Academic Emotions, Emotion Regulation, Academic Motivation, and Approaches to Learning: A Person-Centered Approach https://t.co/eVrN00OGd8 #mdpibehavsci μέσω @Behavsci_MDPI
Ο Όμηρος δεν είναι υπαρκτό ιστορικό πρόσωπο. Δεν υπήρξε ποτέ ένας μοναδικός δημιουργός της Ιλιάδας και της Οδύσσειας. Εκείνο που υπήρξε ήταν μια τεράστια προφορική ποιητική παράδοση, η οποία, κάποια στιγμή, απέκτησε ένα όνομα. Το όνομα αυτό ήταν «Όμηρος».
Η πρώτη και πιο κραυγαλέα ένδειξη είναι η παντελής απουσία ιστορικών αποδείξεων. Δεν υπάρχει ούτε μία μαρτυρία, ούτε μία επιγραφή, ούτε ένα έγγραφο της εποχής που να αναφέρει έναν ποιητή με αυτό το όνομα. Όλα όσα γνωρίζουμε γράφονται αιώνες αργότερα και αλληλοαναιρούνται. Άλλοι τον θέλουν από τη Χίο, άλλοι από τη Σμύρνη, άλλοι από την Κύμη, άλλοι από την Κολοφώνα. Επτά πόλεις διεκδίκησαν την καταγωγή του.
Οι αρχαίες «βιογραφίες» του Ομήρου δεν αποτελούν ιστορικές πηγές. Είναι θρύλοι που δημιουργήθηκαν όταν ήδη το όνομα είχε αποκτήσει σχεδόν ιερό κύρος. Κανείς δεν ήξερε ποιος ήταν, γιατί πολύ απλά δεν υπήρχε κανείς να θυμάται. Έτσι γεννήθηκαν ιστορίες για έναν τυφλό αοιδό, περιπλανώμενο σοφό, που ταξίδευε και τραγουδούσε.
Ας κοιτάξουμε όμως τα ίδια τα έπη. Η γλώσσα τους δεν ανήκει σε μία εποχή. Είναι ένα μωσαϊκό. Ιωνικά, αιολικά και παλαιότερα γλωσσικά στοιχεία συνυπάρχουν στο ίδιο έργο. Πρόκειται για στρώματα διαφορετικών αιώνων, διατηρημένα μέσα στην προφορική παράδοση. Ένας ποιητής δεν γράφει έτσι. Μια παράδοση αιώνων, όμως, εξελίσσεται ακριβώς έτσι.
Το ίδιο συμβαίνει και με τις αντιφάσεις των επών. Περιγράφονται όπλα και κοινωνικοί θεσμοί που ανήκουν σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους. Ο μυκηναϊκός κόσμος συνυπάρχει με χαρακτηριστικά της γεωμετρικής εποχής. Είναι σαν να βλέπεις σε ένα μυθιστόρημα του 2026 έναν ιππότη να χρησιμοποιεί smartphone. Αυτή η συνύπαρξη δεν είναι έργο ενός αυτ��πτη μάρτυρα ούτε ενός μοναδικού συγγραφέα. Είναι το αποτέλεσμα αλλεπάλληλων προσθηκών και αναδιαμορφώσεων.
Η προφορική επική ποίηση εξηγεί όλα όσα η θεωρία του ενός δημιουργού αδυνατεί να εξηγήσει. Οι επαναλαμβανόμενοι στίχοι, οι στερεότυπες εκφράσεις, τα σταθερά επίθετα –«πολύτλας», «ποδάρκης», «γλαυκώπις»– είναι τα εργαλεία της προφορικής σύνθεσης. Είναι ο τρόπος με τον οποίο οι αοιδοί θυμούνταν, αυτοσχεδίαζαν και μετέδιδαν τα τραγούδια τους επί γενιές.
Όταν ο Milman Parry και ο Albert Lord μελέτησαν τους Βαλκάνιους επικούς τραγουδιστές, έδειξαν στην πράξη ότι τεράστια αφηγηματικά έργα μπορούν να δημιουργούνται χωρίς γραπτό κείμενο, μέσα από την παράδοση, τη μνήμη και τον αυτοσχεδιασμό. Εκεί βρισκόταν η απάντηση στο λεγόμενο Ομηρικό Ζήτημα.
Ήδη από τον 18ο αιώνα, ο Friedrich August Wolf είχε επισημάνει το προφανές: τα έπη αποτελούνται από ενότητες που φέρουν τα ίχνη διαφορετικών εποχών και διαφορετικών δημιουργικών φάσεων. Δεν έχουμε ένα έργο που ξεπήδησε ολοκληρωμένο ��πό το μυαλό ενός ανθρώπου. Έχουμε μια σύνθεση πολλών τραγουδιών που ενώθηκαν σταδιακά.
Κάποιοι επιμένουν ότι πίσω από όλα αυτά «πρέπει» να υπήρχε ένας ιδιοφυής ποιητής. Γιατί πρέπει; Επειδή έτσι μας βολεύει. Επειδή η δυτική παράδοση αγαπά να αποδίδει κάθε μεγάλο έργο σε μια μεγάλη προσωπικότητα. Όμως η ιστορία του πολιτισμού είναι γεμάτη συλλογικές δημιουργίες που αργότερα απέκτησαν έναν συμβολικό δημιουργό.
Ο «Όμηρος» εξυπηρετούσε ακριβώς αυτή την ανάγκη. Ένα όνομα που εγγυόταν το κύρος της παράδοσης. Ένα πρόσωπο που έδινε ενότητα σε κείμενα τα οποία είχαν διαμορφωθεί επί αιώνες. Όχι ένας άνθρωπος από σάρκα και οστά, αλλά μια πολιτισμική υπογραφή.
Και ας αναρωτηθούμε κάτι ακόμη. Αν υπήρχε πραγματικά ένας τόσο σπουδαίος ποιητής, πώς γίνεται να μην υπάρχει ούτε ένα ασφαλές ιστορικό στοιχείο για τη ζωή του; Πώς γίνεται να μη γνωρίζουμε ούτε την πόλη του, ούτε την εποχή του, ούτε το όνομα του πατέρα του, ούτε το πού έζησε; Για τον Ηρόδοτο, τον Θουκυδίδη και τόσους άλλους διαθέτουμε σαφώς περισσότερα δεδομένα. Για τον υποτιθέμενο μεγαλύτερο ποιητή όλων των εποχών, τίποτα.
Η πιο απλή εξήγηση είναι συνήθως και η σωστή. Δεν χάθηκαν τα στοιχεία ενός ανθρώπου. Δεν υπήρξαν ποτέ τέτοια στοιχεία, γιατί δεν υπήρξε ποτέ αυτός ο άνθρωπος.
Αυτό που ονομάζουμε «Όμηρο» είναι το αποτέλεσμα αιώνων συλλογικής δημιουργίας. Είναι η φωνή εκατοντάδων αοιδών που τραγούδησαν, πρόσθεσαν, αφαίρεσαν, διόρθωσαν και μετέδωσα�� τις ίδιες ιστορίες από γενιά σε γενιά. Όταν κάποτε τα έπη απέκτησαν σταθερότερη μορφή, η παράδοση χρειάστηκε έναν δημιουργό. Και τότε γεννήθηκε ο Όμηρος.
🎬 Η «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν αντιμετωπίζει το ομηρικό έπος με σεβασμό και παρουσιάζει έναν Οδυσσέα βαθιά πληγωμένο από τον πόλεμο, μακριά από την εικόνα του άτρωτου ήρωα.
🏺 Στο ε��ίκεντρο βρίσκονται ο νόστος, η οικογένεια και η αναζήτηση της χαμένης ταυτότητας, ενώ η επιλογή της Λουπίτα Νιόνγκο στον ρόλο της Ελένης αποδεικνύεται δευτερεύουσα μπροστά στη συνολική δύναμη της αφήγησης.
📰 Μια από τις κορυφαίες ταινίες της χρονιάς και μια κινηματογραφική μεταφορά που αξίζει να δείτε — σήμερα στα «ΝΕΑ».
#Cinema #Movies #Culture #Odyssey #tanea
Trump on Balogun:
Balogun is our best player. He got a red card. I didn't know what that meant, but then I heard that it means you cannot play in the next game.
That's very unfair. How do you penalize him for a game that hasn't been played yet?
I asked for a review by FIFA.
Θεωρώ ότι σε μεγάλο βαθμό -μεταξυ άλλων λόγων- είναι καί η μείωση του πλα��τικού κ γενικότερα του αποτυπώματος πλαστικού σκουπιδιών Κλπ.
Είσαι η πλέον αναμενόμενη κ ενδεδειγμένη κατεύθυνση. Το ίδιο θα πράξει κ η Nintendo. ΣTo PC είναι κανόνας εδώ κ πολλά χρόνια.
Την αρχή την κάνει η εταιρία που μας έμαθε να μαζεύουμε "δισκάκια", που διαφήμιζε πόσο "ευλογία" είναι να κάνεις share με τους τριγύρω gamers ένα physical copy κλπ. Τραγωδία και τέλος μιας μεγάλης, όμορφης και αθώας εποχής. Μπαίνουμε και επίσημα στην digital only εποχή... Θλίψη.
https://t.co/peS2ZykKDz
👏Η συγκλονιστική μαρτυρία του ντελιβερά που έσωσε την 75χρονη στην Καλλιθέα
«Την έσωσα τη μάνα σου, μην κλαις», ήταν τα λόγια του νεαρού διανομέα από το Πακιστάν, προς τον γιο της οικογένειας. Η ηλικιωμ��νη περικυκλωμένη από τις φλόγες, είχε βγει στο μπαλκόνι ζητώντας βοήθεια για εκείνη και τον σύζυγό της. Τότε ο νεαρός διανομέας μαζί με τους γείτονες που συγκεντρώθηκαν κάτω από το σπίτι, σχημάτισαν ανθρώπινη ασπίδα, προτρέποντάς την να πηδήξει.
«Βλέπω τη γιαγιά να φωνάζει “βοήθεια, βοήθεια” και σταματάω με το μηχανάκι. Της λέω “πήδα γιαγιά κάτω, πήδα, σε πιάνω”. Ήρθε και ένα παλικάρι που ήταν μαζί μου. Με άκουσε η γιαγιά, πήδηξε και την πιάσαμε μαζί. Αυτό ήταν»
👉🔗https://t.co/5YrugoFicq
Το 2008 μια συμφοιτήτρια μου μου ζήτησε να πάω από το σπίτι της γιατί το λάπτοπ της κάνει κάτι χαζά
Της είπα αφού είναι λάπτοπ ας το φέρει αύριο στο Πανεπιστήμιο για να μην τρέχω
Και τελικά δεν μου έφερε ποτέ το λάπτοπ
Εγώ στις 28 Ιουνίου 2026 και ώρα 05:30 που κατάλαβα ΤΙ ΈΓΙΝΕ
@Al13rnative Ααα. Μπορείς άνετα να ξεκινήσεις από το fallout 3. Υπάρχουν φοβερές εκδόσεις πλέον κ παίζεται άνετα. Δες στο steam θα έχει πολύ καλές προσφορές
Το τρία ειδικά έχει πολύ καλή υπόθεση φοβερο σύστημα μάχης κ απίστευτα side quests
Αν κάπου γύρω σας δείτε ένα παιδί ή έναν ενήλικα που φορά περιλαίμιο με ηλίανθους να γνωρίζετε ότι αποτελεί ένα διεθνές διακριτικό για αόρατες αναπηρίες.
Δείχνει διακριτικά ότι ο χρήστης έχει μια κρυφή πάθηση κ ίσως χρειάζεται περισσότερο χρόνο ή λίγη βοήθεια.
Δειξτε κατανόηση.
Επί δεκαετίες βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της απεξάρτησης. Σήμερα η Κατερίνα Μάτσα μιλά για την αύξηση της χρήσης ναρκωτικών, τις αλλαγές που έφερε το νέο θεσμικό πλαίσιο και επιμένει ότι το εξαρτημένο άτομο μπορεί να γίνει καλά
https://t.co/aLaEoivRwl