Nurullah Genç'in "alaca bir at koşar içimde, zamansız, mekânsız, nefese doğru" diye başladığı şiiri "at vuruldu, içim paramparça rüveyda" diye bitirmesi, beni darmadağın ediyor
Ben buraya ait değilim hissi çok korkunç. Bir ortamda oturuyorsun, herkes bir şeylerden konuşuyor, sohbet ediyor. Aniden içinde bir his oluşuyor “ben buraya ait değilim”
“Sadakat, kişinin kendinde bir kişiye yer ayırması ve o yeri hep onun için korumasıdır” diyor ya Oruç Aruoba. Birinin yerini korumayan, birine ait olduğu kalbi, yakınlığı ve dostluğu hissettirmeyenden uzaklaşmak da kişinin kendine vefasıdır.