1 ay kadar bir tane bile Türk görmedim, sonra singapurda Türk mutfağı Sofra’ya gittik, güzel bir lahmacun, ayran, sahibiyle sohbet derken arka fonda sen gelmez oldun çalıyordu, gözümden bi damla yaş süzüldü
merdiven altı terapinin bir bölümünde Deniz, kırmızı bisikletli bir kızın ona içten gülümsemesinden dolayı ağladığından bahsetmişti, yogyakarta’da aynısını yaşadım, dünyanın bir yerlerinde mutlu ve daha güzel yaşamayı hakeden insanlar var 🕊️
bu yerlerden en en en ilginci Endonezya’daki yogyakarta oldu, yaşasam nasıl olur diye düşündüğüm zaman söyleceğim tek şey çok zorlanmak olur, ama bi yandan çok farklı ve çok tatlı bir yer