Yernaz Ramautarsing en de kleren van de keizer
Er bestaat in Nederland een bijzonder politiek verschijnsel: de man die zelf met een jerrycan benzine het huis in brand zet, om vervolgens buiten met een brandblusser te gaan roepen dat hij altijd al had gewaarschuwd voor vuurgevaar.
Welkom in het wonderlijke wederopstandingsverhaal van Yernaz.
Jarenlang mocht hij bij FVD meepraten, optreden, twitteren, interviews geven en zichzelf presenteren als intellectueel rebel van de nieuwe generatie. Niemand knevelde hem. Niemand snoerde hem de mond. Integendeel: de partij gaf hem een podium waar hij zonder FVD waarschijnlijk was geëindigd als boze draadstarter op internet met zeven volgers en een profielfoto van Malcolm X.
Maar toen gebeurde iets ongemakkelijks. Yernaz deed wat in de politiek meestal onverstandig blijkt: hardop zeggen wat normaal gesproken ergens blijft hangen tussen cafépraat en mislukte podcasts. Uitspraken over ras en intelligentie. Niet geframed. Niet uitgelokt. Niet stiekem gemonteerd door een vijandige redactie. Nee. Gewoon rechtstreeks uit zijn eigen mond, alsof hij auditie deed voor een documentaire genaamd Hoe maak ik mezelf politiek onmogelijk in vijf minuten.
En ineens stond daar dezelfde man die zélf de politieke handgranaat zonder veiligheidspin had rondgeslingerd, alsof hij slachtoffer was geworden van een groot complot.
Nog mooier werd het toen hij daarna de rol van moreel aanklager van FVD op zich nam. Dat is ongeveer alsof de drummer van de Titanic na de botsing een seminar gaat geven over maritieme veiligheid.
Natuurlijk mag iedereen van politieke overtuiging veranderen. Mensen mogen groeien, twijfelen, afstand nemen. Maar doe dan niet alsof je jarenlang gevangen zat in een duistere sekte terwijl je in werkelijkheid vooral struikelde over je eigen uitspraken en je eigen ego.
Want laten we eerlijk zijn: FVD kreeg door Yernaz meer problemen dan Yernaz ooit door FVD kreeg. Dat is de echte ironie. De partij probeerde een jong intellectueel talent binnen te halen en eindigde met een wandelende PR-ramp die later ook nog colleges ging geven over fatsoen en democratie.
Nederland zit inmiddels vol met dat type figuur. Eerst maximaal profiteren van aandacht, netwerk en bekendheid en daarna plotseling met het gezicht van een schuldbewuste bekeerling uitleggen hoe gevaarlijk de voormalige vrienden eigenlijk waren.
En de media smullen ervan. Natuurlijk. Want niets vinden redacties lekkerder dan de afvallige insider. Zet hem aan tafel, geef hem een cappuccino en een podcastmicrofoon en ineens mag hij uitleggen hoe “extreem” iedereen om hem heen was.
Terwijl heel Nederland denkt:
vriend… jij was zelf toch degene met die uitspraken?
Maar in de moderne politiek bestaat een magische regel: wie op tijd afstand neemt van zijn oude kamp, krijgt direct een morele schoonmaakbeurt.
Een ideologische wasstraat.
Inclusief glansprogramma.
📌
Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY
📌
Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1
“Het is een perfecte handleiding voor het kapotmaken van een grote beschaving […] Ik doe wat ik kan om het te stoppen maar het lukt me waarschijnlijk niet en het breekt mijn hart.”👇 https://t.co/X9wB6LyXYm
@CeesCees72 Er is in mijn ogen een zeer enge en zorgelijke ontwikkeling gaande in ons land. Dit al gelezen @mariannezw@wierdduk met als uiteindelijke doel ‘n partijverbod?Ook al is het je politieke partij niet en gaan ze hard in de peilingen, dit is bewust zorgen voor enorme tweespalt.😱
Morgen komt er waarschijnlijk een framende uitzending over FvD op televisie.
Lees dit geweldige artikel dat de mechanismen erachter blootlegt:
https://t.co/lpdIKWOBoc
Jetten vindt woorden van Lidewij de Vos 'te ver gaan'. Wat heeft ze dan gezegd? | FVD
Jetten vindt woorden van Lidewij de Vos 'te ver gaan'. Wat heeft ze dan ... https://t.co/BwuKfeb98V via @YouTube
@diekevgroningen Je kan zoveel willen... Poppenkast. We hoorde je niet toen ze prikbussen voor scholen neerzette en 12 jarigen zonder medeweten van hun ouders een mRNA prik gaven.
Zelf kijk ik niet naar de uitzendingen van de Corona Enquête Commissie, maar toen ik de transcripties ontving van @gewoonmerels brak me de klomp.
Vanmiddag stuurde ik daarom een open brief — met bijlagen — aan de commissie, met het voorstel @MarionKoopmans opnieuw onder ede te horen.
Volledige brief + bijlagen op https://t.co/0ny1IXe97M
Column: Omvolking! Omvolking? Of Inruilactie?
Max von Kreyfelt
Je hoeft in Nederland geen misdaad meer te plegen om behandeld te worden als staatsgevaarlijk.
Je hoeft alleen het woord “omvolking” uit te spreken.
Dan begint meteen het nationale paniekprotocol.
Politici grijpen naar hun waterglas alsof de democratie persoonlijk een hartstilstand krijgt. Talkshows schakelen over op rampenzenderstand. Een hoogleraar “duidingswetenschappen” verschijnt om uit te leggen dat woorden “een voedingsbodem creëren”. En ergens schrijft een columnist van de Volkskrant met trillende vingers een stuk over “de donkere krachten van deze tijd; FvD”.
Want stel, dat ze benoemen wat ze zien.
Dat zou natuurlijk gevaarlijk zijn.
Niet de woningnood, niet de druk op zorg en onderwijs, niet de migratiecijfers, of de culturele fragmentatie.
Nee.
Het gevaar is een woord.
Nederland is daarmee een land geworden waar de rookmelder belangrijker is dan de brand.
Iedereen ziet de veranderingen.
Wijken veranderen sneller dan gemeentelijke websites kunnen bijwerken. Basisscholen lijken soms op internationale transferlounges. Complete stadsdelen voelen alsof Nederland daar administratief nog wel bestaat, maar cultureel alvast vertrokken is.
En zodra iemand zegt: “Misschien moeten we hier eens eerlijk over praten,” volgt onmiddellijk het rituele theater:
“EXTREEM-RECHTS!”
“COMPLOTDENKER!”
“GEVAARLIJKE RETORIEK!”
Het klinkt inmiddels als een kapotte geluidsband.
Het mooiste is nog de verbazing van bestuurders die jarenlang iedere grens openden alsof Europa een onbeperkt toegankelijk festivalterrein was.
Nu kijken ze geschokt rond omdat er woningnood, spanningen en parallelle samenlevingen ontstaan.
Dat is alsof iemand twintig jaar lang water in een boot giet en daarna verbaasd roept dat de vloer nat wordt.
Maar de media vormen het meest tragische onderdeel van het geheel.
Die functioneren niet als controleur,
maar als emotionele servicedienst voor de bestuurlijke klasse.
Hun taak is niet informeren, maar sussen.
“U ziet het verkeerd.”
“Uw zorgen zijn verkeerd geframed.”
“Diversiteit is juist een kracht.”
Dat laatste wordt gezegd vanuit buurten waar de grootste vorm van diversiteit bestaat uit extra havermelkopties bij de koffiebar.
Ondertussen wordt iedere criticus behandeld alsof hij persoonlijk de samenleving probeert af te breken, terwijl dezelfde overheid al twintig jaar met een bulldozer door het sociale landschap rijdt.
En dus blijft Den Haag doen wat het altijd doet:
ontkennen,
etiketten plakken en
meer semantische acrobatiek.
Want stel je voor dat burgers niet alleen belastingbetalers blijken te zijn, maar ook een cultureel en historisch gevoel hebben bij hun eigen land.
Dus blijft de elite hysterisch hetzelfde woord herhalen:
“Omvolking! Omvolking! Omvolking!”
Niet omdat het woord zo gevaarlijk is.
Maar omdat de werkelijkheid inmiddels harder klinkt dan hun voorlichting.
📌
heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY
📌
steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1
Het reptielenbrein van Maarten van Rossem
Maarten van Rossem heeft Nederland weer even uitgelegd hoe democratie tegenwoordig werkt.
Als burgers protesteren tegen massa-immigratie, overvolle opvanglocaties, woningtekorten of compleet ontbrekende inspraak, dan zijn het volgens de NPO-historicus eigenlijk gewoon bavianen met een reptielenbrein.
Kijk, dát is de warme verbindende toon.
Van Rossem, huisvlijt deskundige, professioneel brombeer, fulltime wijnglas-analist en parttime nationale chagrijnleverancier, heeft besloten dat honderdduizenden Nederlanders genetisch eigenlijk maar een halve stap verwijderd zijn van een apenkolonie op de savanne.
Want zo werkt de moderne elite:
zodra gewone mensen ergens genoeg van krijgen, worden ze niet gehoord maar bestudeerd. Alsof David Attenborough commentaar geeft bij een natuurdocumentaire.
“Hier zien we de boze autochtoon in zijn natuurlijke habitat. Opgewonden door stijgende huizenprijzen en een AZC naast de basisschool. Fascinerend primitief gedrag.”
Het mooie is dat dezelfde mensen die drie jaar lang riepen dat woorden geweld zijn, nu zonder blikken of blozen complete bevolkingsgroepen vergelijken met dieren.
Maar dat mag.
Want het zijn de juiste mensen die worden ontmenselijkt.
Als iemand migranten met bavianen had vergeleken, waren de studio’s van Hilversum veranderd in een nationale rouwbijeenkomst met kaarsjes, hashtags en emotionele dwarsfluitmuziek op NPO2.
Nu blijft het oorverdovend stil.
Sterker nog: waarschijnlijk krijgt Maarten binnenkort weer drie podcasts, een theatertour en een extra eredoctoraat voor zijn “messcherpe maatschappelijke duiding”.
Het meest komische is nog wel dat Van Rossem zelf al twintig jaar exact hetzelfde doet als wat hij anderen verwijt:
angst zaaien,
groepen framen,
tegenstellingen aanwakkeren
en vervolgens quasi-intellectueel achteroverleunen alsof hij boven het volk zweeft.
Hij kijkt niet neer op demonstranten omdat ze ongelijk hebben.
Hij kijkt neer op ze, omdat ze bestaan.
Want in de ratio van het intellectuele huisvlijt geldt inmiddels:
een boze burger is gevaarlijk,
een boze activist is betrokken,
en een boze NPO-historicus is een nationale schat.
En daarna vragen dezelfde mensen zich met oprechte verbazing af waarom steeds meer Nederlanders de publieke omroep zien als een overbetaalde open inrichting voor neerbuigende beroepsmoralisten.
Werkelijk een raadsel.
Column: Eerherstel voor de wappie
Max von Kreyfelt
Misschien moeten we iets ongemakkelijks onder ogen gaan zien.
Wat als de “wappies” van de afgelopen jaren helemaal niet het grootste probleem waren?
Wat als juist hun bestaan één van de laatste tekenen was van een gezonde samenleving?
Want laten we eerlijk zijn:
de complotdenker heeft inmiddels een opmerkelijke staat van dienst opgebouwd.
De man die ooit werd uitgelachen omdat hij waarschuwde voor massasurveillance, loopt tegenwoordig rond met een smartphone die zijn locatie, gedrag, contacten, aankopen en meningen permanent registreert.
De vrouw die hysterisch werd genoemd omdat ze twijfelde aan farmaceutische belangen, zag later hoe miljardencontracten, geheime sms’jes en lobbyconstructies plotseling géén complot meer waren maar “complexe bestuurlijke dynamiek”.
De burger die waarschuwde voor censuur kreeg eerst een factchecklabel, daarna een accountbeperking en uiteindelijk de ironische bevestiging dat er natuurlijk nooit censuur bestaat behalve dan die inhoudsmoderatie waar niemand vragen over mag stellen.
Het mooie van Nederland is dat vrijwel iedere “complotdenker” uiteindelijk precies dezelfde levenscyclus doorloopt.
Fase één:
media lachen hem uit.
Fase twee:
politici noemen hem gevaarlijk.
Fase drie:
experts verklaren waarom hij schadelijk is voor de democratie.
Fase vier:
drie jaar later verschijnt alles alsnog in een WOO-document, parlementair rapport of buitenlandse krant.
En dan heet het ineens:
“lessen voor de toekomst”.
Denk aan de pandemie, sleepwetten, massasurveillance, beïnvloeding via sociale media, lobbyverstrengeling, het verdwijnen van contant geld en naar Europese centralisatie.
Steeds opnieuw bleek het grootste taboe niet desinformatie, maar voortijdige informatie.
De echte zonde van de wappie was namelijk niet alleen dat hij ongelijk had, maar dat hij het ook waagde wantrouwen te hebben vóórdat de televisie daar toestemming voor gaf.
Dat maakte hem gevaarlijk voor het gezag.
Want moderne bestuursmacht draait niet alleen om beleid. Ze draait om regie over een preferente werkelijkheid. Over welke vragen fatsoenlijk zijn. Welke twijfels acceptabel zijn. Welke woorden gebruikt mogen worden zonder sociaal beroepsverbod.
En precies daar verscheen de wappie als systeemfout.
De irritante burger die niet wachtte op officiële goedkeuring om patronen te zien.
Natuurlijk slaan sommige volledig door. Zoals sommige bestuurders volledig doorslaan. Zoals sommige journalisten volledig doorslaan. Dat heet menselijk gedrag.
Maar achteraf bezien was de “wappie”, de rookmelder in een systeem dat liever het alarm verwijdert dan het vuur onderzoekt.
Daarom stoppen we met het woord als scheldterm te gebruiken.
Om te beginnen met een nationaal monument, met een jaarlijkse herdenkingsdag en 3 minuten stilte.
Voor iedereen die jarenlang werd uitgelachen omdat hij te vroeg gelijk kreeg.
📌
Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY
📌
Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1

☎️En wij maar denken dat Mona Keijzer naar huis gestuurd was omdat ze voor óns opkwam tijdens COVID?
Wisten jullie dat Mona Keijzer in de periode dat ze zogenaamd 'kaltgestellt' was door Rutte vanwege haar corona-uitspraken, in werkelijkheid een financiële infrastructuur aan het opbouwen was die haar onafhankelijkheid als minister totaal ongeloofwaardig maakt?
En dat die mediastilte na haar ontslag absoluut niet was om als slachtoffer thuis op de bank te zitten of om in de leer te gaan bij internationale elites, maar puur diende om haar zakelijke belangen veilig te stellen?
Terwijl het narratief van de 'gewone bestuurder' werd opgehangen, harkte ze via een politiek bekokstoofde deal met de Provincie Overijssel maar liefst 300.000 euro binnen voor een parttime klusje van vijf maanden, een bedrag dat ver boven elke norm uitstijgt en direct uit de zak van de belastingbetaler kwam.
Tegelijkertijd liet ze zich installeren als toezichthouder bij bouwreus HSB Bouw en tuigde ze via haar eigen B.V.'s een constructie op om inkomstenstromen buiten het zicht van de Tweede Kamer te houden, zodat ze nu als minister beleid kan maken dat precies diezelfde projectontwikkelaars rijk maakt.
En als je me niet gelooft, zie deze bronnen zoals het Jaarverslag 2023 van de Provincie Overijssel, de KvK-uittreksels van MKRD B.V. en de uitspraken van het College van Beroep voor het bedrijfsleven.
EXTREME POLICE VIOLENCE IN THE NETHERLANDS 🚨
"Romeos" abusing peaceful protesters and two-tier policing born during COVID never went away: The human rights crisis hiding in plain sight in the Netherlands.
YouTube: https://t.co/sT2zMXY2Hl
Spotify:
https://t.co/b8DFkVRUmO
“Recht op de toekomst” is de titel van het jaarverslag van de Raad van State met een oproep om het belang van toekomstige generaties niet uit het oog te verliezen.
Zo. Je moet maar durven.
Want als toekomstige generaties, onze kinderen, onze jongeren ergens door getroffen worden dan is het toch wel de rampzalige gevolgen van de massamigratie waardoor ze niet alleen nu al geen woning kunnen vinden en al onze publieke voorzieningen (onderwijs, zorg, etc.) zwaar onder druk zijn komen te staan, maar door de massamigratie dreigen toekomstige generaties zelfs hun land, hun gemeenschap, hun cultuur, hun enige (!) thuis voor eens en voor altijd te verliezen.
En wat doet de door en door globalistische Raad van State, dit kartelbolwerk, vervolgens in hun jaarverslag? Opscheppen over het torpederen van strenge asielmaatregelen! Trots uitlichten hoe ze hebben voorkomen dat er boetes kunnen worden uitgedeeld bij het niet behalen van het inburgeringsexamen. Pontificeren over hoe burgemeesters zelfs demonstraties tegen abortusklinieken mogen laten verbieden (over “recht op de toekomst” gesproken!).
De brutaliteit, de onbeschaamdheid, de chutzpay.
Maar er is ook goed nieuws! Gelukkig keren jongeren zich niet alleen in Nederland maar wereldwijd steeds meer af van het antidemocratische en zelfs antihumane globalisme waarvan de Raad van State en ons radicale politieke “midden” doordrenkt zijn en stemmen ze in groten getale voor antiglobalistische partijen zoals de AfD in Duitsland, Sanseito in Japan en Forum voor Democratie in Nederland en daarmee voor hun “recht op de toekomst”.
Rampweek? Nee Wouter, dit is gewoon beleid
Wouter de Winther noemt het in zijn Telegraaf column een rampweek. Alsof het kabinet per ongeluk over een bananenschil gleed, alsof chaos uit de lucht kwam vallen, alsof niemand dit zag aankomen. Maar voor iedereen buiten de Telegraaf redactie, is wat hij beschrijft geen ongeluk. Het is de logische uitkomst van jarenlang opportunisme, verkiezingsmarketing en bestuurlijke lafheid.
Wanneer partijen jarenlang roepen dat “het anders moet”, maar vervolgens exact hetzelfde doen zodra ze aan tafel zitten, krijg je geen regeringskracht maar bestuurlijke cosplay. Stoere taal voor de camera, bibberende knieën in de ministerraad. Een streng asielbeleid verkopen aan kiezers en daarna stranden op eigen amateurisme: dat is geen rampweek, dat is een routekaart.
De echte puinhoop zit ook niet in één stemming of een lastige senaat. Die zit in een politiek systeem waarin partijen liever elkaar beschadigen dan problemen oplossen. Waar persmomenten belangrijker zijn dan dossiers. Waar spin doctors meer invloed hebben dan uitvoerders. En waar falen altijd wordt gepresenteerd als “complexiteit”.
Neem de vertrouwde Haagse reflex: als iets mislukt, ligt het aan procedures, de oppositie, de Eerste Kamer, de timing, de toon of de beeldvorming. Nooit aan gebrek aan vakmanschap. Nooit aan lege plannen. Nooit aan ministers die hun map nog moeten openslaan terwijl de camera al draait.
En de media, Wouter? Die spelen hun eigen bijrol trouw mee. Alsof politiek een wekelijkse dramaserie is met cliffhangers, ego’s en scorebordjournalistiek. Wie won het debat? Wie liep een deuk op? Wie stond sterk in de wandelgangen? Ondertussen wacht de burger op woningen, duidelijkheid, veiligheid en een overheid die meer doet dan zichzelf analyseren.
Wat deze week blootlegt, is niet de zwakte van één coalitie maar de uitputting van een bestuurscultuur. En een gebrek aan inzicht bij o.a. de Telegraaf. Een klasse die communicatie verwart met competentie. Die verkiezingsretoriek verwart met uitvoerbaar beleid. En die verrast kijkt wanneer slogans geen wetten blijken te zijn.
Dus nee, Wouter: geen rampweek. Een spiegelweek.
En het pijnlijkste beeld daarin is niet het kabinet.
Het is hoe normaal we, dankzij het wegkijken van de media, dit zijn gaan vinden.
🧠LAAT DIT EVEN GOED TOT U DOORDRINGEN! 🧠
👉Links op de foto @BartNijman.
👉Rechts Maaike van Charante of @Repelsteeltje21.
Bart en Maaike zijn podcastmaatjes en beiden staan ze achter het doodwensen door Bart van de baby van @lidewij_devos. Maaike probeert dat goed te praten door weer eens te beginnen over Lidewij die afstand moet nemen van... en plaatst bij haar post waar ze Bart steunt een babyfoto van Hitler om haar betoog kracht bij te zetten. En daarmee rechtvaardigt Maaike het doodwensen van een kind. Waarvan akte!
De haat naar een politieke partij zit zo diep dat zelfs een onschuldige baby doodwensen gerechtvaardigd wordt door deze levensgevaarlijke idioten.
Mocht er iets gebeuren zoals dat wat met Pim Fortuyn gebeurde dan zijn deze twee HOOFDSCHULDIG. Alleen een gepaste straf is dan niet meer dat rechtvaardig voor deze twee psychopaten.
Wat een getordeerde persoonlijkheid.
Zou deze kinderloze ex-Geenstijler een stiekeme spijtoptant van zijn zelfgekozen onvruchtbaarheid zijn?
Btw. Hitler was ook kinderloos. Hij had ook een hond. Hij was ook labiel. En suicidaal.