میگفت: «با خلق هر لحظه و ساخت خاطره، خطی بر دفتر روزگارمان مینویسیم؛ امّا انسان فرای آن خطوطی است که به یاد میآورد. انسان مجموعهای از آن خطوطِ حکشده و حاشیههای خالیِ اطراف آن دفتر است؛ یعنی مجموعهای از خاطرات ملموسی که بر روی او تاثیر گذاشته و آن گذاشتهای که از یاد برده»