Riemann hipotezinin çözülmesiyle Levent Alpöge’nin suya attığı taş bilim, matematik ve yapay zeka camiasında epey dalgalanmalara yol açtı. Problem çözülmüş ama çözüm anlaşılmamış gibi görünüyor. Netliğin yitirildiği bir zeminde neyi kaybettiğimizi anlamaya ihtiyaç duyuyoruz.
Levent Alpöge, yapay zeka desteğiyle matematik alanındaki en önemli problemlerinden Riemann Hipotezi'ni çözdüğünü öne sürdü. Tebrikler. Bu gelişmeler YZ ile insanlığın matematik ve bilim alanında sınırları epey zorlamaya başladığına işaret etmesi açısından da dikkate değer.
@SusanPolgar It’s fair to criticize Magnus Carlsen for what he did because of his style, but by trolling a pilot tournament like that, didn't he actually bring the tournament format's practical flaws to light?
Bu ay Logos Edebiyat’ta, Necati Mert hocaya saygı ve vefa oturumu yaparak, Fincan Fincanla kitabı bağlamında onun hikâyeciliğini ve buralılığını konuşmuştuk. Kendisini saygıyla andığımız bir akşamdı.
GM Yağız Kaan Erdoğmuş, Speed Chess satranç turnuvasında GM Hikaru Nakamura’ya karşı zorlu bir maça çıktı. Satranç adına güzel bir gece. Bahtı açık, hamlesi çift ünlem olsun!
Öğretmenlerin özerkliği azaldıkça öğretimdeki etkisi de eğitimdeki saygınlığı da kaybolmaya başlıyor. Şimdi buna OYSS faktörü eklendi. Öğretmen öğrencisine göre sınav yapamazken öğrenci de kendisini değerlendirenin öğretmen olmadığını fark edecek. Bu da aradaki mesafeyi açacak.
MEB, her an birtakım düzenleme ve deşiklikler yapabiliyor. Bütün bu operasyonlar, öğretmenlerin ders için kullanması gereken vakit ve enerjiden çalıyor. Birbirinin benzer ve tekrarı pek çok proje, öğretmenlerin yanı sıra öğrencileri de sıkboğaz ediyor!
MEB, her an birtakım düzenleme ve deşiklikler yapabiliyor. Bütün bu operasyonlar, öğretmenlerin ders için kullanması gereken vakit ve enerjiden çalıyor. Birbirinin benzer ve tekrarı pek çok proje, öğretmenlerin yanı sıra öğrencileri de sıkboğaz ediyor!
Ortak yapılan sınav sistemine yasal dayanak oluşturmak üzere çıkarılan ölçme ve değerlendirme yönetmeliği, hem sahadaki gerçeklerle uyuşmadı hem de yapılan sınavlardaki durumla. Toparlamaya çalıştıkça daha çok dağılan bir düzen.
Bugüne kadar öğretim programıyla öğrenci profili arasındaki farkı bir şekilde telafi etmeye çalışan öğretmenler, yeni ortak yazılı sistemiyle birlikte bu ihtimali kaybetmiş oluyor. Takdir edersiniz ki bu öğretmenin değil öğrencinin aleyhine cereyan edecek bir sonuç.
Yeni ortak yazılı sistemiyle öğretmenlerin sınıf içindeki özerklik alanları biraz daha daralırken, öğretmenler kağıt üstündeki müfredat idealleri ile karşısındaki öğrencinin gerçekleri arasında iyice sıkışmaya başlayacak gibi görünüyor.
Geçen sene öğrencilerimizle "nöromitler" bahsinde bir araştırma yapmıştık; o süreçte öğrenme stilleri, sağ beyin sol beyin gibi birçok mitin öğretmenler kadar çalıştığımız örneklemdeki veliler arasında da yaygın olduğunu tespit etmiştik.
https://t.co/MSBb0gojUY
Yunanistan'da 10-12 yaşlarındaki 194 öğrenciyle yapılan deneysel bir çalışmada, öğretimi “öğrenme stiline” göre tasarlamak başarıyı artırmadı.
Nereden tutsak elimizde kalıyor. Adım adım geleneksel eğitime doğru yöneliyoruz sanki...
@AbdullahDamar27 Bu kadar değişken arasında sınıf öğretmenlerinin yeri elbette daha ayrı, daha özel olur. Yine de buradan azlık çokluk karşılaştırmalarına dair genellemeler riskli sulara yelken açmak gibi geldi bana. Özeleştiriler için başka noktalardan başlamaktan yanayım, esenlikle.
@AbdullahDamar27 Bu kıyaslamalar ne kadar doğru olur emin değilim; bir sürü farklı değişken var. Çocuğun gelişim evresi, ilk öğretmenlerinden olmak, haftada girilen ders sayısı, bir sınıf öğretmeniyle bir branş öğretmeninin haftada dersine girdiği öğrenci sayısı vs.
Eğitimde yeni modele tüm kademelerde aynı anda geçilince ilkokulu eski modelde okuyan çocuklar kendilerini bir anda yeni modelin sınav sistemiyle imtihan olurken buldu; daha ortaokula alışamamışken önünde sayfa dolusu sorularla karşılaştı. Çocuklara bu kadar yüklenmek doğru mu?
Toplumdaki iletişimsizlik hâliyle okullardaki gürültü arasındaki ilişkiye dikkat çekerken kalabalık sınıfları, okul binalarının insan ruhunu örseleyen kötü tasarımlarını vb. yok saymıyorum. Yalnızca okul ikliminin toplumsal iklimden bağımsız olmadığını hatırlatmak istiyorum.
Okullarda son dönemde dikkat çekilen şikayetlerin başında "gürültü" geliyor. Yüksek çıkan seslerin doğru sözü bastırdığı, konuşmanın yerini bağırıp çağırmanın aldığı, kuralsızlığın norm olmaya başladığı bir ülkede gündelik yaşamın kaosu okullara da gürültü olarak yansıyor galiba.
Gündelik yaşamı kuşatan amaçsızlık ve umutsuzluk, aileler üzerinden çocukluğu da olumsuz etkilerken; çocuklar da okullarda amaçsız ve umutsuzca saatleri tüketiyor. Böyle bir vasatta ne öğrenme olası ne eğitim.