İşgal altında, yıkılmış bir ülkede bir meclis açtılar ve o meclisi dünyanın hiçbir yerinde yapılmamış bir şey yaparak çocuklara armağan ettiler. Sonraki nesiller kuşaklar boyunca, neyin mümkün olduğunu bilmenin özgüveniyle yaşadı: "Siz, bir imparatorluk yıkılırken bile yeni bir şey kurabilecek bir ülkenin çocuklarısınız."
Karanlığın en dibindeyken bile onlara aydınlık tarafta neyin mümkün olduğu gösteriliyordu...
Bugün o çocuklar yine neyin mümkün olduğunu görüyorlar ama karanlık tarafta.
Gücü ele geçirenin nasıl hesap vermeden yönetebildiğini görüyorlar. Dolandıranın ceza almadığını, dürüstün ezildiğini görüyorlar. Şiddetin sonuç aldığını, adaletin işlemediğini görüyorlar.
Gerçek hayatlarında maruz kaldıkları ülke deneyimi, her kurgudan daha sert...
Onlara yeniden, en zor koşullarda bile, aydınlık tarafta neyin mümkün olduğunu göstereceğimiz bir ülke inşa etme temennisiyle hepimizin 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kutlu olsun.
kendisine yapılmasını istemediği bir şeyi başkasına rahatlıkla yapabilen kişi toksiktir. saygı bekler ama saygı duymaz; değer görmek ister ama değer vermez. önce seni delirtir, sonra sorunun sende olduğunu iddia eder.
maskeli depresyon çok yorucudur. çalışırsınız, şakalaşırsınız, ailenizle ilgilenirsiniz ancak zihinsel olarak çökkünsünüz, bi boşluk hissi vardır ve bunu pek kimse bilmez..
vefaya inanıyorum, tek eşliliği savunuyorum. sağlıklı bir aileye sahip olmanın dünyadaki en büyük zenginlik olduğuna inanıyorum. sadeliği ve kendini bilmenin derinliğini savunuyorum. kim ne yaşıyor umrumda değil, ben ne yaşamak istediğimi ve istemediğimi çok iyi biliyorum.