olan biten için onu suçlamayı bıraktığında olgunlaşma denilen eşikten geçmiş oluyorsun. öyle olması gerekiyordu. o zaman kalbinin kırılması gerekiyordu. kırgınlığının seni dönüştürmesi gerekiyordu. senin bu kırgınlığı pusula bellemen ve çıktığın bütün yolculuklarda yanına alman gerekiyordu. bazı şeyleri öğrenmen gerekiyordu. yitirmen, kaybetmen, düşmen belki biraz parçalanman ama sonunda kendini de bulman gerekiyordu. nasıl daha az yaralanırsın onun yollarını bulman gerekiyordu. kayıp görünümlü çok kazancın oldu. bunu elbet sıcağı sıcağına anlayamadın. yıllar geçti ve ancak şimdi iyi ki diyebiliyorsun. iyi ki kırılmış kalbim; yoksa bunca dönüşebilmek için daha kaç fırın ekmek yemem, kaç kere yıkılmam, kaç kalbin yolunda kendimi heder etmem gerekecekti diyorsun ve zararın bu köşesinden dönebildiğin için şükrediyorsun.
"Unutmayın ki, o kurbanların ne etleri ne de kanları Allah’a ulaşır. Sizden Allah’a ulaşacak olan tek şey takvânızdır. Allah böylece o hayvanları hizmetinize verdi ki, sizi doğru yola ilettiği için tekbir getirerek Allah’ın büyüklüğünü ilan edesiniz! "
Bayramınız mübarek olsun.
Biz okulu 'yuva' bildik; yuva dediğin çiçek kokmalı, silahla değil huzurla anılmalı. Ebeveynin ilgisizliğiyle kalbi katılaşan her çocuk, o boşluğu öfkeyle doldurur.
Başarıdan önce, merhameti elinden düşürmeyen nesiller yetiştirin."
| #kahramanmaraş