Hem bir yerden toparlarken diğer yandan dağılıyormuş hissi var hatta his değil böyle oluyor tam diyorsun düzlüğe çıktık tak rampa her seferinde kendini toparlıyorsun bir dağılıyorsun ruhsal yaralarını kapatıp düzeltiyorsun kendini ya da düzelttiğini sanıyorsun
Hem bir yerden toparlarken diğer yandan dağılıyormuş hissi var hatta his değil böyle oluyor tam diyorsun düzlüğe çıktık tak rampa her seferinde kendini toparlıyorsun bir dağılıyorsun ruhsal yaralarını kapatıp düzeltiyorsun kendini ya da düzelttiğini sanıyorsun
İnsan kendini mi kandırıyor yoksa mentaliteyi sadece bu mu toplar bilemiyorsun ama bildiğin tek şey var bir an önce toparlanmak çünkü hayat olağan akışında devam ediyor ne duruyor ne yavaşlıyor aynı hızda devam ediyor
Ben insanları anlıyorum hatta empati de kurabiliyorum ama insanlar benim onları anladığımı, anlamaya çalıştığımı, empati kurduğumu anlamıyorlar
Peki aynı konu “anlamak” bana döndüğünde niye noluyor niye anlayışsız bir kişiliğe bürünüyorsunuz
Kimseden kendi gösterdiğim davranış dışında bir adım, bir nezaket, bir varoluş beklemiyorum ama herkesin karşısındaki insandan beklentileri kendininkinden çok üstünde kimse kaybedilmez değildir vakti geldiğinde herkes birbirinin hayatından çıkacak o zamana kadar huzur kaçırmayın
Ben insanları anlıyorum hatta empati de kurabiliyorum ama insanlar benim onları anladığımı, anlamaya çalıştığımı, empati kurduğumu anlamıyorlar
Peki aynı konu “anlamak” bana döndüğünde niye noluyor niye anlayışsız bir kişiliğe bürünüyorsunuz
Genelde alttan alırım aman o olmasın aman bu olmasın ama kimse kırılmasın
Ben bunları yaparken hep kendimden ödün veriyorum yapmak zorunda mıyım değilim lütfetmiyorum sadece saygı ve anlayış bekliyorum her zaman böyleydi her zamanda böyle olacak
Birisi ile alakalı kafamda bir kere soru işareti oluşmaya baksın direkt peşi geliyor ve o kişi yavaş yavaş bende bitiyor
Ne yalana, ne iki keşime fazlasına, ne abartıya, ne kışkırtılmaya çalışılmaya tahammülüm var
Tahammül sınırlarını zorlayan ikinci kez tölere edilmez
Yapma dediğini yapana ikinci tavsiye verilmez
Konuşmayı kestiğine ikinci hak tanınmaz
Güvenini kırana bir daha güvenilmez
Arkadaşlığını bitirdiğinde ikinci kez tekrar barışılmaz
Ne olursa olsun ikinci şansını mahvederler
Her yeni tanıştığım insana anlatırım çizgilerimi kendimi yapımı duruşumu fikirlerimi karakterimi tam olarak neresi uymuyor ya da uymuyorsa da bu yanınıza tutma çabası?
Anlam vermiyorum
Hep doğru olmak doğru yerde olmak fikirlerime düşüncelerime sahip çıkmak beni yoruyor
Birgün şu dünyadan göçüp gittiğimde verdiğim mücadele ile anılmayacağımı biliyorum çabamız niye peki ?
İnsanların bizi anlamasını hep isteriz
Kendimi anlatmayı açıklamayı da severim çizgilerimi konuştuğumdan farklı bir yerde tutmadığımı da bilirim ama hep başkasının gözünde bir kusura sahip olduğumu görmek??