@DilanYesilgoz Ga alsjeblieft aan het werk zeg . 2000000 camperaars worden iedere dag van hun vrijheid beroofd en dat doet jou totaal niets. Alleen maar graaien om oorlogen te blijven voeren, waaruit vluchtelingen omstaan!
Heb jij wel is van vrede stichten gehoord!
@DefensieMin Fijn door gaan met graaien van Nederlanders.
Ik kan niet wachten dat jullie nog meer zetels verliezen.
Jullie vertikken het om aan vrede te denken terwijl veel geld aan oorlogen wordt besteed.
Daar komen weer vluchtelingen uit voort die ook weer geholpen moeten worden!
Dan wordt het tijd dat jij die fout mbt de verhoogde MRB voor campers oplost samen met de staatssecretaris die vragen beantwoord maar helemaal niet weet waar hij over praat, want de kampeerwagen is een aparte categorie. Willen en wetens gaan jullie daar aan voorbij.
Het graait namelijk zo lekker.
Ik vraag mij echt af waar jullie het lef vandaan halen om die groep van zoveel geld te bestelen, waardoor velen hun vrijheid kwijt zijn en zelfs hun campertje moeten verkopen.
Europa wil steeds ambitieuzer worden, maar veel Nederlanders maken zich vooral zorgen over de problemen in hun eigen land. Investeer eerst in betaalbare woningen, zorg, veiligheid en koopkracht voordat er steeds meer geld naar Brussel, defensie en buitenlandse conflicten gaat. De eigen burgers mogen niet op de tweede plaats komen.”
Vreemd dat juist JA21 en PRO dit voorstel niet hebben gesteund. Veel Nederlanders merken dagelijks de hoge brandstofprijzen. Dan verwacht je van partijen die zeggen op te komen voor de burger dat zij maatregelen steunen om die lasten te verlagen. Uiteindelijk spreken de stemmingen meer dan de verkiezingsprogramma’s.
Beste minister,
Ik zou graag zien dat Nederland zich meer inzet voor het bevorderen van vrede en diplomatie, in plaats van het blijven investeren in conflicten die veel menselijk leed veroorzaken. Oorlogen treffen vooral onschuldige burgers, leiden tot enorme verwoestingen en zorgen ervoor dat grote groepen mensen gedwongen worden hun land te ontvluchten.
Investeren in conflictpreventie, diplomatieke oplossingen, wederopbouw en humanitaire hulp draagt naar mijn mening meer bij aan een stabiele en veilige wereld dan het verder laten escaleren van gewapende conflicten. Uiteindelijk zijn het gewone mensen die de hoogste prijs betalen voor oorlog.
Ik verzoek u daarom om bij toekomstige besluiten het belang van vrede, menselijke waardigheid en internationale samenwerking nadrukkelijk mee te wegen.
Met belangstelling heb ik kennisgenomen van uw standpunt dat Defensie meer ruimte moet krijgen om te oefenen, trainen en zich voor te bereiden op haar taak om Nederland veilig te houden.
Dat Nederland over een goed voorbereide krijgsmacht moet beschikken, zal door weinig mensen worden betwist. Veiligheid is een kerntaak van de overheid. Toch mis ik in deze discussie een bredere afweging van de keuzes die momenteel worden gemaakt.
Steeds vaker krijgen burgers te horen dat regels moeten worden versoepeld en dat miljarden extra nodig zijn voor defensie. Tegelijkertijd worden gepensioneerden, camperaars, automobilisten, ondernemers en gezinnen geconfronteerd met een steeds hogere belastingdruk en stijgende vaste lasten.
Voor duizenden camperaars betekent dit bijvoorbeeld dat het kwarttarief voor de motorrijtuigenbelasting wordt afgebouwd, terwijl hun gebruik van de weg niet verandert. Velen van hen zijn gepensioneerd en zien hun financiële ruimte steeds verder afnemen. Het gaat hierbij om mensen die hun hele leven hebben gewerkt, belasting hebben betaald en nu opnieuw worden geconfronteerd met lastenverzwaringen.
Maar het probleem gaat veel verder dan alleen de camperbezitter. In heel Nederland groeit het gevoel dat de belastingdruk zijn grens heeft bereikt. Burgers betalen inkomstenbelasting, btw, accijnzen, energiebelasting, gemeentelijke heffingen, motorrijtuigenbelasting en tal van andere belastingen en toeslagen. Tegelijkertijd zien veel mensen hun koopkracht onder druk staan.
Daarom zou het kabinet niet alleen moeten kijken naar nieuwe uitgaven, maar ook naar manieren om de algemene belastingdruk voor burgers te verlagen. Een gezonde economie wordt niet alleen bereikt door meer belasting te heffen, maar ook door mensen financiële ruimte te geven om te leven, te ondernemen en deel te nemen aan de samenleving.
Daarnaast vraag ik aandacht voor een onderwerp dat in veel politieke discussies onderbelicht blijft: vrede.
Wanneer oorlogen worden beëindigd en conflicten via diplomatieke weg worden opgelost, neemt vaak ook de druk van vluchtelingen- en asielstromen af. Mensen verlaten hun land meestal niet vrijwillig, maar vanwege oorlog, geweld en instabiliteit. Wie de oorzaken van migratie wil aanpakken, zal daarom ook moeten investeren in vrede, diplomatie en conflictbeheersing.
Een sterke krijgsmacht kan noodzakelijk zijn als afschrikmiddel, maar uiteindelijk worden conflicten niet opgelost door alleen meer wapens, meer oefeningen en meer militaire uitgaven. Vrijwel iedere oorlog eindigt uiteindelijk aan de onderhandelingstafel.
Daarom zou het kabinet niet alleen moeten spreken over militaire paraatheid, maar ook over de actieve bevordering van vrede. Dat is niet alleen in het belang van Europa en de wereld, maar ook van Nederland zelf. Minder oorlog betekent minder menselijk leed, minder vluchtelingenstromen, minder maatschappelijke druk en meer stabiliteit.
Veiligheid bestaat uit meer dan tanks, vliegtuigen en oefenterreinen. Veiligheid betekent ook bestaanszekerheid, betaalbaarheid, vertrouwen in de overheid en een belastingstelsel dat recht doet aan de mensen die dit land jarenlang hebben opgebouwd.
Ik roep u daarom op om niet uitsluitend te kijken naar militaire oplossingen, maar ook naar belastingverlaging, diplomatie, vrede en het herstel van vertrouwen tussen overheid en burger. Een land wordt niet alleen verdedigd door zijn krijgsmacht, maar ook door het vertrouwen van zijn eigen bevolking.
Met belangstelling heb ik kennisgenomen van uw standpunt dat Defensie meer ruimte moet krijgen om te oefenen, trainen en zich voor te bereiden op haar taak om Nederland veilig te houden.
Dat Nederland over een goed voorbereide krijgsmacht moet beschikken, zal door weinig mensen worden betwist. Veiligheid is een kerntaak van de overheid. Toch mis ik in deze discussie een bredere afweging van de keuzes die momenteel worden gemaakt.
Steeds vaker krijgen burgers te horen dat regels moeten worden versoepeld en dat miljarden extra nodig zijn voor defensie. Tegelijkertijd worden gepensioneerden, camperaars, automobilisten, ondernemers en gezinnen geconfronteerd met een steeds hogere belastingdruk en stijgende vaste lasten.
Voor duizenden camperaars betekent dit bijvoorbeeld dat het kwarttarief voor de motorrijtuigenbelasting wordt afgebouwd, terwijl hun gebruik van de weg niet verandert. Velen van hen zijn gepensioneerd en zien hun financiële ruimte steeds verder afnemen. Het gaat hierbij om mensen die hun hele leven hebben gewerkt, belasting hebben betaald en nu opnieuw worden geconfronteerd met lastenverzwaringen.
Maar het probleem gaat veel verder dan alleen de camperbezitter. In heel Nederland groeit het gevoel dat de belastingdruk zijn grens heeft bereikt. Burgers betalen inkomstenbelasting, btw, accijnzen, energiebelasting, gemeentelijke heffingen, motorrijtuigenbelasting en tal van andere belastingen en toeslagen. Tegelijkertijd zien veel mensen hun koopkracht onder druk staan.
Daarom zou het kabinet niet alleen moeten kijken naar nieuwe uitgaven, maar ook naar manieren om de algemene belastingdruk voor burgers te verlagen. Een gezonde economie wordt niet alleen bereikt door meer belasting te heffen, maar ook door mensen financiële ruimte te geven om te leven, te ondernemen en deel te nemen aan de samenleving.
Daarnaast vraag ik aandacht voor een onderwerp dat in veel politieke discussies onderbelicht blijft: vrede.
Wanneer oorlogen worden beëindigd en conflicten via diplomatieke weg worden opgelost, neemt vaak ook de druk van vluchtelingen- en asielstromen af. Mensen verlaten hun land meestal niet vrijwillig, maar vanwege oorlog, geweld en instabiliteit. Wie de oorzaken van migratie wil aanpakken, zal daarom ook moeten investeren in vrede, diplomatie en conflictbeheersing.
Een sterke krijgsmacht kan noodzakelijk zijn als afschrikmiddel, maar uiteindelijk worden conflicten niet opgelost door alleen meer wapens, meer oefeningen en meer militaire uitgaven. Vrijwel iedere oorlog eindigt uiteindelijk aan de onderhandelingstafel.
Daarom zou het kabinet niet alleen moeten spreken over militaire paraatheid, maar ook over de actieve bevordering van vrede. Dat is niet alleen in het belang van Europa en de wereld, maar ook van Nederland zelf. Minder oorlog betekent minder menselijk leed, minder vluchtelingenstromen, minder maatschappelijke druk en meer stabiliteit.
Veiligheid bestaat uit meer dan tanks, vliegtuigen en oefenterreinen. Veiligheid betekent ook bestaanszekerheid, betaalbaarheid, vertrouwen in de overheid en een belastingstelsel dat recht doet aan de mensen die dit land jarenlang hebben opgebouwd.
Ik roep u daarom op om niet uitsluitend te kijken naar militaire oplossingen, maar ook naar belastingverlaging, diplomatie, vrede en het herstel van vertrouwen tussen overheid en burger. Een land wordt niet alleen verdedigd door zijn krijgsmacht, maar ook door het vertrouwen van zijn eigen bevolking.
Met belangstelling heb ik kennisgenomen van uw standpunt dat Defensie meer ruimte moet krijgen om te oefenen, trainen en zich voor te bereiden op haar taak om Nederland veilig te houden.
Dat Nederland over een goed voorbereide krijgsmacht moet beschikken, zal door weinig mensen worden betwist. Veiligheid is een kerntaak van de overheid. Toch mis ik in deze discussie een bredere afweging van de keuzes die momenteel worden gemaakt.
Steeds vaker krijgen burgers te horen dat regels moeten worden versoepeld en dat miljarden extra nodig zijn voor defensie. Tegelijkertijd worden gepensioneerden, camperaars, automobilisten, ondernemers en gezinnen geconfronteerd met een steeds hogere belastingdruk en stijgende vaste lasten.
Voor duizenden camperaars betekent dit bijvoorbeeld dat het kwarttarief voor de motorrijtuigenbelasting wordt afgebouwd, terwijl hun gebruik van de weg niet verandert. Velen van hen zijn gepensioneerd en zien hun financiële ruimte steeds verder afnemen. Het gaat hierbij om mensen die hun hele leven hebben gewerkt, belasting hebben betaald en nu opnieuw worden geconfronteerd met lastenverzwaringen.
Maar het probleem gaat veel verder dan alleen de camperbezitter. In heel Nederland groeit het gevoel dat de belastingdruk zijn grens heeft bereikt. Burgers betalen inkomstenbelasting, btw, accijnzen, energiebelasting, gemeentelijke heffingen, motorrijtuigenbelasting en tal van andere belastingen en toeslagen. Tegelijkertijd zien veel mensen hun koopkracht onder druk staan.
Daarom zou het kabinet niet alleen moeten kijken naar nieuwe uitgaven, maar ook naar manieren om de algemene belastingdruk voor burgers te verlagen. Een gezonde economie wordt niet alleen bereikt door meer belasting te heffen, maar ook door mensen financiële ruimte te geven om te leven, te ondernemen en deel te nemen aan de samenleving.
Daarnaast vraag ik aandacht voor een onderwerp dat in veel politieke discussies onderbelicht blijft: vrede.
Wanneer oorlogen worden beëindigd en conflicten via diplomatieke weg worden opgelost, neemt vaak ook de druk van vluchtelingen- en asielstromen af. Mensen verlaten hun land meestal niet vrijwillig, maar vanwege oorlog, geweld en instabiliteit. Wie de oorzaken van migratie wil aanpakken, zal daarom ook moeten investeren in vrede, diplomatie en conflictbeheersing.
Een sterke krijgsmacht kan noodzakelijk zijn als afschrikmiddel, maar uiteindelijk worden conflicten niet opgelost door alleen meer wapens, meer oefeningen en meer militaire uitgaven. Vrijwel iedere oorlog eindigt uiteindelijk aan de onderhandelingstafel.
Daarom zou het kabinet niet alleen moeten spreken over militaire paraatheid, maar ook over de actieve bevordering van vrede. Dat is niet alleen in het belang van Europa en de wereld, maar ook van Nederland zelf. Minder oorlog betekent minder menselijk leed, minder vluchtelingenstromen, minder maatschappelijke druk en meer stabiliteit.
Veiligheid bestaat uit meer dan tanks, vliegtuigen en oefenterreinen. Veiligheid betekent ook bestaanszekerheid, betaalbaarheid, vertrouwen in de overheid en een belastingstelsel dat recht doet aan de mensen die dit land jarenlang hebben opgebouwd.
Ik roep u daarom op om niet uitsluitend te kijken naar militaire oplossingen, maar ook naar belastingverlaging, diplomatie, vrede en het herstel van vertrouwen tussen overheid en burger. Een land wordt niet alleen verdedigd door zijn krijgsmacht, maar ook door het vertrouwen van zijn eigen bevolking.
Met belangstelling heb ik kennisgenomen van uw standpunt dat Defensie meer ruimte moet krijgen om te oefenen, trainen en zich voor te bereiden op haar taak om Nederland veilig te houden.
Dat Nederland over een goed voorbereide krijgsmacht moet beschikken, zal door weinig mensen worden betwist. Veiligheid is een kerntaak van de overheid. Toch mis ik in deze discussie een bredere afweging van de keuzes die momenteel worden gemaakt.
Steeds vaker krijgen burgers te horen dat regels moeten worden versoepeld en dat miljarden extra nodig zijn voor defensie. Tegelijkertijd worden gepensioneerden, camperaars, automobilisten, ondernemers en gezinnen geconfronteerd met een steeds hogere belastingdruk en stijgende vaste lasten.
Voor duizenden camperaars betekent dit bijvoorbeeld dat het kwarttarief voor de motorrijtuigenbelasting wordt afgebouwd, terwijl hun gebruik van de weg niet verandert. Velen van hen zijn gepensioneerd en zien hun financiële ruimte steeds verder afnemen. Het gaat hierbij om mensen die hun hele leven hebben gewerkt, belasting hebben betaald en nu opnieuw worden geconfronteerd met lastenverzwaringen.
Maar het probleem gaat veel verder dan alleen de camperbezitter. In heel Nederland groeit het gevoel dat de belastingdruk zijn grens heeft bereikt. Burgers betalen inkomstenbelasting, btw, accijnzen, energiebelasting, gemeentelijke heffingen, motorrijtuigenbelasting en tal van andere belastingen en toeslagen. Tegelijkertijd zien veel mensen hun koopkracht onder druk staan.
Daarom zou het kabinet niet alleen moeten kijken naar nieuwe uitgaven, maar ook naar manieren om de algemene belastingdruk voor burgers te verlagen. Een gezonde economie wordt niet alleen bereikt door meer belasting te heffen, maar ook door mensen financiële ruimte te geven om te leven, te ondernemen en deel te nemen aan de samenleving.
Daarnaast vraag ik aandacht voor een onderwerp dat in veel politieke discussies onderbelicht blijft: vrede.
Wanneer oorlogen worden beëindigd en conflicten via diplomatieke weg worden opgelost, neemt vaak ook de druk van vluchtelingen- en asielstromen af. Mensen verlaten hun land meestal niet vrijwillig, maar vanwege oorlog, geweld en instabiliteit. Wie de oorzaken van migratie wil aanpakken, zal daarom ook moeten investeren in vrede, diplomatie en conflictbeheersing.
Een sterke krijgsmacht kan noodzakelijk zijn als afschrikmiddel, maar uiteindelijk worden conflicten niet opgelost door alleen meer wapens, meer oefeningen en meer militaire uitgaven. Vrijwel iedere oorlog eindigt uiteindelijk aan de onderhandelingstafel.
Daarom zou het kabinet niet alleen moeten spreken over militaire paraatheid, maar ook over de actieve bevordering van vrede. Dat is niet alleen in het belang van Europa en de wereld, maar ook van Nederland zelf. Minder oorlog betekent minder menselijk leed, minder vluchtelingenstromen, minder maatschappelijke druk en meer stabiliteit.
Veiligheid bestaat uit meer dan tanks, vliegtuigen en oefenterreinen. Veiligheid betekent ook bestaanszekerheid, betaalbaarheid, vertrouwen in de overheid en een belastingstelsel dat recht doet aan de mensen die dit land jarenlang hebben opgebouwd.
Ik roep u daarom op om niet uitsluitend te kijken naar militaire oplossingen, maar ook naar belastingverlaging, diplomatie, vrede en het herstel van vertrouwen tussen overheid en burger. Een land wordt niet alleen verdedigd door zijn krijgsmacht, maar ook door het vertrouwen van zijn eigen bevolking.
Met belangstelling neem ik kennis van uw standpunt dat Defensie meer ruimte moet krijgen om te oefenen, trainen en zich voor te bereiden op haar taak om Nederland veilig te houden.
Dat Nederland over een goed voorbereide krijgsmacht moet beschikken, zal door weinig mensen worden betwist. Veiligheid is een kerntaak van de overheid. Toch mis ik in deze discussie een bredere afweging van de keuzes die momenteel worden gemaakt.
Steeds vaker krijgen burgers te horen dat regels moeten worden versoepeld en dat miljarden extra nodig zijn voor defensie. Tegelijkertijd worden gepensioneerden, camperaars, automobilisten, ondernemers en gezinnen geconfronteerd met een steeds hogere belastingdruk en stijgende vaste lasten.
Voor duizenden camperaars betekent dit bijvoorbeeld dat het kwarttarief voor de motorrijtuigenbelasting wordt afgebouwd, terwijl hun gebruik van de weg niet verandert. Velen van hen zijn gepensioneerd en zien hun financiële ruimte steeds verder afnemen. Het gaat hierbij om mensen die hun hele leven hebben gewerkt, belasting hebben betaald en nu opnieuw worden geconfronteerd met lastenverzwaringen.
Maar het probleem gaat veel verder dan alleen de camperbezitter. In heel Nederland groeit het gevoel dat de belastingdruk zijn grens heeft bereikt. Burgers betalen inkomstenbelasting, btw, accijnzen, energiebelasting, gemeentelijke heffingen, motorrijtuigenbelasting en tal van andere belastingen en toeslagen. Tegelijkertijd zien veel mensen hun koopkracht onder druk staan.
Daarom zou het kabinet niet alleen moeten kijken naar nieuwe uitgaven, maar ook naar manieren om de algemene belastingdruk voor burgers te verlagen. Een gezonde economie wordt niet alleen bereikt door meer belasting te heffen, maar ook door mensen financiële ruimte te geven om te leven, te ondernemen en deel te nemen aan de samenleving.
Daarnaast vraag ik aandacht voor een onderwerp dat in veel politieke discussies onderbelicht blijft: vrede.
Wanneer oorlogen worden beëindigd en conflicten via diplomatieke weg worden opgelost, neemt vaak ook de druk van vluchtelingen- en asielstromen af. Mensen verlaten hun land meestal niet vrijwillig, maar vanwege oorlog, geweld en instabiliteit. Wie de oorzaken van migratie wil aanpakken, zal daarom ook moeten investeren in vrede, diplomatie en conflictbeheersing.
Een sterke krijgsmacht kan noodzakelijk zijn als afschrikmiddel, maar uiteindelijk worden conflicten niet opgelost door alleen meer wapens, meer oefeningen en meer militaire uitgaven. Vrijwel iedere oorlog eindigt uiteindelijk aan de onderhandelingstafel.
Daarom zou het kabinet niet alleen moeten spreken over militaire paraatheid, maar ook over de actieve bevordering van vrede. Dat is niet alleen in het belang van Europa en de wereld, maar ook van Nederland zelf. Minder oorlog betekent minder menselijk leed, minder vluchtelingenstromen, minder maatschappelijke druk en meer stabiliteit.
Veiligheid bestaat uit meer dan tanks, vliegtuigen en oefenterreinen. Veiligheid betekent ook bestaanszekerheid, betaalbaarheid, vertrouwen in de overheid en een belastingstelsel dat recht doet aan de mensen die dit land jarenlang hebben opgebouwd.
Ik roep u daarom op om niet uitsluitend te kijken naar militaire oplossingen, maar ook naar belastingverlaging, diplomatie, vrede en het herstel van vertrouwen tussen overheid en burger. Een land wordt niet alleen verdedigd door zijn krijgsmacht, maar ook door het vertrouwen van zijn eigen bevolking.
Dit kabinet presenteert zichzelf als een succes, terwijl veel Nederlanders juist te maken krijgen met hogere belastingen, stijgende lasten en minder financiële ruimte.
De verhoging van de MRB voor campers is daar voor velen een voorbeeld van. Waar haalt dit kabinet het lef vandaan om burgers steeds meer te laten betalen voor hetzelfde bezit?
Voor veel Nederlanders voelt dit als politiek die verder van de werkelijkheid af staat dan ooit.
#MRB #Camperbelasting #Belastingdruk #Politiek
100 dagen kabinet-Jetten I? Voor veel Nederlanders voelen die 100 dagen vooral als 100 dagen van meer lasten, meer onzekerheid en minder vertrouwen in de politiek.
Terwijl er gesproken wordt over vooruitgang, zien veel burgers hun belastingdruk verder oplopen. De motorrijtuigenbelasting voor camperbezitters is fors verhoogd, energiekosten blijven hoog, boodschappen zijn duurder dan ooit en boetes worden steeds verder verhoogd.
Daarnaast stroomt er iedere dag weer miljoenen euro's de staatskas in via accijnzen op brandstof, energie, alcohol en tabak. De overheid profiteert van stijgende prijzen, terwijl burgers steeds dieper in de buidel moeten tasten om hun dagelijkse leven betaalbaar te houden.
Er wordt gesproken over meer woningen, maar de woningnood is nog steeds enorm. Er wordt gesproken over gelijke kansen, terwijl steeds meer ouderen, werkenden en middeninkomens moeite hebben om financieel rond te komen.
Ook op het gebied van migratie en asiel zien veel Nederlanders dat problemen eerder toenemen dan afnemen. De druk op woningen, voorzieningen en publieke middelen blijft groot, terwijl kritische geluiden daarover vaak worden weggezet in plaats van serieus genomen.
Daarnaast gaan er miljarden euro's naar Europese plannen, internationale projecten, defensie-uitgaven en buitenlandse belangen, terwijl veel Nederlanders zich afvragen waarom hun eigen problemen niet eerst worden opgelost.
Een regering hoort er in de eerste plaats te zijn voor haar eigen inwoners. Veel mensen hebben inmiddels het gevoel dat zij steeds meer betalen, steeds minder terugkrijgen en steeds minder gehoord worden.
Een goed bestuur is er niet om burgers steeds verder te belasten, maar om zorgvuldig met belastinggeld om te gaan en waar mogelijk lasten terug te geven aan de mensen die het geld hebben opgebracht. Nederlanders werken hard voor hun inkomen en mogen verwachten dat de overheid hun welvaart beschermt in plaats van verder uitholt.
Na 100 dagen is de conclusie voor veel Nederlanders dan ook niet dat er vooruitgang is geboekt, maar dat de afstand tussen politiek en burger opnieuw groter is geworden.
Nederland verdient bestuur dat luistert, problemen oplost, belastinggeld zorgvuldig besteedt, lasten verlaagt en de belangen van de eigen bevolking weer voorop zet.
100 dagen kabinet-Jetten I? Voor veel Nederlanders voelen die 100 dagen vooral als 100 dagen van meer lasten, meer onzekerheid en minder vertrouwen in de politiek.
Terwijl er gesproken wordt over vooruitgang, zien veel burgers hun belastingdruk verder oplopen. De motorrijtuigenbelasting voor camperbezitters is fors verhoogd, energiekosten blijven hoog, boodschappen zijn duurder dan ooit en boetes worden steeds verder verhoogd.
Daarnaast stroomt er iedere dag weer miljoenen euro's de staatskas in via accijnzen op brandstof, energie, alcohol en tabak. De overheid profiteert van stijgende prijzen, terwijl burgers steeds dieper in de buidel moeten tasten om hun dagelijkse leven betaalbaar te houden.
Er wordt gesproken over meer woningen, maar de woningnood is nog steeds enorm. Er wordt gesproken over gelijke kansen, terwijl steeds meer ouderen, werkenden en middeninkomens moeite hebben om financieel rond te komen.
Ook op het gebied van migratie en asiel zien veel Nederlanders dat problemen eerder toenemen dan afnemen. De druk op woningen, voorzieningen en publieke middelen blijft groot, terwijl kritische geluiden daarover vaak worden weggezet in plaats van serieus genomen.
Daarnaast gaan er miljarden euro's naar Europese plannen, internationale projecten, defensie-uitgaven en buitenlandse belangen, terwijl veel Nederlanders zich afvragen waarom hun eigen problemen niet eerst worden opgelost.
Een regering hoort er in de eerste plaats te zijn voor haar eigen inwoners. Veel mensen hebben inmiddels het gevoel dat zij steeds meer betalen, steeds minder terugkrijgen en steeds minder gehoord worden.
Een goed bestuur is er niet om burgers steeds verder te belasten, maar om zorgvuldig met belastinggeld om te gaan en waar mogelijk lasten terug te geven aan de mensen die het geld hebben opgebracht. Nederlanders werken hard voor hun inkomen en mogen verwachten dat de overheid hun welvaart beschermt in plaats van verder uitholt.
Na 100 dagen is de conclusie voor veel Nederlanders dan ook niet dat er vooruitgang is geboekt, maar dat de afstand tussen politiek en burger opnieuw groter is geworden.
Nederland verdient bestuur dat luistert, problemen oplost, belastinggeld zorgvuldig besteedt, lasten verlaagt en de belangen van de eigen bevolking weer voorop zet.