of aan Gerco is meegedeeld anders hadden ze de aanvraag opnieuw gedaan.
Na het overlijden liet Wooncompas weten dat Gerco de woning moest verlaten. Wij hebben niet alleen gevraagd als Gerco in de woning kan blijven. We hebben gevraagd voor een andere woning of als woningruil mogelijk was, zolang hij maar een dak boven zijn hoofd zou houden en niet ineens op straat zou komen te staan. Zijn verzoeken zijn afgewezen en hij zou na 3 maanden het huis uit moeten.
Gerco is een rechtzaak gestart tegen wooncompas.
We zijn nu ruim een jaar verder en heeft de strijd rondom de woning ervoor gezorgd dat er nauwelijks ruimte is geweest om rustig te rouwen om onze vader. In plaats van bezig te zijn met het verwerken van zijn overlijden, zijn we vooral bezig geweest met zorgen, procedures en onzekerheid over de toekomst van Gerco
Op 23 juni vond de rechtszaak plaats. Op 1 augustus volgde de uitspraak. Waar er duidelijk uit kwam dat papa en Gerco een duurzame gezamenlijk samenleving hadden(wat je nodig hebt om medehuurder te worden en is afgewezen door wooncompas) Omdat er geen woonvergunning is moet Gerco de woning binnen drie maanden verlaten.
Dus samengevat over 3 maanden is Gerco dakloos. Welkom in Nederland.
Delen zou lief zijn
frits bolkestein zei me in augustus 1988: 'het wachten is op massa's uit Afrika die door de Spaanse autoriteiten met een enkeltje naar het noorden doorgestuurd worden.' NB frits bolkestein mocht geen minister van staat worden.