Eylül’ün birinci sınıfa başlayacağına inanamıyorum , bir de eylüle okul için alışveriş yaparken kendimede ‘rahat ederim bir kaç ay’a pantolon zaten giyemem’ diyerek tayt alıp, harbiden mi ya? hamilemiyim? diyip diyip onada inanamıyorum. Bildiğin inanmadan yaşıyorum😀
"Bak benim hayatım geldi geçti," dedi babam az önce. "Sana benden bir nasihat, acele etmeden yaşa."
Yıllardır anda kalmakmış mindfulnessmış en güzel nasıl anlatabilirim diye kendimi yırtıyorum, meğer bu kadar basitmiş: acele etmeden yaşa.