Choloris_

Writer🌻| "จงเก็บรักษารักไว้ในหัวใจ ชีวิตที่ไร้รักเปรียบเสมือนสวนที่ไร้แสงตะวัน เมื่อดอกไม้แห้งเหี่ยวและล้มตาย" - ออสการ์ ไวลด์

[Choloris_ @Choloris_]

#ใต้เงาอธก

'เซนต์' นักวิจัยน้องใหม่ไฟแรงได้ขอทุนทำวิจัยเรื่องพิธีกรรมโบราณของเมืองเวย์มิสที่เต็มไปด้วยปริศนามากมาย จนพบกับ 'รอน' เจ้าของพิพิธภัณฑ์ที่น่าหลงใหลและลึกลับไม่ต่างอะไรกับเมืองนี้...

#แนะนํานิยายวาย #นิยายวาย #นิยายวายแนะนำ #รีวิวนิยายวาย #readAwrite #ลานนิยายชช

[เบิ้บบู @maneemania]

เคยคิดว่าตัวเองไม่บานเหมือนกันค่ะ แต่พอหันหลังกลับไปมองวันแรกที่ลงกระถาง อย่างน้อยต้นก็สูงขึ้นนิดนึง

[Luxthira ลักซ์ธีรา @Luxthira]

ชอบตอนนี้ของโดเรม่อนมาก ชื่อตอนหมอดูทำนายลายลิ้นสุดแม่น

เนื้อเรื่องในตอนนี้มีชายวัยกลางคนคนหนึ่ง เขาเป็นนักเขียนนิยายที่ยังไม่ประสบความสำเร็จ มาขอร้องให้โนบิตะช่วยทำนายอนาคตให้ ว่าในอนาคตตัวเขาจะได้เป็นนักเขียนชื่อดังไหม เพราะตอนนี้เขาสับสนกับชีวิตมาก โนบิตะปฏิเสธไม่ได้เลยชวนโดราเอมอนแอบขึ้นไทม์แมชชีนไปดูชีวิตของชายคนนั้นในอีก 5 ปีข้างหน้า

สิ่งที่เห็นคือบ้านของชายคนนั้นทรุดโทรมกว่าเดิม ถามคนแถวนั้นก็ไม่มีใครรู้จักว่าเขาเป็นนักเขียน สรุปคือความฝันที่จะเป็นนักเขียนของเขาไปไม่ถึงไหน

ทั้งสองกลับมาบอกชายคนนั้นตามตรงว่าเลิกเถอะ ไปทำธุรกิจดีกว่า ชายคนนั้นจึงล้มเลิกที่จะเป็นนักเขียนและเปลี่ยนเส้นทางเดินในชีวิต แต่พอโนบิตะกับโดราเอมอนย้อนกลับไปเช็คอนาคตอีกครั้ง ปรากฏว่า บ้านยิ่งทรุดกว่าเดิม ชีวิตยิ่งย่ำแย่ลงไปอีก

พอไปเจอผู้ชายคนนั้นตัวจริงในอนาคต เขาบอกว่า...สุดท้ายแล้วเขาทิ้งความฝันการเป็นนักเขียนไม่ลง แม้จะเปลี่ยนไปทำอย่างอื่นแล้วก็ตาม มีประโยคหนึ่งที่ชายคนนั้นพูดว่า

“ตอนนี้ฉันเริ่มเขียนงานที่ตัวเองพอใจได้บ้างแล้วล่ะ ถึงแม้จะไม่มีใครอ่านมันเลยก็ตาม แต่ฉันก็รู้ถึงความงดงามของงานเขียนพวกนี้ดีที่สุด”

พอหลังจากพูดจบ มีนักข่าวมากมายมาเคาะประตูบ้านของชายคนนั้น มาแจ้งว่านิยายของเขาได้รางวัลวรรณกรรม ความพยายามของเขาสุดท้ายก็สำเร็จในที่สุด ถ้าเขาล้มเลิกความตั้งใจเพราะเชื่อตามที่โนบิตะทำนายเอาไว้ เขาคงไม่มีโอกาสประสบความสำเร็จในเส้นทางที่ฝัน

พยายามมาสิบปีไม่สำเร็จ มันอาจจะสำเร็จในปีที่สิบเอ็ดก็ได้ ขอให้เพื่อนๆ นักเขียนและทุกคนที่มีความฝันมีแรงใจในการสู้เพื่อความฝันต่อไปนะคะ 💕✨

[มะลินลี (โหมดทำงานหนัก) @malinleyy]

เจอแพลตฟอร์มนิยายใหม่มา ที่แบ่งรายได้ให้นักเขียน 80% นิยาย AI ไม่สามารถสร้างรายได้ ถ้าใช้ปก AI จะโดนลดการมองเห็น ยังไม่รู้ว่าอนาคตจะไปทางไหน แต่ถ้านักอ่านย้ายไปอ่านกัน ก็พร้อมตามไปลงงานนะคะ  😂

[Vincent Prae @VincentPrae]

นี่ชอบที่มาของรอยสักตรงต้นแขนตัวเองสุด มันมาจากสิ่งที่เรียกว่า ‘blackout poetry’ ซึ่งคือการหยิบหนังสือมาหนึ่งหน้า แล้วถมดำจนเหลือแต่เนื้อหาที่เราต้องการ

อย่างอันนี้เราหยิบ a room of one’s own หน้าที่ 4 ของเวอจิเนียมาถมดำเหลือแค่คำว่า la vie en bleu 4 บรรทัด โดยที่ยังเก็บเลขหน้าไว้ให้เป็นกิมมิคว่ามาจากหนังสือ

แล้วเราก็เอาตัวอักษรพวกนั้นที่ถูกเว้นสเปซไว้ตามหน้าหนังสือมาพันรอบต้นแขน

ซึ่งประโยค la vie en bleu เป็นประโยคที่ล้อมาจาก la vie en rose ที่แปลว่า seeing the world through rose-colored glasses หรือการมองโลกแบบสวยงาม แต่โดยส่วนตัวเป็นคนชอบสีน้ำเงิน รู้สึกว่ามันแทนได้ทั้งความนิ่ง สงบ เศร้า เลยใช้คำว่า bleu ที่แปลว่าสีน้ำเงินแทน

[เคล้าคนึงห์ @waianan6363]

ยาวหน่อยนะคะ ฟีลเพื่อนสาวเล่าให้ฟัง
เมื่อก่อนเราเขียนนิยายเกือบทุกวัน ทำงานออฟฟิศคือเลิกงานแล้วกลับมาเขียน สนุกมาก นิยายคือทางออกจากความเครียด (หนีความจริง) การได้เข้าสู่โลกจินตนาการคือแฮปปี้มาก
นานเข้า จู่ๆ รู้สึกไม่สนุก เขียนไม่ออก แต่ก็ปล่อยให้แล้วไปเพราะไม่ได้คิดว่าต้องเขียนต้องขายอะไร ไม่ได้ตามหาเหตุผลที่แท้จริงของมัน

[Choloris_ @Choloris_]

เป้าหมายของปีนี้ : เขียนนิยายให้ได้สักเรื่อง

[Manao26 @Manao26_]

ส่วนตัวมีความเชื่ออย่างนึงว่าถ้าอยากได้ดีในด้านอะไร อย่าดูถูกความสามารถตัวเองหรือสายอาชีพด้านนั้นๆ เราไม่มีวันได้ดีจากสิ่งที่เรามองกดต่ำอะ แต่ถ้าเรามั่นใจกับมัน มองเห็นคุณค่าความสำคัญ ทางจะเปิดแล้วผลลัพธ์ดีด้วย ไม่ได้เปรี้ยงปร้าง แต่มันจะดีขึ้นเรื่อยๆ

[yonsierr_thxp | cms close @yonsierr]

เคยพูดกับเพื่อนว่า นักวาด นักเขียน ใครที่ชอบสร้างศิลปะ เป็นบ้ากันหมด ไม่ปกติ เพ้อไปเรื่อย ใส่อารมณ์ ขายวิญญาณ ทำอยู่เพราะชอบ เพื่อนแบบ ไม่จริงน่า แต่สรุปจบตรง สำรวจรอบตัวแล้วไม่ปกติสักคน เลยเปลี่ยนหัวข้อสนทนาเป็น นิยามคำว่า 'ปกติ' แทน จบที่ 'ถ้าปกติของเราเนี่ย ก็ ปกตินะ' ขำจะบ้า

[สไปรท์ใส่เกลือ🍋 @_oharha]

ไหนๆช่วงนี้เห็นคนพิมพ์เล่มกันเยอะ ขออนุญาตแชร์ข้อมูลเกี่ยวกับงานพิมพ์ไว้เพื่อเป็นประโยชน์คับ (และจะเป็นประโยชน์ต่อโรงพิมพ์ด้วย) 🥹🙏

📌เวลาที่โรงพิมพ์พูดว่า 'ไม่มีคำว่าสีตรง' ขอทุกท่านอย่าเพิ่งโมโห เพราะในทางปฏิบัติ มันไม่มีคำว่าสีตรงจริงๆค่ะ

🔸 การแสดงผลของจออิเล็กทรอนิกส์กับงานพิมพ์ต่างกัน อย่างที่ทุกท่านพอจะรู้เป็นพื้นฐาน ว่ามันคือระบบ RGB และ CMYK ถามว่าต่างแค่ไหน เรียกว่าระดับคนละโลก

🔸 ถ้าบอกว่าสีตรง ต้องถามว่าตรงกับอะไร จอคอม? จอมือถือ? จอไอแพด? ลองแกล้งๆเอามาวางเรียงกันดู แบรนด์เดียวกันสียังไม่เท่ากันเลยทุกคน แม้แต่จอคอมที่ว่าแน่ ก็ยังควรต้องผ่านการคาลิเบรทเป็นประจำ (อย่างน้อยก็ทุก 6 เดือน) ถึงจะพอพูดว่าสีตรงได้🥹

ดังนั้นคำว่า 'สีตรง' สุดท้ายแล้วมันก็แค่ ตรงใจเจ้าของงานหรือไม่

❓งั้นทำไมพิมพ์แต่ละที สีไม่เท่ากัน? ปัจจัยมากมายก่ายกองเลยค่ะ
🔸 เครื่องพิมพ์
🔸 ระบบ export ที่กราฟิกที่นั้นๆเซตไว้
🔸 กระดาษ กระดาษแต่ละชนิดสีต่างกันโดยสิ้นเชิง หรือแม้แต่กระดาษชนิดเดียวกันก็มีหลายล็อต นำเข้าจากหลายประเทศ บางป้ายเลิกผลิตไปแล้วก็มี
🔸 ฟิล์มเคลือบ อันนี้สำคัญมาก สีจะซีด จะมืด จะติดเหลือง ฟิล์มเคลือบมีส่วนเยอะมาก

ทางที่ดี ขอโรงพิมพ์ดู Proof ไปเลยค่ะ หรือถ้าพิมพ์ระบบ Offset (งานยอดเยอะ) แล้วพอจะเดินทางได้ ไปดูสีหน้าแท่นดีที่สุด และทั้งสองแบบนี้ อย่าลืมให้เขาเคลือบให้ดูด้วยนะคะ😂

📌เสริมอีกนิด เรื่อง +10 / -10 จริงๆมันไม่มีหรอก เป็นเซอร์วิสทั้งนั้น เขาก็เอาไปปรับความสว่างปรับมืดตามมือคนนี่แหละ เพราะงั้นอย่าไปฝังใจเรื่อง +10 -10 มาก

📌เวลาทำไฟล์ภาพ ปรับสว่างกว่าความเป็นจริงนิดนึง สัก 10-15% สีจะออกมาโอเคกว่าค่ะ เพราะลักษณะงานพิมพ์มันก็มีทั้งรูปแบบที่สีเกาะบนกระดาษ สีซึมกระดาษ แล้วไหนจะปัจจัยฟิล์มเคลือบอีก

[KM @Kerymai_]

คน Introvert สามารถอยู่บ้านได้เป็นวัน หรือสัปดาห์ โดยที่ไม่มีแผน ไม่มีผู้คน ไม่มีเรื่องวุ่นวาย ไม่มีอะไรเลย แค่พักผ่อนอยู่คนเดียวเงียบๆ อ่านหนังสือ ทำสมาธิ ฟังเพลง มองท้องฟ้า ดูหนัง กินขนม งีบหลับ คิดถึงเรื่องราวชีวิตทุกสิ่งทุกอย่าง และมันไม่มีอะไรให้เสียใจเลย

[ting @watearsp]

ไหน ๆ ก็แมสเรื่องวาดรูปแล้ว อยากให้ทุกคนมาดูงานศิลปะดิว สวยมากแล้วก็มีอีกเยอะเลย เจ๋ง ๆ ทั้งนั้นจะให้พูดถึงกี่รอบก็ได้ that’s his first love 🐶🎨

[qt pie , @532am_]

เป็น introvert ไม่ชอบสุงสิงแต่ชอบสงสัย

[frequently87 @frequently873]

อยากแชร์วิธีโปรโมตนิยายสำหรับนักเขียนที่สู้แบบนับหนึ่งทุกสนาม(เราเองก็หนึ่งในนั้นค่ะ😂)

โดยเธรดนี้เน้นกระตุ้นช่วง 15 วันใหม่มาแรง เพราะเป็นนาทีทอง (ไม่การันตียอดและพึ่งดวงสุด ๆ) ฉบับคนขี้เกียจที่ลงสัปดาห์ละ 2-3 โพสต์

แถมเอาคอนเท้นเดิมไปลงในทุกแพลตฟอร์มได้ (X, facebook, Tiktok)

[77wishes ✿ ᕬ ᕬ @_77wishes]

ยืนยันว่าปกนิยายที่เป็นภาพวิว, stock photo, public domain (ไม่ใช่เอไอ) ขายดิบขายดีมากค่ะ พยายามใส่ใจคุณภาพของเนื้อหาให้มากก็พอ 🫶🏻🤍

เว็บที่แจกฟอนต์ bg png ของตกแต่งไรงี้มีเยอะมาก ๆ ขอแปะไว้คร่าว ๆ เผื่อมีคนสนใจนะคะ
• https://t.co/BZKTYOSKxe
• https://t.co/YtB2aqOzmz
• https://t.co/4o2xhf2DuZ
• https://t.co/bGNksg6g3e
แนะนำว่าให้ติ๊กปุ่ม exclude AI ทุกครั้งก่อนกดค้นหา จะกรองภาพเอไอออกไปได้ประมาณหนึ่ง แต่ไม่ใช่ทั้งหมดนะคะ ครีเอเตอร์บางคนก็หัวหมอ ไม่ยอมแปะป้ายว่าเป็นเอไอ ต้องคอยเช็กเองอีกที 😂

หรือถ้าใครพอจะมีงบหลักร้อย - หลักพันต้น ๆ เราแนะนำ https://t.co/J7vLAcXsEh ค่ะ มีหมดทั้งฟอนต์ เทมเพลต ไอคอน ภาพวาด ม็อคอัพ จ่ายผ่านบัตร, apple pay, paypal ได้หมด มาซื้อของดีถูกลิขสิทธิ์กันเถอะค่ะ (˶ᵔ ᵕ ᵔ˶)b

[Writer in Crime @writerincrime]

สวัสดีค่ะ เราเป็นนักเขียนที่กำลังเรียนอาชญาวิทยา

เลยเปิดแอคนี้พูดคุย เเละเล่าข้อมูลนักเขียน สายผลิตต่างๆ ที่สนใจข้อมูลด้านอาชญากรรม การสืบสวนสอบสวน กระบวนการ รวมไปถึงอยากบอกเล่าว่าอาชญาวิทยาคืออะไร

รวมถึงบุคคลทั่วไปที่อยากคุยหรืออยากถามประเด็นต่างๆ เกี่ยวกับอาชญากรรมรอบตัวตอนนี้ เผื่อเอาไว้ระวังตัว

หลังจากเปิดเเอคไว้นาน เลยอยากมาถามก่อนว่า สายผลิตอยากได้ข้อมูลอะไรบ้าง เเละคนอื่นๆ อยากได้ข้อมูลอะไรบ้าง
คุณอยากได้ข้อมูลแบบไหนมากที่สุด
ตอนนี้ที่คิดออกคือ
1. รูปเเบบอาชญากรรม
2. วิธีคิดของฆาตกร
3. ขั้นตอนสืบสวนจริง
4.เล่าคดีจริง
5. เรื่องของเหยื่อ
6. ราชทัณฑ์ การลงโทษ
7. Profiling อาชญากร (การสร้างเค้าโครงร่างอาชญากร)
8. มาเฟียเขาทำอะไรกันบ้าง
9.การค้ามนุษย์คืออะไร ทำกันยังไง
10.อาชญากรรมข้ามชาติคืออะไร ทำกันยังไง
11. คนทั่วไปสามารถตกเป็นเหยื่ออะไรบ้าง
12. อัพเดทรูปเเบบอาชญากรรมตอนนี้ มีอะไรต้องระวังนะ

อันนี้ตัวอย่างที่คิดออก
หรือมีอะไรอยากรู้ พิมพ์ไว้ได้เลย
จะค่อย ๆ เอามาเล่าให้ค่ะ
#writerincrime

ฝาก Follow ไว้ด้วยน้า

[MOONETTE @moonetteverse]

สวัสดีค่ะ เรามูเน็ตต์ 🌑✨ เรารักศิลปะ ความลึกลับ ตำนาน ความแปลกประหลาด และความซับซ้อนของมนุษย์

เราก็ไม่รู้ว่าเราชอบอะไรที่สุด แต่เราอยากทำทุกอย่างที่ชอบค่ะ เลยจะมีงานเขียน แต่งเพลง วาดรูป คอลลาจ พอตแคสต์ ฯลฯ สนใจตัวไหนมาลองชิมกันได้นะคะ

กำลังจะปล่อยเพลงใหม่เร็ว ๆ นี้ค่ะ!

[สมาคมป้ายยาหนังสือ @paiyabooks]

ใน #สมาคมป้ายยาหนังสือ เรามีโพสต์ที่รวบรวมงานเขียนอิสระ หรืองานที่ยังไม่ถูกค้นพบไว้ ใครมีเรื่องไหนน่าสนใจมาแปะไว้ได้นะคะ จะแปะไว้ใต้โพสต์นี้ หรือไปแปะในกลุ่มก็ได้ค่า อยากให้ผลงานทุกคนถูกมองเห็น 🤍

https://t.co/FP5Wb6GFrV

[Theerapat Charoensuk @serapheter]

ต่อจากหลักสูตรขายลิขสิทธิ์หนังสือไทยไปต่างประเทศ

หลักสูตรปั้นนักเขียนนิยาย ไปแล้ว

เราก็กำลังจะมีหลักสูตรสร้างผู้ประกอบการหนังสือครบวงจรตามมา

- ทำต้นฉบับ-ติดต่อนักเขียน/บก.
- ติดต่อโรงพิมพ์-สำนักพิมพ์
- หาสายส่ง หรือช่องทางขาย
- ขายร้านหนังสือ/งานหนังสือ/marketplace
- การตลาดออฟไลน์-ออนไลน์
- จัดการสต็อค บริหารบุคลากร
- ดีลลิขสิทธิ์ ใน-นอก
- จัดการการเงิน-ภาษี-บริหารต้นทุน/กำไร

เป็น e-learning ดูรวดเดียวพร้อมหัดตั้งสำนักพิมพ์-ร้านหนังสือ ได้เลย ไม่ต้องงมเอง ไม่ต้องครูพักลักจำถามใคร

พบกันเร็วๆ นี้ โครงการดีๆ จาก TK Park ร่วมกับ PUBAT ในแผนของ THACCA หนังสือเดิมอีกแล้วครับท่าน!

จริงๆ ขั้นตอนนี้จะนำไปสู่ขั้นที่ 3 คือ หาแหล่งทุนให้ประกอบกิจการ แต่ก็นะ 5555 ทำไม่ทัน ไว้รอโอกาสหน้านะ

[ChayaMEEN.chl🫀 @ChayaMeen]

ที่เจ็บใจมากคือ ตอนเรียนโทจบใหม่ๆ อ.ที่ปรึกษาบอกเอาไปขายช่องสิ ขายได้นะ เราก็เอาไปเร่ขาย pitch กับหลายเจ้าเลย ไม่มีใครซื้อ มักจะได้คำตอบประมาณว่า น่าสนนะ แต่ คนไทยไม่ดูสืบสวน/ โหพีเรียดด้วย สืบสวนด้วย ไม่คุ้มทุน /ไม่ใช่แนวตลาดคนไม่ดูหรอก เราพยายามขายอยู่เกือบ ๆ 2 ปี (น่าจะผ่านมาประมาณ 12 - 13 ปีละ ตอนนี้ดีใจที่คนชอบดู ชอบอ่านสืบสวนกันเยอะขึ้นมากๆๆ)

ตอนนั้นคิดว่า เออ เดี๋ยวค่อยเอามาเขียนเป็นนิยายแล้วกัน แล้วชีวิตมันก็มีอย่างอื่นเข้ามาให้ทำเยอะมาก ได้เล่นซีรีส์ด้วย ยุ่งกับงานประจำด้วย สืบสยามเวอร์ชันนิยายก็เลยยังไม่ได้เขียนสักที เพราะความพีเรียดอ่ะ เอกสารนู่นนี่มันเยอะมาก ก็เอามากองๆ ไว้ แล้วก็ เดี๋ยวๆๆ จนกระทั่งน้องทักมา

ได้เห็นละคร เห็นนิยายเล่มนั้น ก็รู้สึกโทษตัวเองอ่ะ ว่า เราไปขายแล้ว มันคงไม่น่าซื้อ เพราะเรามันแค่นูกูอ่ะ มันคงยังดีไม่พอ (ไม่ได้ขายกับช่องที่ผลิตออกมานะคะ) แล้วก็โทษที่ตัวเองช้า ไม่เขียนออกมาเป็นนิยายสักที ถ้าจะเขียนพลอตเดิมตอนนี้ ก็จะกลายเป็นว่าเราไปลอกเรื่องนั้นมาอีกทีรึเปล่าอีก

มันเป็นแผลใหญ่ในใจมาก ปวดใจ เพราะตอนทำ ธีสีสทำคนเดียว เป็นคนเดียวในสาขาที่เลือกทำวิจัยสร้างสรรค์ เขียนเอง กำกับเอง ตัดเอง เพราะไม่มีเงินจ้างใครทำด้วย เงินก็หมดไปเยอะ ทำไป ร้องไห้ไป โคตรเหนื่อย อยากได้เป็นสายผลิตอยู่ในวงการนี้ คิดว่านี่คือโอกาส

ตอนจัดงานฉายที่หอศิลป์กรุงไทย เราส่งจดหมายเชิญผู้จัดทุกคน ทุกค่ายเลย คือ ร่อนจดหมายไปทุกที่ แน่นอนว่า ไม่มีใครมา ไม่ตอบปฏิเสธ แต่ไม่ตอบรับ ก็ไม่แน่ใจว่าจดหมายถึงมั้ย แต่มีแค่ค่ายเดียวที่ตอบกลับมา คือ เป่าจินจง จนถึงตอนนี้ยังซึ้งใจอยู่เลย ว่าเค้าเสียสบะเวลามาตอบ ตอบแบบใส่ใจ บอกขอโทษที่ไปไม่ได้ แล้วก็ขออวยพรให้งานของเราสำเร็จ แค่นี้ก็มีความหมายมากแล้วสำหรับเราอ่ะ จริงๆ ตอนส่งจดหมายเชิญไม่คิดว่าจะมีใครมาหรอก เผื่อฟลุ๊คเฉยๆ แบบอย่างน้อยให้เค้าเห็นชื่อเราผ่านๆ อ่ะ แบบรู้ว่ามีคนชื่อนี้ทำสิ่งนี้อยู่บนโลกใบนี้นะ ประมาณนี้

ทั้งหมด คือ ความอัดอั้นล้วน ๆ เลย (ถ้าสะเปะสะปะเรียบเรียงไม่ดี ขอโทษนะคะ) ไม่คิดว่าตัวเองจะออกมาพิมพ์อะไรแบบนี้เหมือนกัน

🫧ขอบคุณทุกคนมากๆ นะคะ ที่แวะมาให้กำลังใจกัน มีความหมายกับเรามากๆ ค่ะ 🙇🏻‍♀️🥹🤎