İkisi de değil.
Yıllarca Kürtleri cahil, eşkıya , gerici , köylü , kurnaz, ırz düşmanı , ağa , maraba olarak gösterdiler. Maho, Salako, Bilo, Feyzo , Sülo gibi lakaplarla alay ettiler. Şalvar giyip puşi taktılar, kız kaçırma, kan davası..vs. Buna da komedi dediler...
#yeşilçam
110 yıl önce Sykes-Picot’nun çizdiği sınırlar vardı. Son 50 yılda ise sınırlar anlamını yitirmeye, ülkeler parçalanmaya başladı. Kürtlere giydirilen elbise daraldı; bedeni taşıyamaz oldu, dikişlerinden taştı.
Şimdi, bir asrı aşkın zaman sonra, Kürtlerin varlığını ve haklarını kabul eden, onları yaşadıkları coğrafyanın siyasi ve kurumsal düzenine ortak edecek yeni bir yaklaşımın şekillendiğini düşünüyorum. Bu kez mesele bir toprak paylaşımı ya da sınır anlaşması değil; yeni bir toplumsal sözleşme.
“Ortadoğu’da Yeni Bir Bölgesel Sosyal Sözleşme Arayışı” başlığıyla #ORSAM ve #Oxford tarafından düzenlenen; kutuplaşmanın, bölgesel bağlantısallığın, #Kürt politikalarının ve ana dilde #eğitim konusunun da konuşulduğu buluşmayı bu arayışın bir parçası olarak okuyorum. Demokratik Cumhuriyet fikri, bu çerçevede daha büyük bir önem kazanıyor.
Bu kez coğrafyada, barışı sürdürülebilir kılabilecek siyasal ve sosyolojik bir zeminin bulunduğu kanaatindeyim. Britanya’nın bu tartışmalardaki kolaylaştırıcı rolü de ayrıca önemli.
Bütün bunlar, barış sürecinin bir üst aşamaya geçerek somut sonuç almaya yönelik bir ivme kazanabileceğine işaret ediyor. ABD seçimlerinde Trump’ın yaşadığı kaybın da bölgedeki barış arayışını hızlandıracağını düşünüyorum. Çünkü Trump’tan medet umarak yeni bir bölgesel macera fırsatı kollayanların beklentileri artık eskisi kadar güçlü değil.
Bejkeyelim, görelim…
Beşiktaş maçı için söylenen “Ayakları titreyerek geldiler, kanatları kırık döndüler” sözünü tehdit ve şiddet çağrısı saydılar; kıyameti koparıp her türlü ahlak dersini vermeye kalkıştılar. Oysa sadece futbol rekabeti için söylenmiş basit bir cümleydi.
Şimdi aynı zevat, yine bize ahlak dersi vermeye kalkıyor.
“Kraft kâğıdı lan, kraft” diyor...
Evet, o kraft kâğıdı. Ama buruşturulmuş, gölgelendirilmiş ve şekle sokulmuş. Tartışılan da kâğıdın cinsi değil, ona verilen şekil ve yarattığı çağrışım.
Origami de kâğıttan yapılıyor. Katlayıp şekil verdiğinde kuş da çıkar, “lan” diyen maymun da…
Dediğim gibi, önemli olan şekil ve çağrışımdır; kâğıdın cinsi değil.
Kâğıdın adını söylemekle ne anlatıldığını açıklanmış olmuyor...
Tam bir “Yavuz hırsız” vakası. Yaptığın şeyi başkasının nasıl gördüğü ile ilgileneceksin. İlgilenmezsen bu olur. Zamanlaması, kurgusu vs ile mesajı adrese teslim bir paylaşımdı. Bu gerçek inkarla alt edilemeyecek kadar açık..!
Güçsüz birini bulunca yada kendini güvende hisedince herkes hakkında atıp tutan pervasızca laf eden Fatih Altaylı, Bilal Erdoğan'ın çıkışı karşısında nasıl da suspus olup kenara çekildi. Onun yürekli olmadığını gücünün garibana ancak yettiğini, zoru görünce havaya bakıp nasıl ıslık çaldığını zaten biliyorduk. Ancak postal yalayan , ahlaksız adam, vesayetin köpeği , kölesi gibi laflara suskun kalması aklımıza bazı soru işaretleri getirmedi değil.
Bunun için ithamların gerçek olup olmadığını araştırmak istedik. Bunun için küçük bir arşiv taraması yaptık . Karşımıza ilk etapta Van'daki bir Ermeni Kilisesinin tapu mevzusu çıkınca gerisine bakmadık bile...
Şimdilerde Fransa'da olduğu söylenen "maksimus" için özel bir uçak kalkar mı çok merak ediyoruz?
#fatihaltaylı
#postalyallayıcı
@fatihaltayli
#Adalet
Demokratik çözüm ve barış süreci sahipsiz değil…
Devlet, Meclis ve siyaset bir arada sürece sahip çıkıyor.
Basından takip ettiğimiz kadarıyla Ankara’da ORSAM ve Oxford’un düzenlediği toplantıda önemli mesajlar verilmiş. Farklı siyasi görüşlerin barış için aynı masada buluşması kıymetli.
Açıklamalarda en önemli bulduğum vurgu şu: Mesele sadece silahların susması değil; Kürt sorununun kök nedenlerinin çözülmesi, demokratikleşme ve karşılıklı güvenin sağlanması…
Bu yaklaşımı destekliyorum. Barış için söylenen doğru söze ve atılan samimi adıma sahip çıkmak gerekir.
Ama artık sözlerin hayatta karşılığını görmemiz gerekiyor. Bu ortak irade somut adımlara dönüşmeli, güvenceler oluşturulmalı, beklenen adımlar geciktirilmemeli.
Bu ülkenin insanları yeterince acı çekti.
Barış olsun artık…
#Barış #ORSAM
HABAŞ’ı sağlıkta çalışan hemen herkes bilir. Türkiye’de pek çok hastanenin oksijen ve diğer tıbbi gazlarını temin eden, bu alandaki başarısıyla tanıdığımız dev bir kuruluş. Açıkçası diğer alanlardaki faaliyetlerini bu kadar bilmiyorduk.
Ama sağlıkta bildiğimiz o titizlik ve güvenin işçilerin hayatını korumada ne kadar karşılık bulduğunu sorgulamamak mümkün değil…
İzmir Aliağa’daki demir-çelik fabrikasında yaşanan patlamada insanlarımızı kaybettik. Ekmek parası için çalışırken hayatlarından oldular. Geride acılı aileler, yarım kalan hayatlar kaldı.
İşçi ölümlerine alışmamamız gerekir. Her defasında üzülüp başsağlığı dileyerek geçemeyiz. İnsanların çalıştıkları yerden evlerine sağ dönmesi en temel hakkıdır.
Bu ölümlerin nedenleri açıkça ortaya konulmalı. İhmali ve sorumluluğu olan kim varsa hesap vermeli.
Yaşamını yitiren emekçilere rahmet, ailelerine sabır ve başsağlığı, yaralılara acil şifalar diliyorum.
Hiçbir üretim, hiçbir kâr hesabı bir işçinin hayatından daha değerli değildir…
#HABAŞ #İzmir #İşçiÖlümleri
Bir de bu kafa var tabii… Bu zihniyeti gördükçe 2013’teki barış sürecini kimlerin bozduğu daha iyi anlaşılıyor.
Batman, Van ve Mardin takımlarının 1. Lig’e, Amedspor’un Süper Lig’e çıkması BOP projesiymiş! Orban’ın attığı goller ülkeyi bölecekmiş…
Bir de “Demirtaş iyi, Öcalan kötü” siyaseti var.
Yahu, bu ülkede hiç mi aklı başında, muhasebe yapabilen, makul bir kesim olmaz? Herkes mi böyle düşünür?
İbrahim Kalın’ın dün Oxford’da verdiği mülakatı son derece sağduyulu buldum. Umarım bu sözler samimi bir yaklaşımın ifadesidir ve bu istikamette devam edilir.
Çünkü geldiğimiz noktada, onlardan başka aklıselimle konuşan kimse kalmamış gibi…
Anlaşıldı, bu kafalarla yol yürünmez...
Mevcut iktidarla bir beş yıl daha devam edeceğiz.
Herkese şimdiden hayırlı olsun.
İ.Baronun dediği sarı torba meselesinin aslı:
1. Satıştaki gerçek paket.
2. Maç için özel olarak hazırlanmış, buruşturulup şekle sokulmuş paket…
@av_nahiteren ikna olmuş olabilir ama biz olmadık…
TÜRKİYE CUMHURİYETİ ULUS BİLİNCİNE DAYALI ÜNİTER BİR DEVLET OLUP BU HUSUSTAKİ TOPLUMSAL HASSASİYET ZEDELENMEMELİDİR.
08 Kasım 2026 tarihinde “Bölge Barolarından Ortak Açıklama” olarak kamuoyuyla paylaşılan ve 15 baronun imzasını taşıyan ortak açıklama Baromuzca dikkatle takip edilmiştir.
Öncelikle belirtmek isteriz ki; kıvanç ve sevinçte olduğu gibi acılarımızın da ortak olması millet olmanın bir gereğidir. Toplumsal hafızada yer etmiş acıların ve insani hassasiyetlerin istismar edilmesine, sporun ayrıştırıcı bir dile ve düşmanlaştırıcı bir rekabet anlayışına alet edilmesine karşı durmak hepimizin ortak sorumluluğudur.
Bununla birlikte, ortak açıklamaya konu edilen "sarı torba" imgesinin, “seçici bir algı” üzerinden toplumun bütün kesimlerince üzerinde uzlaşılmış, ortak acıyı ve kolektif yası temsil eden bir sembol olarak sunulması da doğru değildir. Aynı şekilde aşırı bir alınganlıkla sarı renkli her torba veya benzeri cisme bu anlamın yüklenerek ve bu durumun istismar edilerek bunun üzerinden bir güç gösterisi ve meydan okuma da kabul edilemez. Kaldı ki ilgili kulüp gerekli açıklamayı da yapmıştır.
Hiç kimsenin acısı, kaybı veya insani değeri küçümsenmemelidir. Ancak bir yandan toplumsal hafıza “seçici” bir değerlendirme ve algı üzerinden tanımlanırken diğer taraftan farklı kesimlerin, örneğin şehitlerin, gazilerin, terör mağdurlarının ve ailelerinin “kolektif hafızasının” ve acılarının görmezden gelinmesi de bir samimiyet testi olmaktadır. Açıklamada yer alan “karşılıklı saygı” ifadesi dahi, millet olma bilinci ile bağdaşmamaktadır. Büyük Önder’in ifade ettiği gibi “Türkiye Cumhuriyeti’ni kuran Türkiye halkına Tük Milleti denir.”
Açıklamada geçen etnik vurgular ve “Dersim Barosu” ifadesi de dillendirilen “toplumsal barışa”, “birlikte yaşama iradesine”, kardeşliğe ve ortak aidiyet duygusunun ifadesi olan yurttaşlık bilincine hizmet etmemekte, ulus devlet temelli üniter yapıya aykırı olmakta, gerçek amaç hususunda ipucu verebilmektedir. Türkiye Cumhuriyeti’nde “Dersim” isimli bir il, dolayısıyla “Dersim Barosu” adlı bir baro bulunmayıp o ilimizin ismi Tunceli, barosu da ‘Tunceli Barosu’dur.
Hatırlatmak isteriz ki Anayasamızın değiştirilemez 3. maddesine göre “Türkiye Devleti, ülkesi ve milletiyle bölünmez bir bütündür. Dili Türkçe’dir.” Bunlar, devletin taşıyıcı kolonlarıdır. Bu kurucu mimari değiştirilemez. Kimse bu husustaki toplumsal hassasiyetleri göz ardı ederek toplumun sinir uçlarıyla oynamamalıdır.
Bu çerçevede barolar, belirli bir etnik, kültürel veya bölgesel kimliğin temsil makamı değillerdir. Dolayısıyla asıl ayrıştırıcı olan, coğrafi bir bölgeden hareketle belirli bir bölgede yer alan baroların kendilerine etnik veya bölgesel temelli bir kimlik oluşturmalarıdır. Bu son derece endişe vericidir. Esas olan bölgesel zeminde değil, ulusal zeminde baroların birlikte hareket etmeleridir.
Cumhuriyetin her bir barosunun varlık sebebi; Cumhuriyeti, avukatlık mesleğini, savunma hakkını, hukukun üstünlüğünü ve adil yargılanma hakkını korumaktır. Meslek örgütlerinin, hele ki ulus anlayışına dayalı üniter bir devlette coğrafi yahut etnik aidiyetler üzerinden tanımlanması, avukatlık mesleğinin evrensel niteliğiyle bağdaşmadığı gibi meslek örgütlerinin birleştirici gücünü de tartışmaya açmaktadır.
Bu nedenlerle herkesi her türlü insani acıya karşı ortak ve samimi duyarlılığa, birbirini anlamaya, samimiyete, olayları istismar etmemeye, Anayasamızın değiştirilemez ilk üç maddesinde ifadesini bulan Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin kurucu mimarisine saygı göstermeye, toplumun sinir uçlarıyla oynamamaya davet ediyoruz.
İSTANBUL BAROSU BAŞKANLIĞI
Arif Güran bi rê ketiye, li dadê digere. Ez bang Xwadê dikim, bang Xizirê ser kelek û gemiyan dikim: Ya Xwadê tu dengê wî bibîhîze. Ya Xizir tu derdê wî bibîne. Ya dayika Fatê tu hêfa wê Melekê ji dijmin re nehêle.
"FUTBOLDA BİR YAPI VAR MI?"
Türkiye’de bir futbol takımı, henüz lig başlamadan şampiyon ilan edilirse ne olur?
Önce taraftarlar bayraklarını alıp sokaklara dökülür. Trafik tıkanır, curcuna başlar. Stadyumlarda havai fişek gösterileri sürerken televizyonlar canlı yayına geçer, sokak röportajları başlar.
Yöneticiler başarı demeçleri verir, bu şampiyonluğu nasıl hak ettiklerini anlatır durur. Futbolcular alacakları primleri konuşur, birbirlerini över. Siyasiler peş peşe tebrik mesajları yayımlar. Balkonlara, pencerelere takım bayrakları asılır.
Rakip takımlar kararı kabul etmez. Çünkü şampiyon ilan edilmesi gerekenin aslında kendileri olduğunu “delilleriyle” ispatlamaya çalışırlar. Hakemler, yönetmedikleri maçların ücretlerini almaktan gocunmaz.
Televizyonların gündüz ve akşam kuşakları, bu büyük başarı hikâyesini anlatmak için futbolcuları konuk etme yarışına girer. Reyting rekorları kırılır.
Peki, biri çıkıp “Yahu, lig henüz başlamadı! Nasıl şampiyon ilan ediyorsunuz?” derse ne olur?
Hain, bölücü, cahil ilan edilir. Başarıyı hazmedememekle suçlanır. Alaya alınır, linç edilir, geçim kapıları bir bir kapatılır.
Herkes şampiyonluğu konuşur; ligin henüz başlamadığını söylemek suç olur.
İşte böyle bir gerçek var ortada…
Gerisini dünya düşünsün...
#TürkiyedeFutbol