Bugün büyüdüğüm evdeki son gecem; burada ne anılar, ne varoluşsal sancılar sığdırdık... 😂 İnsan biraz buruk hissediyor. Hem çocuk hem yetişkin olduğum bu evi hep güzel hatırlayacağım.
Sana yemin olsun.
Bugüne kadar ne mücadele verdiysem, daha fazlasını senin için yapacağım.
Öyle Twitter’da falan değil sokaksa sokak, meydansa meydan !
@eczozgurozel
duruşumuzdaki bir değer olarak taşımalıyız. Ciddiyetten uzak, her şeyi bir aidiyet tartışmasına çeviren bu tavır, o kültürün ağırlığına ve özüne zarar veriyor. Gerçek temsil, bağırmakla değil; o kültürün erdemini hayatın içinde vakarla yaşamakla olur.
Son dönemde sosyal medyada sıkça karşılaştığımız, bir kimliği veya mezhebi sürekli olarak bir 'mizah' ya da 'etiket' unsuru haline getiren yaklaşımları oldukça sığ ve gereksiz buluyorum. Ben de bu kültürün bir parçası olarak şunu söyleyebilirim:
İnanç ve kültürel miras, insanın kökleridir; bu kökleri saklamak ne kadar yanlışsa, onları sosyal medyanın o gürültülü ve bazen 'şaka' sınırlarını aşan üslubuna hapsetmek de o kadar yersizdir. Kimliğimizi genetiğimizdeki bir gösteriş unsuru olarak değil,
Dünyanın her köşesinde alın teriyle hayatı var edenlerin, adaletin ve eşitliğin hüküm sürdüğü bir düzende, çocukların fabrikalarda değil okul sıralarında olduğu bir gelecek umuduyla... Yaşasın birlik, mücadele ve dayanışma!
Tüm emekçilerin, sömürülenlerin, gece gündüz değer ürettiği halde hakkını tam anlamıyla alamayan işçilerin; oyun oynaması, okulda olması gereken yaşta hayatın ağır yükünü omuzlayan, küçücük elleriyle nasır tutan çocuk işçilerin; görünmeyen tüm emeklerin ve onurlu bir
Normalde bir iş çok popülerleşince otomatik olarak uzaklaşırdım ama 'Big Mistakes' bu içsel bariyeri sessizce indirdi. Boran Kuzum’un oyunculuğu ve atmosfer o kadar dengeli ki, popülerliğin ötesinde gerçek bir iş olduğunu hissettiriyor. #bigmistakes
sahipsizliğiyle nasıl bir canavara dönüştüğünü izlemek canımızı yakıyor. Bilmeye hakkımız var, güvende hissetmeye hakkımız var. Sorumluluk alınması için daha kaç ocağın sönmesi gerekiyor?
Okullarımızda yaşananlar artık 'akran zorbalığı' terimiyle hafifletilemeyecek kadar korkunç bir boyuta ulaştı. Günlerdir farklı illerden aynı acı haberleri alıyoruz ama değişen tek şey yayın yasaklarının sayısı. Aileden başlayan eğitimin, sokaktaki cezasızlıkla ve okulun