Eskiden çok hayal kurardım, hala kurarım ama arada şöyle bir aydınlanma geliyor; herkesin başı öne eğik bir yer kim neyin hayalini kursun ya da kapalı bir yerde akşama kadar çalışan biri… Bir de o çocukluk dönemi sosyal ortamını çok özlüyorum, çabasız gerçekleşen küçük hikayeler
10-11 yaşlarında izlediğimde epey etkisinde kaldığım, korku-fantastik türüne ilgi duymama sebep olan, jenerik müziği (Demir Demirkan-Ahura) halen telefonumun sesi olan Sır Dosyası (1988). Halen arada beş bölümü baştan yeni izliyormuşçasına açar izlerim.