Beklentilerimizin, şu ana kadarki tecrübelerimiz çerçevesinde oluşması çok talihsiz gerçekten. Sonucu kesinleşmemiş şeyin üzüntüsünü derinden duyup dünyayı kendimize dar ediyoruz durduk yere. Bundan sonra belki de ferahlığa açılacak bir kapıya ısrarla asma kilit takmamak lazım.
Elimdeki sinir zedelenmesi bi iyiye gidiyor bi kötüleşiyor. Avukata vekâletle açtığım davanın da iyi sonuçlanacağını düşünmüyorum bu mağduriyetimle hayatımı devam ettirmeye çalışıyorum. Elde olunca sürekli herhangi bişey yaparken kendini hatırlatması çok kötü zaten.
Drama (2026) ya başladım. Bence masadaki diğer 3 kişinin yaptıkları da Emma’dan aşağı kalmıyor. Onlar birilerine zarar vermiş kalıcı olarak. Bu kızcağızın sadece fikir ve bedelini de hayat boyu ödüyor bu fikrinin. So what??