Her sene farklı karakterlere sahip çocuklarla çalışıyorum, bazı seneler çok zor geçiyor ama mesleğimden çocuklar sebebiyle asla soğumadım ama yetişkinler söz konusu olduğunda bazen isyan noktasına geliyorum. Bu durum idarecilik düşünmeyen bana bile idareciliği düşündürüyor.
Öğretmenin değerli olduğu zamanda bir gün biz de öğretmen olacağız hayalleriyle öğretmen olduk. Bugün biz öğretmen olduk ama mesleğimizi yaparken güvende bile değiliz.
#EğitimdeŞiddeteHayır
Öğretmen ölürse tebeşir ölür, silgi ölür, sıralar ölür, ziller ölür, oyunlar ölür.
Öğretmen ölürse sevgi ölür, hüzün ölür, geçmiş ölür, bugün ölür, yarın ölür.
Eğer öğretmen ölürse sen ölürsün, ben ölürüm,biz ölürüz.
#EğitimdeŞiddeteHayır#EğitimdeŞiddeteHayır
Sabah içtiğim demir hapını akşama kadar en az 2 kahve içerek etkisiz hale getiriyorum. Sonra tekrar hap, arkasına kahve... Sonsuz bir döngü ve asla bitmeyen kansızlık. 🤷
Hayalim bir de psikoloji bölümü okumak. Bunu ancak memleketimdeki üniversiteyi kazanırsam yapabilirim. Ama şöyle bir sorunumuz da var bu hayalim için 9 sene önceki bilgilerimle yarınki sınava gireceğim. (Kpss geçmişimi saymazsak tabi)
Sadece soruyorum neden taziye evinden ikram sunulmasını beklenilir? Belki hayat devam ediyor olabilir ama insanlar kendi açlığını bile farketmediği bir dönemde neden başkasını düşünmek zorunda kalsın?
Eğitim ya da çocuklar ile ilgili konuşmama kararı aldım. Bu şekilde olduğu sürece sıkıntı yaşamayacak gibiyim. Bu konular hakkında konuşmayıp kendi çapımda bir şeyler yapmayı düşünüyorum. Umarım uygulayabilirim.
İnsanlar zaman zaman kendini övebilir, övünmeyi sevebilir. Bu bir tercih ya da karakter meselesidir. Fakat övünürken başka bir insanı aşağılamaya gerek var mı?