Artık insanlardan uzaklaşmadan önce onların en mutlu anlarına katılıyorum. Güzel bitsin, son hatıramız güzel bir günle noktalansın diye. Zarifoğlu diyor ya; “gelecektim ama daha kötü bir hatıram olsun istemedim.”
Bazı şeyler en iyi yerde noktalanmalı.
Ben annemden sadece ahlak edep öğrenmedim. Haksızlık karşısında orduyu karşıma alıp dimdik durmayı da öğretti, eğer benim sabrımı korkaklıkla karıştırırsanız hiç beklemediğiniz bir anda tüm rahatınızı bozarım.
Ahlak edep hak edene verilir.
Kendime olan saygımdan dolayı yapmadığım şeyleri insanlar yapamam sanıyor-du. Arkadaşlar ailem işin ucundaysa farketmez bizde her şey bir yere kadar beşiğe kadar olan kısım geçti.
Ben disaridan cok gulen birisiyim, enerjimle pozitifligimle hep aniliyorum. Belli etmedim diye uzulmedim sandilar. Allah biliyor ya, bir ara öldüm sandim..
30’lu yaşların ortasında birçok insan içten içe yas tutuyor aslında. Çocukluğunun gidişine, eski heyecanlarının kaybına ve hayal kurulabilen tarafının sessizliğine.