Ziya Selçuk; Eğitim tarihimizin en iyi yetişmiş eğitim bilimcisiydi. Türkiye’de “Eğitim” denilince akla ilk gelen kişiydi.
Cumhurbaşkanlığı hükümet sisteminin ilk uygulamasının en iyi “teknokrat bakanı” olarak MEB’in başına gelince, öğretmenler tarafında en fazla kabul gören cumhuriyet tarihinin tek bakanıdır.
Bakanlığın vizyonunu herkesçe görünür kılması, Öğrenci merkezli eğitim sisteminin odağına öğretmeni yerleştirmesi, tüm uygulamalarında öğretmen/öğrenci psikolojisini önceleyerek kullandığı “eğitim dili,” her kesimle önyargısız iletişimi, geleceği için “siyasi kariyer” kaygısına girmemesi ülkenin en kalabalık meslek grubunun moral motivasyonuna üst düzey olumlu etki yapıyordu.
Dönemine denk gelen pandemi sürecinde, bir milyon eğitim çalışanını, 16 milyon öğrenciyi etkili bir altyapı kurarak “uzaktan, online öğretimi” dünyada en etkili yöneten bir kaç ülkeden biri olduk.
Okulların açılmasını sağlık bakanlığı ile birlikte, sağlık verilerine dayalı planlayıp kademeli açılmasını kararlaştırmasına karşın;
Ülke sağlığından ziyade “rantı” önceleyen
“Özel öğretim” piyasasının müşteri kaybını,
tedarikçilerin taleplerini ve kurum içi Bizans oyunlarını yönetemeyince birikimini yeterince sahaya yansıtamadı…
Eğitim tarihimizde “eğitim bilimci”, “öğretmen” kökenli bakan olarak iz bıraktı…