“İnsan insandan vazgeçmez,
İnsan, insana yüklediği
Manadan vazgeçer.
“Farkın yokmuş kimseden…
Ben farklı bakmışım bilmeden! der.
Ve gider.
İnsan insandan gider!”
“Sana gerçekten sevildiğini hissettiren,
Şefkatle yaklaşan,
Seni gerçekten anlamak için çabalayan
Ve hissettiğin saçma bile olsa
Seni yargılamayan birinin varlığı kadar
İnsana iyi gelen bir şey yok..”
Hayatlarımızı çiğnemeden yutuyoruz
Diyor Kemal Sayar
Sürekli bir yerlere yetişme ve sürekli
Bir şeyleri yetiştirme telaşıyla
Doluyor günler
Bir daha geri gelmeyecek o kadar çok an Kaçırıyoruzki bu telaş içinde
Çiğnemeden yuttuğumuz hayatlarımız
Midemize değil yüreğimize oturuyor.