Why is the conquest of Constantinople so important to Turks? What made Constantinople so great? Who made Constantinople so great that Turks still celebrate to this day about conquering it?
The only reason 1453 matters so much to Turkish nationalism is that Constantinople was already one of the greatest cities in history long before it was ever taken. The people who made it great were the Orthodox Christian Graeco-Romans whose living continuation is the modern Greeks, and they were the ones who raised its walls and churches and palaces and filled it with learning and wealth and gave it the prestige that made it worth conquering in the first place.
No other nation builds so much of its national identity around the capture of a single city it did not even build, which tells you that what is really being celebrated is stealing something good they couldn't make.
So when the conquest gets celebrated, what is really being celebrated has nothing to do with creating anything good or with defending anything from something evil, because the city was already built and it was good. All that happened in 1453 was that someone else's masterpiece changed hands while the people who stole it started talking as if its greatness had always been theirs. It is like a man who steals the most beautiful house in the world while despising the person who built it, and then spends the rest of his life inventing reasons for why he supposedly improved the place, as if repainting the front door makes him the architect.
And the copes only get more desperate from there, because the people they despise never actually disappeared. The Orthodox Christian Graeco-Romans carried the same faith and the same Greek language and the same culture straight through the medieval and Ottoman centuries and became the modern Greeks, and that unbroken continuity drives Turkish nationalism crazy and makes Turks insecure. So Turks keep inventing stories about how the modern Greeks are some brand new people who popped into existence out of nowhere in 1821 with no real link to the medieval and Ottoman era Greeks who shared their exact language, religion, and culture. They brag about stealing the city, they hate the people who built it, and then they pretend those same people's living continuation are total strangers to them.
Their favorite excuse is that the city was in decline by the time they took it and that they were the ones who saved it, which conveniently skips over the fact that the Turks were the reason it declined in the first place. It was the Seljuks and then the Ottomans who tore Anatolia away from the empire, and Anatolia was the heartland that fed Constantinople its people and its soldiers and its food and its wealth, so once that was gone the city was cut off from the very thing that had kept it alive for a thousand years. They strangled it slowly over centuries and then stood over the body claiming they were the ones who brought it back.
There is another cope sitting underneath all of it, which is the idea that Greece had nothing to do with Anatolia, as if the two were always separate worlds. The truth is that the people of Greece and Anatolia and Cyprus were one and the same in the medieval period. They were Greeks in the Hellenistic age and Greeks again in the early Roman empire, and they were all Romanized together until they became the Graeco-Romans of the medieval world, one people sharing one language, one culture, one identity and one faith across. Greece and Cyprus today simply happen to be the last of that Graeco-Roman people still standing, after the ones in Anatolia were converted, mixed with alien Turks and killed and finally 99% expelled in the 20th century. The east Romans never saw any of these lands as separate nations in the first place, because they had a single name for the whole thing, Rhomania (Ρωμανία), meaning the land of the Romans.
Make that make sense.
Anatolia, Greece and Cyprus were equally Rhomania when the Turks arrived.
🇬🇷 ⚓️The Aegean is, by every geographic, historic, and legal standard, a Greek island sea. This is not a claim or interpretation, but an established legal reality.
More than 3,000 Greek islands and islets form continuous geographic chains stretching across the Aegean from the Greek mainland to the coast of Asia Minor, defining the sea’s very character and geography.
Turkey has a coast to the eastern edge of the Aegean, but every island located beyond three miles from the Turkish coast is internationally recognized as Greek sovereign territory.
These islands are not abstract geographic features. They are sovereign Greek territory with permanent populations, political administration, economic life, and internationally recognised status. The waters between them belong, under any honest reading of international law, within Greek sovereignty.
These islands are entitled to maritime rights and zones just like mainland territory. That is not a Greek position. That is international law.
❌The mere fact that Greek islands sit near the Turkish coast does not, under any recognised legal framework, diminish their maritime rights.
❌International law does not cease to exist because Turkey dislikes its consequences.
The accusation that Greece advances “maximalist” claims is fundamentally dishonest.
❗️Greece claims nothing beyond what international law unconditionally grants every coastal state on the planet.
A 12nm territorial sea and corresponding sovereign airspace, continental shelf and EEZ entitlements.
Every nation on Earth exercises these rights without question or challenge. Greece should be no exception simply because Turkey is its neighbour.
What Turkey calls “maximalism” is, in reality, Greece refusing to surrender sovereign rights guaranteed under international law.
Ankara’s talk of “equity” and “fairness” is ultimately a Turkish demand that Greece should share what legally belongs to it.
#EastMed #12nm #EEZ #AegeanSea
La prochaine fois que tu vois une âme perdue défendre le socialisme économique ou le communisme comme un modèle de vertu, partage lui ce post. Ça évitera peut-être une nouvelle boucherie.
« On n'a jamais vraiment essayé le vrai communisme. »
Si. On a essayé. Une vingtaine de fois. Sur quatre continents. Pendant un siècle. Et on a les chiffres.
Chine, Grand Bond en avant (1958–1962). Les historiens indépendants ayant accédé aux archives provinciales convergent sur une fourchette de 30 à 45 millions de morts. Frank Dikötter (Université de Hong Kong), à partir des archives du PCC, retient 45 millions, dont 2,5 millions battus à mort ou exécutés par la milice. Yang Jisheng, ancien journaliste de l'agence Xinhua, dix ans d'enquête, retient 36 millions dans Stèles. L'historien chinois Yu Xiguang, vingt ans de recherche, monte à 55 millions. Pour donner une échelle : c'est la totalité des morts de la Seconde Guerre mondiale, concentrée sur quatre ans, dans un seul pays, sans guerre.
URSS. Holodomor 1932–1933, famine planifiée en Ukraine, reconnue comme génocide par le Parlement européen le 15 décembre 2022. Goulag, Grandes Purges 1936–1938, déplacements forcés de populations entières. Le bilan retenu par le Livre noir du communisme tourne autour de 20 millions de morts pour l'ensemble de la période.
Cambodge, Pol Pot. Environ 2 millions de morts en moins de quatre ans, soit près d'un quart de la population. S-21, Choeung Ek, évacuation forcée des villes en quelques jours.
Corée du Nord, Vietnam, Europe de l'Est, Afrique communiste, Amérique latine. Encore plusieurs millions cumulés.
Bilan global retenu par le Livre noir du communisme : environ 100 millions de morts. Chiffre repris en 2006 par la résolution 1481 de l'Assemblée parlementaire du Conseil de l'Europe, et en 2023 par une résolution au Parlement européen. On peut discuter la marge — 80, 90, 100 millions selon les méthodologies — mais comme l'écrivait Laurent Joffrin dans Libération, pourtant pas suspect de complaisance avec la droite : à 60 millions au lieu de 100, le communisme deviendrait-il présentable ?
Et le contre-exemple « doux » ? Venezuela. Pas de goulag, pas de famine planifiée. Juste l'application méthodique du programme. Résultat sur dix ans : le PIB s'est contracté de plus de 75 % entre 2014 et 2021 — la plus grande contraction économique en temps de paix depuis 45 ans selon l'Institute of International Finance. Inflation annuelle de 130 060 % en 2018 selon la Banque centrale du Venezuela elle-même, dépassant 1 000 000 % la même année selon le FMI. Près de 8 millions de personnes — soit environ 25 % de la population — ont quitté le pays. Le plus grand exode de l'histoire de l'hémisphère occidental sur les 50 dernières années selon l'OEA et le HCR. En 2024, 82 % des Vénézuéliens vivaient dans la pauvreté, dont 53 % en extrême pauvreté.
Zéro exception. Zéro contre-exemple.
À chaque fois la même mécanique. Une caste auto-proclamée vertueuse s'empare du pouvoir au nom du peuple, et finit en nomenklatura planquée dans des datchas pendant que 99 % de la population fait la queue pour du pain. Quand Maduro distribuait ses CLAP — boîtes alimentaires rationnées et militarisées — c'était la même logique que Brejnev dans les magasins réservés de la nomenklatura, soixante ans plus tard, sous un drapeau différent.
Hayek avait tout prédit en 1944, dans La Route de la servitude. Et Mises encore avant, en 1920, avec le problème du calcul économique : quand tu remplaces les prix du marché par la planification centrale, tu détruis l'unique mécanisme capable d'agréger l'information dispersée dans des millions de têtes. Il te faut donc une autorité qui décide à la place de tous. Cette autorité ne peut pas connaître ce qu'elle prétend planifier, donc elle impose par la contrainte. Et comme ça échoue toujours — voir Venezuela, qui a appliqué la séquence à la lettre : contrôle des prix par la Fair Prices Act de 2014, puis nationalisations, puis hyperinflation, puis rationnement militarisé — il faut contraindre de plus en plus fort pour survivre.
La tyrannie n'est pas un dérapage du socialisme. C'est son équilibre logique.
Le capitalisme de marché n'est pas parfait. C'est juste le seul système connu dans l'histoire où des millions d'inconnus coopèrent sans qu'une caste armée les y oblige.
Les morts de Kolyma, du Laogai, de S-21 et des rues de Caracas vous demandent de ne pas recommencer.
J'adore me tromper, ça me permet d'apprendre. Si tu penses que je me trompe sur un point précis, dis-le moi dans les commentaires, je lis tout.
In recent days, we have witnessed on X a massive attack on everyone criticizing the disrespect toward the Odyssey and the Iliad, the most important works of Western civilization.
Thousands of NPCs with pronouns in their profiles are following the commands of lunatic Marxist academia and attacking us with hate. They are trying to silence anyone with a different opinion. They don’t care for discussion and come in bad faith. They want us dead and our culture destroyed.
They are trying to convince you that Homer was not important, that you are wrong, that your ancestors were either bad or gay. That values don’t matter, that masculinity is bad. They hate ethics and morality.
They hate the real messages of philosophy and Greco Roman literature. They want to make you believe everything was gay and pointless.
They feed their souls with misery and immorality.
It’s time to resist and raise your voices against these evil and soulless people who are poisoning our societies with their sick ideology.
They destroy education, arts, sciences, justice, entertainment, sports, everything.
Cultural Marxism and wokeism need to be removed from our societies.
Some want to create a degenerate world, sunk in atheism, anarchy, and spiritual collapse, far removed from values, virtues, and morality. They call this "progress," yet it is nothing but total subjugation, heads bowed, without any desire to resist.
Today’s so-called progress, therefore, consists precisely in moving as far as possible away from the ancient command of fighting in your life to surpass your ancestors and having virtues.
To live without the imperative Homeric "aien aristeuein" that means to always strive for excellence, is to accept the slow death of the human spirit. When excellence is no longer the measure, when the only sacred thing left is the right to mediocrity and the comfort of never being judged by the shadow of greater men, then man ceases to be a bridge toward something higher and becomes merely a consumer of fleeting pleasures in a rootless present.
A civilization that teaches its young to surpass their fathers in virtue, courage, wisdom, and beauty ascends. One that teaches them to despise or ignore their fathers has already begun its long descent into oblivion.
Homer Pavlos
Διαβάζω αυτές τις μέρες όλες τις απόψεις για το περιβόητο πλέον θέμα της Οδύσσειας. Ας πω και εγώ τα δικά μου...
Οι αρχαίοι Έλληνες, όπως έχουμε πει πάρα πολλές φορές, ανέπτυξαν μια βαθύτατα ανθρωπομορφική θρησκεία, πλάθοντας τους θεούς τους καθ' ομοίωσιν του δικού τους κόσμου, της μεσογειακής φύσης και της κοινωνικής τους δομής. Στην αρχαία ελληνική γραμματεία και θρησκεία, η χρήση των κοσμητικών επιθέτων που αφορούν την εξωτερική εμφάνιση των θεών και των ηρώων δεν αποτελεί ποτέ μια απλή, επιφανειακή περιγραφή. Ειδικά τα ομηρικά επίθετα δεν λειτουργούν ως φυλετικά διαβατήρια με τη σύγχρονη έννοια, αλλά ως φορείς βαθύτερων ιδιοτήτων, κοινωνικής ισχύος και κοσμογονικών δυνάμεων.
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ταξικού και κοινωνικού συμβολισμού στα έπη είναι το επίθετο "λευκώλενος" (δηλαδή αυτή με τα λευκά μπράτσα), το οποίο αποδίδεται στην Ήρα και την Ωραία Ελένη και το διαβάζουμε αυτές τις μέρες συνεχώς. Στην αρχαϊκή και κλασική εποχή, η λευκότητα του δέρματος αποτελούσε το απόλυτο "χαρακτηριστικό" για τις γυναίκες της αριστοκρατίας. Δήλωνε μια γυναίκα της ανώτερης κοινωνίας, προστατευμένη στα ανάκτορα, η οποία δεν χρειαζόταν να εργαστεί στα κτήματα κάτω από τον μεσογειακό ήλιο, σε αντίθεση με τις δούλες ή τις γυναίκες των χαμηλότερων στρωμάτων.
Μάλιστα, η τάση αυτή για "χλωμάδα" ήταν τόσο έντονη, που οι ευγενείς γυναίκες χρησιμοποιούσαν το ψιμύθιον (μια τοξική σκόνη μολύβδου) για να ασπρίζουν τεχνητά το πρόσωπό τους, ρισκάροντας την υγεία τους για να επιβεβαιώσουν την ανώτερη κοινωνική τους θέση.
Θα την λέγαμε κάτι σαν χλωμάδα αλλά ο Όμηρος δεν χρησιμοποιεί τη λέξη "χλωρός" (χλωμός) παρά μόνο με αρνητική χροιά, καθώς συνδεόταν με το "χλωρόν δέος", εκείνον τον τρόμο που διώχνει το αίμα από το πρόσωπο του πολεμιστή ή με την ασθένεια (για να το πω διαφορετικά, δεν σήμαινε απλώς "άσπρος", αλλά είχε μια κιτρινωπή ή πρασινωπή απόχρωση. Να θυμίσω εδώ και τον Ιπποκράτη που αργότερα χρησιμοποιεί τη λέξη για να περιγράψει τα συμπτώματα της αναιμίας ή του ίκτερου).
Η αντίληψη για το σώμα στην αρχαία Ελλάδα διέφερε ριζικά από εκείνη πολλών αφρικανικών ή ασιατικών πολιτισμών, γεγονός που αποτυπώνεται έντονα στις κοινωνικές δομές.
Για παράδειγμα, σε πολλούς μαύρους και ασιατικούς πολιτισμούς, η πάχυνση και το αποθηκευμένο λίπος θεωρούνταν (και σε κάποιους θεωρούνται ακόμα να λέμε την αλήθεια) δείγμα ακραίου πλούτου, ευμάρειας, υψηλής κοινωνικής ελίτ και γονιμότητας (καθώς έδειχνε ότι κάποιος έχει περίσσεια τροφής). Αντίθετα, οι αρχαίοι Έλληνες, λόγω της εμμονής τους με το μέτρο και την αρμονία, έβλεπαν την παχυσαρκία ως έλλειψη αυτοελέγχου, δείγμα βαρβαρότητας, λαιμαργίας και τεμπελιάς. Το ιδανικό γυναικείο σώμα ήταν "εύσαρκον" (γεμάτο και υγιές, αλλά όχι παχύ), ενώ το ανδρικό έπρεπε να είναι αθλητικό και γυμνασμένο.
Σε πολλούς αφρικανικούς πολιτισμούς, η δερματοστιξία ή οι τεχνητές ουλές στο δέρμα, αποτελούσαν δείγμα αριστοκρατικής καταγωγής, πολεμικής αρετής και ένταξης στην ελίτ της φυλής. Στον αρχαίο ελληνικό κόσμο, η δερματοστιξία (το λεγόμενο "στίγμα") είχε την ακριβώς αντίθετη σημασία: ήταν μέσο τιμωρίας, υποτίμησης και ελέγχου. Στιγμάτιζαν με πυρακτωμένο σίδερο μόνο τους δούλους, τους αιχμαλώτους πολέμου ή τους δραπέτες για να αναγνωρίζονται. Η καθαρότητα και η αψεγάδιαστη φύση του δέρματος ήταν ο μόνος αποδεκτός κώδικας για τους ελεύθερους πολίτες και τους ήρωες!
Ο Όμηρος γνώριζε πολύ καλά την ύπαρξη των μαύρων πληθυσμών και είχε τη γλωσσική δυνατότητα να τους περιγράψει αν το ήθελε. Το έκανε άλλωστε αφού στα έπη του, τους αναφέρει ρητά ως "Αιθίοπες" (από το ρήμα αίθω=καίω και τη λέξη ώψ=όψη=πρόσωπο, δηλαδή οι άνθρωποι με το "καμμένο/σκούρο πρόσωπο").
Αυτό αποδεικνύει ότι η αρχαία ελληνική γλώσσα διέθετε συγκεκριμένη ορολογία για να αποδώσει το σκούρο δέρμα, τα διαφορετικά χαρακτηριστικά ή τη "λαμπερή, λεία μαύρη επιδερμίδα" (το κύριο χαρακτηριστικό της Ελίτ των μαυρών πληθυσμών). Αν η Ελένη ή η Αθηνά είχαν τέτοια καταγωγή, ο Όμηρος θα είχε χρησιμοποιήσει τις αντίστοιχες λέξεις, όπως έκανε για τον βασιλιά των Αιθιόπων, Μέμνονα. Το γεγονός ότι επέλεξε εντελώς διαφορετικούς κώδικες για τους Μυκηναίους ήρωες επιβεβαιώνει ότι περιέγραφε το μεσογειακό ιδανικό της δικής του κοινωνίας!
Έτσι ντύνει τους ήρωες και τους θεούς με τα χρώματα και τα στοιχεία της μεσογειακής φύσης και διαβάζουμε για τον "Ξανθό" Μενέλαος και Αχιλλέας. Που είχαν δηλαδή το χρώμα του ώριμου σιταριού και του χρυσού.(να πούμε εδώ ότι αν και υπήρχε ως φυσικό χαρακτηριστικό στη Μεσόγειο, χρησιμοποιούνταν συμβολικά για να υπογραμμίσει τη θεϊκή καταγωγή (ημίθεοι), την ηλιογενή λάμψη και την ηγετική αριστεία των ηρώων).
Ή για τον "Κυανοχαίτη" Ποσειδώνα...ο οποίος, ως θεός της θάλασσας, αποκτά τα βαθιά, γαλαζόμαυρα μαλλιά των κυμάτων του Αιγαίου, αποτελώντας την τέλεια ενσάρκωση του υγρού στοιχείου.
Αλλά και η "Γλαυκώπις" Αθηνά, που κατά την άποψή μου, ενώ συνδέεται με το ιερό πτηνό της, τη γλαύκα (κουκουβάγια) δεν συμβολίζει το χρώμα της ίριδας αλλά τη σοφία και τη διόραση (δηλαδή την ικανότητα της Αθηνάς να βλέπει καθαρά την αλήθεια μέσα στο πνευματικό σκοτάδι και να ενεργεί με στρατηγική σύνεση).
Στο δια ταύτα για να μη σας ζαλίζω άλλο...οι αρχαίοι Έλληνες δημιούργησαν μια πλούσια γλώσσα και έναν αυστηρό κοινωνικό κώδικα για να αποτυπώσουν με ακρίβεια τους κανόνες του κόσμου τους (σε αυτούς άλλωστε απευθυνόταν ο Όμηρος). Η βίαιη αλλαγή αυτών των χαρακτηριστικών ανατρέπει τους λεπτούς ταξικούς, σωματικούς και κοινωνικούς συμβολισμούς (λευκότητα, αθλητικότητα, καθαρό δέρμα) που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ομηρικής ποίησης!
Earliest known depiction of the famous 'Wooden Horse' of the Trojan War, on Mykonos Terracotta Vase (Pithos) - 670 BC, found at Mykonos island, Cyclades, Greece.
Neck of pithos shows descent of Greeks from wooden horse. His hooves rest upon little wheels, and in body and neck of horse are seven windows visible. Pithos was discovered in 1961, during digging of a well in one of houses in centre of town of Mykonos in Greece.
Mykonos Archaeological Museum
#archaeohistories
🇪🇺 An aggressive, expansionist state on Europe’s doorstep is openly contesting Europe’s maritime borders and sovereign rights.
For years, Europe’s hesitation allowed Turkey to act with impunity. But it can no longer look away:
The Eastern Mediterranean is fast becoming Europe’s next security crisis - and a direct test of whether the EU is willing to defend its sovereignty, its borders, its member states, and the rule of law it claims to uphold.
@EU_Commission@eu_eeas@EUCouncil
Claims that Greece takes an unfair share of the East Med EEZ don't hold up to math.
Greece's coastline is nearly double Turkey's
(13.6k km vs 8.4k km).
In reality, Turkey gets 19.30 km² of EEZ per km of coast, while Greece gets just 16.25km².
Data over rhetoric.
Our Ancestors, the ancient Greeks primarily called sub-Saharan Africans and other dark-skinned peoples south of Egypt Aithiopes, or Ethiopians. The word literally means burnt-faced or burnt-skin people, from aithō meaning to burn and ops meaning face. They used it because of the much darker skin caused by the intense southern sun.
Homer first mentioned them as mythical tribes at the edges of the world. Herodotus described real Aithiopes living south of Egypt in Nubia and Kush, noting their dark skin and woolly hair, and clearly separated them from the lighter North African Libyans. The term became the standard catch-all for sub-Saharan Africans.
These Aithiopes played no role whatsoever in creating Greek civilization. Greek culture arose from local Neolithic peoples in the Aegean, Indo-European migrants, and nearby influences from Anatolia and the Near East through ordinary trade.
Greeks saw Aithiopes as distant, exotic outsiders with almost no contact until long after the main foundations of their civilization were already in place.
There is zero archaeological, genetic, linguistic, or historical evidence that sub-Saharan Africans founded, colonized, or meaningfully shaped Greek language, cities, philosophy, art, or institutions.
Any later interactions were minor and one-way, with Greek culture reaching Africa rather than the reverse.
So no, the Hellenic civilization was not invented in any shape or form by Africans. Anyone who claims otherwise is either ignorant of the evidence or pushing an agenda.
This Odyssey thing has pissed me off so much. And I'm not even Greek.
We've seen this same thing play out so many times over the years - remember everyone insisting Cleopatra was black, or that Vikings had a "diverse" society? I'm sick to death of leftists trying so hard to destroy European cultures.
White populations are entitled to our own unique stories, histories, mythologies that DO NOT INCLUDE non-whites.
And when you make this point and say, "hey, it's shitty to erase white people from their own history", leftists will scream at you that mythology isn't even real, so why do we care?
Well, you guys race-swap our historical figures, too - like casting Anne Boleyn as a black woman, trying to insist Queen Charlotte was black, adding black people to Viking stories, telling us constantly how multicultural ancient Rome and Greece were.
But, the mythology thing, to me, is the worst of all.
Because it means you think you're entitled to fuck with the fabric of European cultures. These narratives often tell a people who they are, where they came from, and what they value.
Some of these mythologies are so impactful and enduring that they have shaped Western art, literature, philosophy, law, identity.
And it's why they continue to be useful today in helping to explain who our ancestors were and what mattered to them.
You don't just get to erase that bc you have diversity quotas????
It is disgusting that dismantling the cultural heritage of white people is so socially accepted.
But, it has gone far enough. And it needs to stop.
If you ask Turkey what “peace” in the Aegean looks like, the answer is stark: it begins with Greece making concessions.
In practice, the Turkish vision of “peace” entails Greek islands left undefended opposite a heavily militarised Turkish coastline and stripped of full territorial waters, so that Turkish warships and jets can operate freely around in what is, by geography and international law, a Greek island sea.
It means Greece accepting a permanently occupied Cyprus and giving up exclusive rights in its own seas. In short, for Turkey, “peace” would mean Greece becoming smaller, weaker, and quieter-while Turkey steadily expands its influence.
At its core, this is not a technical dispute over legal interpretation - it is Turkish irredentism.
❌Turkey simply refuses to recognise where its borders end and Greece’s begin.
This dynamic reveals the true nature of the relationship: not that of a difficult neighbour, but of a revisionist aggressor that still harbours imperial ambitions over territory and waters that do not belong to it.
These borders are not ambiguous, nor are they recent. They were settled in the aftermath of the Treaty of Lausanne, which definitively established the modern boundaries between Greece and Turkey. Under that settlement, Turkey secured full sovereignty over Anatolia, while Greece retained its islands in the Aegean.
Until Turkey demonstrably abandons these claims, respects the sovereignty and integrity of Greek territory, it will always be seen as a security threat that has to be contained.
🔵Greece harbours no desire for war or confrontation. Its position is clear, lawful, and purely defensive: it seeks only to uphold its sovereignty within borders and rights already recognised under international law -nothing more, nothing less.
🔴But that is not enough. Deterrence cannot remain passive or declaratory. It must be decisive and credible. Greek foreign policy has to send an unambiguous message: any violation of its sovereignty will not just be blocked-it will be met with consequences that impose real, strategic loss.
Those who choose escalation must understand that they risk not only failure, but the loss of what they already hold.
This is the only language bullies understand.
The Turkish Nazi Regime: Between 1913 and 1923, hundreds of thousands of Greeks were murdered during the Greek Genocide, yet Turkey continues to deny it. History doesn’t disappear because it’s inconvenient. Recognition and accountability are long overdue.
🔴ΚΚΕ, στις αρχές της κατοχής: οι Γερμανοί είναι φίλοι μας, να ελευθερώσουν τους κρατούμενους κομμουνιστές, να εφαρμόσουν το 8ωρο και να δώσουν αυξήσεις 30%.
🔴Σαν σήμερα, το 1941, άρχισε η γερμανική επίθεση κατά της Ελλάδας. Παρά την ηρωϊκή αντίσταση του ελληνικού στρατού, στην «Γραμμή Μεταξά», η χώρα κατελήφθη. Όμως, ποια ήταν η πρώτη αντίδραση των αριστερών, που ισχυρίζονται ότι οργάνωσαν την αντίσταση του ελληνικού λαού κατά των κατακτητών;
🔴Θυμίζω, ότι την εποχή εκείνη ίσχυε ακόμα το Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότωφ. Εφόσον, λοιπόν, οι Γερμανοί ήταν τότε φίλοι των Σοβιετικών, ήταν και φίλοι των αριστερών. Στα φιλικά αυτά πλαίσια, γράφτηκε στις 3 Μαΐου 1941, το πρώτο «Μανιφέστο της ΚΕ του ΚΚΕ», υπό συνθήκες κατοχής. Περιέργως πως, στο κείμενο αυτό, δεν έχει αναφερθεί ποτέ κανείς! Κι όμως, είναι καταχωρημένο στον 5ο τόμο των Επισήμων Κειμένων του ΚΚΕ, που είναι η πηγή της σημερινής μου ανάρτησης.
🔴Το Μανιφέστο αυτό, απευθύνεται στον ελληνικό λαό, αλλά:
👉«Και προς τους στρατιώτες των δυνάμεων κατοχής»👈
Στην αρχή, θυμίζει ότι το ΚΚΕ είχε προβλέψει σε προπολεμικές ανακοινώσεις του, ότι:
👉«Εχτός από την Ιταλία, που θα ξαπολύσει κεραυνοβόλα ενέργεια κατά της χώρας μας, θα αναγκαστεί και η Γερμανία να μεταφέρει τη σύγκρουση στην περιοχή μας»👈
🔴Την έννοια του «θα αναγκαστεί», φαντάζομαι την καταλαβαίνετε. Εδώ λέει πως οι Γερμανοί δεν ήθελαν να εισβάλουν στην Ελλάδα, αλλά αναγκάστηκαν! Κι αν δεν το καταλαβαίνετε έτσι, είναι γραμμένο παρακάτω και με άλλα λόγια:
👉«Η σπείρα κατάφερε να συνεχίσει τον πόλεμο και να προκαλέσει τη χιτλερική εισβολή»👈
🔴Και, ποιος προκάλεσε την χιτλερική εισβολή στην Ελλάδα; Σύμφωνα με το ΚΚΕ, ο Ι. Μεταξάς, γιατί είπε «ΌΧΙ» στους Ιταλούς:
👉«Αυτοί που ύπουλα εγκρίναν τον πόλεμο με τους Ιταλούς και το ξεπούλημα στους Εγγλέζους, ίσα ίσα γιατί ξέραν πως θα επερχόταν ο πόλεμος και με τους Γερμανούς»👈
🔴Μάλιστα, παρακάτω το ΚΚΕ υιοθετεί εμμέσως πλην σαφώς την γερμανική προπαγάνδα, πως οι Γερμανοί δεν υποδούλωσαν την Ελλάδα, αλλά την «απελευθέρωσαν» από την «αγγλόδουλη» κυβέρνησή της κι από το βρετανικό εκστρατευτικό σώμα:
👉«Έτσι θα εξασφαλίσουμε την ενίσχυση των λαών της Γερμανίας και της Ιταλίας, που ο αγώνας τους για την ειρήνη ανάγκασε τον Χίτλερ και τον Μουσσολίνι να δηλώνουν πως δεν είχαν σκοπό να υποδουλώσουν τη χώρα μας, μα μονάχα να διώξουν απ’ την Ελλάδα την αγγλόδουλη κυβέρνηση και τους Εγγλέζους που θέλουν να καταστρέψουν τη Γερμανία»👈
🔴Στο τέλος του Μανιφέστου, το ΚΚΕ παροτρύνει τον ελληνικό λαό, όχι να αντισταθεί στους Γερμανούς και Ιταλούς κατακτητές, αλλά να αγωνιστεί για να δώσουν οι κατακτητές:
👉«Επιδόματα, ρούχα, προσωρινή στέγαση και ναύλα στους εφέδρους! Συντάξεις στους αναπήρους και τα θύματα πολέμου! Επιδόματα, συσσίτια και δουλειά στους ανέργους! Να μοιραστούν τρόφιμα και να χτυπηθεί η ακρίβεια! Παλαίψτε για εφαρμογή του οχταώρου και αύξηση 30%»👈
🔴Στον επίλογο, ζητούν από τον ελληνικό λαό να απαιτήσει να δώσουν οι Γερμανοί:
👉«Γενική αμνηστεία για τους κομμουνιστές, που έκαναν ό,τι μπορούσαν για να μη μπλεχτεί η πατρίδα μας στον πόλεμο. Προσωπικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες, ελευθερία λόγου, τύπου, συγκέντρωσης»👈
🔴Τέλος, ζητούν (από τους Γερμανούς):
👉«Διώξιμο των προδοτών Τσολάκογλου και Σίας, που δεν έχουν καμιά σχέση με τη θέληση του λαού και του στρατού»👈
Και σε ποιους να προσφέρουν την εξουσία οι Γερμανοί; Μα, στο ΚΚΕ, καθώς όπως αναφέρεται προηγουμένως στο Μανιφέστο, σκοπός του ήταν να σχηματίσει ένα μετωπικό σχήμα, με την ονομασία «Μέτωπο Εθνικής Σωτηρίας - Ειρήνης»!
Μάλιστα, για να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των Γερμανών, δηλώνουυν:
👉«Θεωρούμε άκυρες όλες τις συμφωνίες πολιτικής και στρατιωτικής φύσης, που έχουν κλείσει οι μοιραίοι άνθρωποι με τους Εγγλέζους»👈
🔴Για καλή τύχη των αριστερών, ενάμιση μήνα αργότερα, οι Γερμανοί επιτέθηκαν στην πραγματική τους πατρίδα (την ΕΣΣΔ), κι έτσι ξέχασαν τα επιδόματα, την εφαρμογή του 8ώρου και τις αυξήσεις 30%, κι άρχισαν να εμφανίζονται πλέον ως «αντιστασιακοί».
🔴Τα σχόλια, δικά σας!
Ο υπάνθρωπος με το κονσερβοκούτι
Αν δεν υπήρχε το σκίτσο του Πικάσο «ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», το κάθαρμα της φωτογραφίας θα έμενε στην ιστορία για την ιδέα της «οικογενειακής ευθύνης» για όσους αντιδρούσαν στα προδοτικά σχέδια του ΚΚΕ, δηλαδή της εκτέλεση όλης της οικογένειας του «αντιδραστικού», περιλαμβανομένων των ανήλικων παιδιών του και των υπερήλικων γονιών του. Με αυτή την πατέντα του Μπελογιάννη ξεκληρίσθηκαν πολυμελείς οικογένειες, στο πογκρόμ αίματος και τρομοκρατίας που εξαπέλυσαν οι εγκληματίες του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ στην Πελοπόννησο, όπου έκανε κουμάντο. Η ιδέα του είχε και πρακτικό όφελος για τους κατσαπλιάδες: δεν έμενε κανένας κληρονόμος και διαγούμιζαν αυτοί την περιουσία των σφαγμένων, κινητή και ακίνητη. Επίσης, με την απειλή της εκτέλεσης όλης της οικογένειας εξανάγκαζαν αμούστακα παιδιά να ακολουθήσουν τις συμμορίες των κατσαπλιάδων για να καταταγούν στην εγκληματική οργάνωσή τους, που η ΝΔ, το 1989, δέχθηκε να ονομάζεται… Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος!
Ο υπάνθρωπος με το κονσερβοκούτι πρωτοστάτησε ως πολιτικός επίτροπος του ΚΚΕ στις μαζικές εκτελέσεις στον Μελιγαλά και στον Φενεό, παρέα με τον διεστραμμένο σαδιστή παιδόφιλο Θανάση Κλάρα που τον ξέρουμε με το επαναστατικό όνομα «Άρης Βελουχιώτης» και οι δικοί του με το καλλιτεχνικό «Σουλτάνα». Ενταγμένος στο ΚΚΕ από τα γυμνασιακά του χρόνια, ο Μπελογιάννης βρέθηκε Πολιτικός Επίτροπος του ΚΚΕ στην Πελοπόννησο και υπεύθυνος διαφώτισης, αναλαμβάνοντας κεντρικό ρόλο στην οργάνωση και στην εκπαίδευση των ανταρτών σε κάθε τρόπο δολοφονίας που μπορούσε να κάνει οικονομία σε σφαίρες, κατά προτίμηση μαχαίρι, τσεκούρι, γκασμάς, ρόπαλο, γλωσσίδι καμπάνας και το λαϊκό, αλλά πολύ αποτελεσματικό στο κόψιμο του λαιμού, κονσερβοκούτι.
Στην Πελοπόννησο, κατά την περίοδο 1943–1944, εξέδιδε το περιοδικό «Ελεύθερος Μωριάς» και την εφημερίδα «Ελεύθερη Αχαΐα» με το ψευδώνυμο «Πέτρος Φλογαΐτης», εργαλεία προπαγάνδας του Κόμματος. Ο Μπελογιάννης, ανέλαβε μαζί με τον Κλάρα την υλοποίηση των οδηγιών του Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ, Γιώργου Σιάντου, για «ξεπάτωμα της αντίδρασης». «Να στρώσεις τους δρόμους με κορμιά» είχε πει στη Σουλτάνα ο Σιάντος. Ανέλαβε επίσης και την απλοποίηση των στρατιωτικών κανόνων του ΚΚΕ, τους οποίους εξήγησε σε συνέντευξή του, 50 χρόνια μετά, στην Όλγα Τρέμη, ο επίσης σφαγέας της εποχής και αργότερα μέλος του… συνταγματικού τόξου, Χαρίλαος Φλωράκης: «Εμείς δεν είχαμε στρατόπεδα να κρατούμε τους αιχμαλώτους. Και γι’ αυτό τους σκοτώναμε.» Όταν ο Βελουχιώτης έφτασε στον Μελιγαλά μετά τη μάχη, και έμαθε ότι υπήρχαν αιχμάλωτοι, έγινε έξαλλος επειδή δεν είχαν εκτελεστεί όλοι επί τόπου και διέταξε, με τη σύμφωνη γνώμη του Μπελογιάννη, τις οργανωμένες εκτελέσεις στην «Πηγάδα».
Ο Μπελογιάννης ήταν επίσης αυτός που ενέκρινε τις εκτελέσεις με… ποσόστωση! Δηλαδή να μπουκάρουν σε ένα χωριό τα κτήνη του ΚΚΕ και να σκοτώνουν το 10% των κατοίκων για παραδειγματισμό! Το φαντάζεστε; Πόσους κατοίκους έχει το χωριό; 750! Ωραία, θα εκτελέσουμε 75! Η πατρότητα της ιδέας αποδίδεται στον Θόδωρο Ζέγκο («Στάθη» ή «Τριαντάφυλλο»), περιφερειακό γραμματέα του ΚΚΕ για την Αργολιδοκορινθία, που είναι γνωστός ως «ο Έλληνας Γιεζόφ». (O Νικολάι Γιεζόφ ήταν στενός συνεργάτης του Στάλιν, αρχηγός της μυστικής υπηρεσίας και υπεύθυνος για τις εκκαθαρίσεις στο κόμμα και στον κόκκινο στρατό το 1936-1940.) Κοντά στον Φενεό, το «Ματωμένο Μοναστήρι» του Αγίου Γεωργίου έγινε κέντρο κράτησης και εκτελέσεων με πάνω από 1000 θύματα κυρίως άμαχους, γυναίκες και παιδιά που τους παίρναν στα καλά καθούμενα από το σπίτι τους και τους έσφαζαν σαν αρνιά για να συμπληρωθεί το… ποσοστό!
Μέχρι το 1947 ο Μπελογιάννης παρέμεινε στην Πελοπόννησο, επιβλέποντας τις σφαγές. Μετά πήγε να εξάγει την τεχνογνωσία του στη Στερεά Ελλάδα. Έγινε πολιτικός επίτροπος της 10ης Μεραρχίας των Συμμοριτών με βαθμό συνταγματάρχη και συμμετείχε στις μάχες κατά της χώρας του. Στον Γράμμο, το 1948, τραυματίστηκε στο χέρι. Ήταν από τους τελευταίους που εγκατέλειψαν την Ελλάδα το 1949 μετά την ήττα των κατσαπλιάδων. Όμως το 1950, με απόφαση της 7ης Ολομέλειας της Κ.Ε., στάλθηκε παράνομα πίσω στην Ελλάδα (με το όνομα Ερρίκος Πανόζ και αργεντίνικο διαβατήριο) μαζί με άλλους κατσαπλιάδες, με εντολή να ανασυγκροτήσει τους μηχανισμούς του ΚΚΕ στην παρανομία για να ξαναξεκινήσουν οι κατσαπλιάδες εμφύλιο πόλεμο!
Τον τσάκωσαν στις 20 Δεκεμβρίου 1950. Έγιναν δύο δίκες. Η πρώτη (19 Οκτωβρίου – 16 Νοεμβρίου 1951) αφορούσε την «αναβίωση» του παράνομου ΚΚΕ και είχε 94 κατηγορούμενους. Ο Μπελογιάννης και 11 κατσαπλιάδες καταδικάστηκαν σε θάνατο. Η δεύτερη δίκη (15 Φεβρουαρίου – 1 Μαρτίου 1952), αφορούσε κατασκοπεία: οργάνωση δικτύου ασυρμάτων και επικοινωνίας με την ΕΣΣΔ, με σκοπό τη μετάδοση πληροφοριών. Ξανακαταδικάσθηκε σε θάνατο. Στις 30 Μαρτίου 1952 μαζί με άλλους τρεις (Καλούμενος, Αργυριάδης, Μπάτσης) εκτελέστηκε στο Γουδί. (Σ΄αυτή τη δίκη καταδικάσθηκε σε θάνατο και ο Τάκης Λαζαρίδης, αλλά δεν εκτελέστηκε, λόγω του νεαρού της ηλικίας του. Ο Λαζαρίδης στη συνέχεια αποκήρυξε το ΚΚΕ και έγραψε το βιβλίο «Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι».)
Ο αιμοσταγής εγκληματίας Μπελογιάννης, έγινε διεθνώς γνωστός ως «ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο», από τη φωτογραφία του στη δίκη και από το σκίτσο του Πικάσο. Κοινοποιήστε αυτό το κείμενο για να αποκατασταθεί η πραγματική του ιδιότητα: ο υπάνθρωπος με το κονσερβοκούτι.
Δείτε τώρα το μέγεθος της υποκρισίας των δημοσιογράφων και των αντιπάλων μας. Είπε ο @thanosplevris ότι «δεν σέβεται τους αγώνες της Αριστεράς» και τί έγινε; Την επόμενη ημέρα τον κατηγόρησαν άπαντες, για εμφυλιοπολεμικό κλίμα και ότι γυρίζει την Ελλάδα πίσω σε σκοτεινές εποχές και ότι έχουμε πλέον περάσει στην εποχή της Εθνικής Συμφιλίωσης κλπ
Σήμερα ο @atsipras πήγε στην Λαμία και άρχισε να μιλάει για τον Άρη Βελουχιώτη και τους αγώνες του που τον εμπνέουν…. και ο ΓΓ του @gt_kke κ. Κουτσούμπας, αν είναι δυνατόν, πήγε στο Λιτόχωρο σε εκδήλωση του ΚΚΕ για την τρομοκρατική επίθεση της 30 προς 31 Μαρτίου του 1946. Τότε οι αντάρτες κομμουνιστές σκότωσαν 16 άτομα (12 χωροφύλακες και 4 στρατιώτες) πετώντας τους χειροβομβίδες και βάζοντας φωτιά στο τμήμα της Χωροφυλακής και πυροβολώντας όσους έτρεχαν να σωθούν. Το τρομοκρατικό αυτό κτύπημα ήταν η έναρξη του Εμφυλίου πολέμου του 1946-1949, που κατέληξε με την συντριβή των κομμουνιστών και την νίκη της Αστικής Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας μας στο Γράμμο και στο Βίτσι. Νίκη την οποία εμείς πρέπει να κρύβουμε και για την οποία πρέπει να ντρεπόμαστε, ενώ αυτοί μπορούν να τιμούν την ένοπλη ανταρσία τους κατά της Δημοκρατίας μας και να τους λέμε και μπράβο, διότι αν δεν «τιμούμε τους αγώνες τους» «πάσχουμε» από αντικομμουνισμό» λες και πρέπει να είμαστε φιλοκομμουνιστές υποχρεωτικά…
Επαναλαμβάνω ο κ. Κουτσούμπας και το ΚΚΕ πήγαν σήμερα να τιμήσουν τους επιτιθέμενους κατά της Δημοκρατίας τρομοκράτες και αυτός που μας γυρνάει στον Εμφύλιο είναι ο κ. Θάνος Πλεύρης….
Έλα Χριστέ και Παναγία!
Να δω τί θα λένε αύριο οι ίδιοι δημοσιογράφοι….
Όταν ένας δεξιός κατακρίνει την αριστερά είναι "εμφυλιοπολεμικό παραλλήρημα". Όταν η αριστερά γιορτάζει τον Εμφύλιο και την απόπειρα επιβολής κομμουνιστικής δικτατορίας και ένταξης της Ελλάδας στο ανατολικό μπλόκ είναι μήνυμα ενότητας αλλά είστε φασίστες και δεν το βλέπετε.