Sevilmemek değil derdin!
Seviliyorsun Güzellik
Hem de çok seviliyorsun…
Seni sevenlerin çoğunu görmüyorsun…
Asıl zorlandığın şey kendini sevmiyorsun…
Sevemiyorsun,
Ya da sevmeyi bilmiyorsun…
Çocuklukta çok seviyordun,
Kendini her türlü besliyordun.
Oyunla, yemekle, arkadaşlıkla heyecanla, sevgiyle…
Ama bir yerde sevmeyi unuttun…
Bir şey oldu, bir şey yaşadın ve kendini beslemeyi bıraktın.
Hayatın bir noktasında evinden ayrıldın.
Şimdi eve dönmekte zorlanıyorsun.
Eve nasıl dönebilirim, kendimi nasıl sevebilirim? diyorsun..
Önce niyet ederek,
Sonra kendini besleyerek başlayacaksın…
Diğerlerine verdiğin her şeyi kendine vererek ve
Dağıttığını toplayarak…
Çok zor biliyorum…
Dışardakini sevmek daha kolay geliyordu…
Dışardakini dokunmak.
Ve dışardakini beslemek…
Çocuğunu sevmek daha kolay mesela…
Ya da evcil hayvanını…
Anneni babanı sevmek..
Yada uğruna ölebileceğin sevgiliyi…
Çünkü kendine dokunamıyorsun.
Bedene değil.
Kendi ruhuna….
“Yanımda olsa ellerimle yedirip içirsem” diyorsun bazen.
Onu beslemek kendini beslemekten daha kolay daha sevimli geliyor…
Çok zor kendine yaklaşabilmek
Çünkü çok uzaklaştın…
Ve yabancılaştın.
Evinden o kadar uzaklaştın ki milyonlarca ışık yılı mesafe olduğu için nasıl döneceğini de bilmiyorsun…
Ekmek kırıntısı ya da taş da bırakmadın ki yolu bilesin…
Olsun merak etme…
Her gidişin bir dönüşü
Her yokuşun bir inişi var…
Mesafeler aşıldı, ışık hızı da aşıldı.
Hayal ve düşünce hızında dönebilirsin yuvana…
Çünkü evinle de ruhunla da dolanıksın…
Ruhun bir yansıtıcı o da seni arıyor merak etme…
Sadece eve dönmeye karar vermen gerekiyor…
O halde niyet ederek başla…
Kendine dönmeye
Kendini yeniden sevmeye.
Kendini beslemeye…
Aynadaki kendinle barış.
Kollarınla kendini sar…
Ve Ona söylediğin tüm sevgi sözcüklerini şimdi kendine söyle
Sevgilerimle
~Akaşa~