Cevad Prekazi’nin 2018 yılında Socrates’e verdiği röportajdan
-WhatsApp profil fotoğrafınızda da Che Guevara var?
-Ben böyle doğmuşum kardeşim. Kalbim sol tarafta, ben de sol taraftayım. Hatırlıyorum; rahmetli annem anlatıyordu bazı şeyler, dinle ilgili falan, ben diyordum ki "Ya, nerede bu Allah?" Bu fakirler nasıl kendini bu kadar dine vermiş anlamıyordum. "Sen şeytansın" diyordu annem bana. Tabii ki okumaya başladım sonra. Büyük adamları okuyorsun, görüyorsun...
Dünyanın her yerinde savaş var. Ne için? Para. Kimse söylemiyor onu. Hepsi de hesapta dinle ilgili, dinciler yapıyorlar... Hangi Allah'a inanıyor bunlar? Sen dini seviyorsun, okey, bana ne? Ama ben de inanmıyorsam, sana ne? Benden beş yaş büyük olan abim de bir ara sardı bu işlere. Okuyup okuyup anlatıyordu. “Ya, tamam! Sen inan, beni bırak” diyordum...
Tito'nun sağ kolu vardı, Koca Popovic. O istasyonlar, caddeler; hepsi onun babasının ve dedesinindi. Gençliğinde çok büyük kapitalistmiş. Babası onu üniversite için İsviçre'ye göndermiş. Döndüğünde altı dil biliyormuş. Sonra Sorbonne'a gitmiş. Seine Nehri'nin sol tarafında en büyük solcular, sağ tarafında en büyük sağcılar vardır o dönem. Jean-Paul Sartre falan, hepsi solda... Popovic de o tarafı seçmiş. Çünkü o insanlarla tanışmak, oturup sohbet etmek istemiş. Ve döndüğünde komünist olmuş, her şeyi bırakıp İspanya İç Savaşı'na katılacak kadar... Çok büyük zengin kardeşim! Demek ki parayla olmuyor her şey.
Che Guevara... Aristokrat bir aileden geliyor, bilmeyen yok. Tatil yapayım diye kalkmış motosikletle Güney Amerika'ya gitmiş. Ama orada insanların ne kadar fakir olduğunu görünce dünyası değişmiş. Konfor alanını bırakmış, başka bir yola baş koymuş, bu yolda ölmüş... İnsan kardeşim, insan... Babam aynısını diyordu: “Bak oğlum, dünyada iki tane din var; biri iyi insanlar, biri kötü insanlar.”
Bitti!
Daha önce yazmıştım tekrar olsun;
@umitkocasakal_
“Anayasaya, ekranlarda sarfedilen hamasi sözlerle değil eylemli mücadele ile sahip çıkılır.
Can Atalay’ın yoldaşı, avukatı ve bu mücadelenin bir neferi olarak soruyorum;
Anayasa Mahkemesi kararlarının uygulanmamasına ve Anayasaya darbe niteliğindeki bu saldırıya karşı yıllardır sürdürülen mücadelede neredeydiniz ?
Üç ayrı AYM kararına rağmen esir tutulan ve vekilliği düşürülem TİP milletvekili Can Atalay ile ilgili 3 yıldır gerek baroların gerek sivil toplumun yaptığı hangi yürüyüşte,eylemde veya açıklamada yer aldınız ?
Can Atalay’ı bir kez bile cezaevinde ziyaret ettiniz mi ?
Siz sırça köşklerinizde otururken; asılsız ve mesnetsiz iftiralar attığınız baro başkanımız/hocamız İbrahim Kaboğlu, Can Atalay ile ilgili defalarca kez yapılan açıklamaların hepsinde vardı, yürüyüşlerde hep yanı başımızdaydı. Cezaevinde defalarca kez Can Atalay’ı ziyaret etti. Onun için yapılan belgesel gösterimleri için baronun kapılarını açtı.
Anayasaya, tv kanallarında hamaset yaparak değil eylemle sahip çıkılır.
Evde oturarak değil sokakta mücadele edilerek sahip çıkılır.
Makam odalarındaki koltuklarda oturarak değil, AYM kararlarını uygulamayan mahkemelerin kapılarında direnerek sahip çıkılır.
Biz hepsinde vardık, siz hiçbirinde yoktunuz.
Aynı koltuğa dördüncü kez ve muhtemelen iktidar sahipleri gibi sonsuza kadar oturma isteğiniz kabarınca aklınıza gelen Anayasaya “sahip çıkma” tartışması özetle kafanızın kuma gömülü olduğu yıllarda sokaklarda verildi, verilmeye devam ediyor ve siz ortalarda yoktunuz.
Bu mücadele AYM kararlarını/Anayasayı yok sayanlarla onlara direnenlerin arasındaki kavgadır. Siz hiçbir zaman bu kavganın tarafı olmadınız o nedenle bir kez daha hatırlatalım”;
“Ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz.”
Muktedirler irtifa kaybedip alçaldıkça,
muhalifleri de bundan nasiplenir ve içlerindeki en düşük seviyeyi muhatap olarak çıkarırlar o iktidarın karşısına.
Muhteşem bi aday cidden, sömürü düzeninin sembol isimlerinden, AKP’de zaten hiç yoktu böyle toprak ağası kılıklı kimse o yüzden Özgür Bey sıradışı bi isim bulmuş. 2023 seçimlerinde de aynı hatalar yapılıp bakanlar kurulu açıklanmıştı. Seçimi kazandın da tarım bakanın kaldı.
Allah kabul etsin ama bir siyasetçinin resmi siyasi programı olarak CUMA NAMAZINI YAYINLANMASI uygun değildir. @RTErdogan gibi cami çıkışında avluda basın açıklaması yapması da gereksizdir.
hatırlayan olacaktır, kılıçdaroğlu da yıllarca sokaktaki eylemler akp’ye yarar biz sandığı bekleyeceğiz demişti. vay arkadaş ahahaha adam günden güne kılıçdaroğlu oluyor gözümüzün önünde. ibretlik.
İktidar belediyelerin üzerine çökerken, halkın tepkisini örgütlü bir siyasal güce dönüştürmek yerine kitleyi pasifize edip dağıtmaya çalışmak, ardından da bunu siyasi başarı olarak pazarlamaya kalkmak tam anlamıyla rezalet. Şiddeti önlemek başka, halkın meşru öfkesini denetim altına alarak mücadeleyi etkisizleştirmek başka. Kitlelerin siyasal iradesini sürekli sükûnete, itidale ve kontrollü tepkilere mahkum eden bu anlayış düzenin sınırlarını aşamamış bir muhalefet pratiği. Halkın öfkesinden korkan, onun örgütlü gücüne güvenmeyen bir siyaset, iktidarın karşısına gerçek bir toplumsal direnç çıkaramaz. Yeni Parti’nin bütün bu süreçteki tutumu mücadeleyi büyütmekle onu kontrol altında tutmak arasındaki çelişkiyi açıkça ortaya koyuyor. Halkı sokaktan çekip sonra buna zafer diyemezsiniz. Yaptığınız siyasal mücadele değil, toplumsal muhalefeti ehlileştirmek.
İneceksiniz sokağa o listeleri yapan herkes , bu adamları halkın başına bela edenler !!!! Yazıklar olsun sizin gibi muhalefete! Halkının hakkına sahip çıkmamak, sokağa çıkan insanları yalnız bırakmak haysiyetsizlik. Olmaz böyle, hiç olmaz.
Bu ülke yalnızca ömrümüzü yemiyor, umudumuzu da tüketiyor. Siz de kürsüden bağırmak dışında halkın yanında durmayı bir türlü beceremiyorsunuz.
Fransa’daki direnişi övüyorsunuz ya; orada gençlerin önüne siper olan yetişkinler ,siyasetçileri,devrimcileri var . Burada halkın önü TOMA’yla kesiliyor, siz eylemi sonlandırma çağrısı yapıyorsunuz. İnsanlara evlerine dönmelerini söylemek için mi muhalefettesiniz?
Çıldırıyorum artık. Size AKP bile çok.
Cemil Tugay'ı İzmir'e gidip sorun, en sevilmeyen kişilerin başında gelirdi adı geçen adaylar arasında. Anket falan hikaye. Parti içi güç dengeleri için Tugay aday gösterildi, diğer adayların önünü kesmek için. Hangi sermaye gruplarıyla hangi işleri yaptığı biliniyordu.
İNSANIN DEĞERİ KİMİN ELİNDE?
Bugün İoanna Kuçuradi’yi kaybettik.
90 yaşını kutlayamadan..
Babamın 45’şinde öldüğünü söylediğimde, “sen iki katı yaşarsın, olur biter!’’ dedi. Gözlerimdeki yaşları sildi. Bir kitap fuarında sırada denk gelmiştim ona. Sene 1997’de..
Bir filozof öldüğünde geriye yalnız kitapları kalmaz.
Bazen bir soru kalır.
Bir insanın değeri kimin elindedir?
Devletin mi? Mahkemenin mi? Çoğunluğun mu? Paranın mı? Gücün mü?
1936’da İstanbul’da doğdu.
İstanbul Üniversitesi’nde felsefe okudu. Nietzsche ve Schopenhauer üzerine çalıştı. Hacettepe Üniversitesi Felsefe Bölümü’nü kurdu. Ömrünün büyük bölümünü etik, insan hakları ve insanın değeri üzerine düşünmeye adadı.
Ama bunlar özgeçmişidir.
Ben onu o zamanlar iki senelik baba acımı elindeki mendilini ve empatisini genç bir kızla paylaşan bir kadın gözüyle gördüm..
Bir düşünürün gerçek biyografisi, bence neyi dert edindiğinde başlar.
Kuçuradi insanı dert edindi.
Değer başka şeydir, değer yargısı başka.
Bir toplum bir şeyi alkışlıyor diye o şey değerli olmaz.
Çoğunluk doğru buluyor diye doğru olmaz.
İktidarlar, kanunlar, zamanlar ve ahlak anlayışları değişebilir.
Ama insanın değeri çoğunluğun oylamasına bırakılamaz.
Ben hekimim.
Bu yüzden onun düşüncesini en çok hastane koridorlarında anlıyorum.
Bir insan kapıdan girer.
Adı vardır. Çocukları, korkuları, yarım bıraktığı hayatı vardır.
Sonra birkaç dakika içinde başka bir dile çevrilir:
“62 yaşında erkek.”
“Diyabetik.”
“Böbrek yetmezliği.”
“Yatak 14.”
İnsan dosyaya dönüşür.
Etik tam orada başlar!
Dosyanın arkasındaki insanı hâlâ görebiliyor musun?
Çünkü insanı öldürmeden de insanlığından eksiltebilirsiniz.
Aşağılayarak.
Susturarak.
Emeğini ucuzlatarak.
Hastalığını maliyet kalemine, ölümünü istatistiğe çevirerek.
Modern dünyanın cambazlığı bu..İnsanı görünmez kılmak.
Bir iş kazasında on kişi ölür; “10” olur.
Bir savaşta bin çocuk ölür; “1000” olur.
Oysa ölümün matematiği yoktur.
Çünkü ölen tek bir insanın evinde bıraktığı boşluk, onu sevenler için yüzde yüzdür.
Bir toplumun uygarlığını yalnız zenginliğiyle, yollarıyla, binalarıyla ölçemeyiz.
Başka bir ölçü …
İnsanına ne yaptı?
Çocuğuna, kadınına, işçisine, hastasına, yaşlısına, mahkûmuna, göçmenine, kendisine benzemeyene ne yaptı?
Çünkü insan haklarının gerçek sınavı sevdiğimiz insanların haklarını savunmak değildir.
Bizden olmayanın hakkını da hak sayabilmektir.
Bugün ise değer yokluğundan çok değer yargısı bolluğu içinde yaşıyoruz.
Bir fotoğraftan, bir siyasi görüşten, bir kimlikten, bir pasaporttan, bir cümleden insan hakkında hüküm veriyoruz.
Etiket büyüyor.
İnsan küçülüyor.
Kuçuradi’nin bütün felsefesinden bana kalan en sade cümle belki şudur:
Etiketten önce insanı gör.
Bugün İoanna Kuçuradi öldü.
Ağladım epey.
Sevindim de..
Hala insanım…
Ama filozofların tuhaf bir ayrıcalığı var..
Kendileri gider, soruları kalır.
O soru bana miras gibi..
Birbirimizin insanlığını koruyabilecek miyiz?
Çünkü uygarlık bazen büyük bir şey değildir.
Senden daha güçsüz biriyle karşılaştığında gücünü onun aleyhine kullanmamaktır.
Bir hastaya adıyla seslenmektir.
Sevmediğin insanın hakkını da savunabilmektir.
Kalabalık birini taşlarken taşı yere bırakabilmektir.
Ve herkes bir insanı kimliğine, hastalığına, parasına ya da fikrine indirgediğinde:
“Ama o da insan.” diyebilmektir.
O insandı..
İnsanın gittikçe sayıya, etikete ve çıkara dönüştüğü bir çağda bize inatla insanı hatırlattığın için teşekkürler.
Sine Aras Akten
Eski SPK Başkanı İbrahim Gönül: "1000 kat artan hisse halkın teveccühü ile de artmış olabilir."
Ayıp ayıp!
Bu şirketin sermayesi, karı, piyasa değeri ne, ne olması gerekir, işlemleri kim yapıyor! Bakmıyor musunuz!
Onun dönemindeki tüm halka arzlar araştırılmalı!
Önerim:
Allahın işine karışmayalım, onun gazabını ondan iyi bilecek değiliz, biz halkın gazabına odaklanalım. Halkın gazabı olmalı. Emekli canına kıydı, kimse birşey demiyor, Kartalkaya’da insanlar yandı turizm bakanı tatil satmaya devam ediyor, Ezgi apartmanı yıkıldı, insanlar öldü, kolonları kesenler kamuya dondurma satmaya devam etti.
Gerçekten ruh halimiz iyi değil. Bu gidişat da gidişat değil.
BATAKLIK!
Asrın soygunu karşısında Türkiye gibi, devlet işleyişinde bütün yetkilerin bir kişiye verildiği totaliter rejimlerde, birkaç kişi harcanıp toplumun gazı alınır, asıl sorumlular hesap vermeden olayların üzeri örtülür ve bedel emekçi halka yüklenir!
MUHALEFET Mİ…
Türkiye gibi halkın ne canının ne de malının güvenliğinin kaldığı, 24 yıl boyunca siyasal İslamın cenderesinde nefessiz kalan bir ülkede ise ana muhalefet lideri, soyguna adı karışan iktidara şöyle seslenir: “Ya bu bataklığı kurutmak için bizimle çalışacaksın ya da o bataklıkta boğulacaksın.”
BİRLİKTE BATIŞ!
Böyle bir söylem, iktidara yardım eli uzatmaktan başka bir anlama gelmez; sonunda iktidar uzatılan o eli tutup sizi de bataklığa çeker!